Κατερίνα Σπυριδάκη: «Η Βουλή μετατρέπεται σε νυχτερινό ταχυδρομείο τροπολογιών»

«Είναι προφανές ότι με τέτοιες διατάξεις δεν εξυπηρετούμε την απονομή δικαιοσύνης» τόνισε η Βουλευτής

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση της Βουλευτή Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ και Τομεάρχη Τουρισμού, Κατερίνας Σπυριδάκη, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, καταγγέλλοντας τη διαδικασία της νομοθέτησης, την εργαλειοποίηση του θεσμικού πλαισίου και την υποβάθμιση του ρόλου του Κοινοβουλίου.

Αναφερόμενη στην κοινοβουλευτική διαδικασία και την κατάθεση μεταμεσονύχτιων τροπολογιών, δήλωσε η κ. Σπυριδάκη : «Δεν μπορούμε όμως να μιλάμε για σοβαρή και δημοκρατική νομοθέτηση όταν η Βουλή μετατρέπεται σε νυχτερινό ταχυδρομείο τροπολογιών, όταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα χωρίς διαβούλευση, χωρίς διάλογο, χωρίς σεβασμό της θεσμικής διαδικασίας κατατίθενται ρυθμίσεις που καθορίζουν τις ζωές των πολιτών. Αυτό δεν είναι απλώς ένας κακός τρόπος νομοθέτησης ή ένας κακός κοινοβουλευτικός χειρισμός, είναι μια σιωπηλή, βαθιά προσβολή στη Δημοκρατία μας.»

Στο επίκεντρο της κριτικής της βρέθηκε και η τροπολογία για τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (ΝΟΚ), η οποία κατατέθηκε χωρίς ουσιαστικό διάλογο και διαβούλευση: «Και μιλώντας για διαφάνεια, έχουμε τροπολογία για τον ΝΟΚ στις 23.00΄ το βράδυ χωρίς διάλογο, χωρίς τεχνική τεκμηρίωση, χωρίς τη στοιχειώδη σοβαρότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

«Σκιά φόβου» στην Κρήτη: Η οικογενειακή «μαφία» κρατάει κλειστά τα στόματα

Οι ΥΔΟΜ αποδυναμωμένες και υποστελεχωμένες καλούνται να σηκώσουν ένα βάρος χωρίς εργαλεία, χωρίς σαφείς οδηγίες. Οι μηχανικοί σε σύγχυση, οι πολίτες να πληρώνουν μελέτες ξανά από την αρχή και η Κυβέρνηση αντί για σταθερότητα να παράγει θολούρα. Τελικά ποιος πληρώνει το μάρμαρο; Ο πολίτης, που καλείται ξανά να σηκώσει το κόστος του χάους που εσείς, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε παράγει.»

Σημαντική ήταν και η παρέμβαση της Βουλευτή Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ ως προς τη διάταξη του άρθρου 58, που προβλέπει τη δυνατότητα προσφυγής από τον εισαγγελέα εφετών σε περίπτωση επιβολής περιοριστικών όρων αντί προσωρινής κράτησης: «Πάμε στη διάταξη του άρθρου 58 περί δυνατότητας προσφυγής στον εισαγγελέα εφετών στην περίπτωση επιβολής περιοριστικών όρων αντί προσωρινής κράτησης ή κατ’ οίκον περιορισμού κατόπιν σχετικής διάταξης του ανακριτή.

Κατ’ αρχάς μέχρι σήμερα δεν έχουμε ακούσει να ασκούνται προσφυγές από εισαγγελέα εφετών, πόσω δε μάλλον ως προς την επιβολή των περιοριστικών όρων. Ο εισαγγελέας εφετών κρίνει τις προσφυγές που ασκούνται ενώπιόν του, δεν τις ασκεί ο ίδιος. Άλλη μια πρωτοτυπία που καταργεί τη λειτουργική ανεξαρτησία και αρμοδιότητα του ανακριτή και του εισαγγελέα πρωτοδικών σε βάρος του κατηγορουμένου.»

Η κα Σπυριδάκη υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση αντί να υπηρετεί τις βασικές αρχές της ποινικής δίκης, τις υπονομεύει, προσθέτοντας: «Είναι προφανές ότι με τέτοιες διατάξεις δεν εξυπηρετούμε την απονομή της δικαιοσύνης ούτε τις βασικές αρχές της ποινικής δίκης και του σκοπού της. Αντιθέτως, ενισχύουν την καχυποψία, την ανασφάλεια των λειτουργών της και εντείνουν την αίσθηση ότι η νομοθέτηση γίνεται χάριν της επικαιρότητας και όχι χάριν του σκοπού της νομικής ορθότητας.»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε η Βουλευτής στο άρθρο 62, που αφορά την κατάργηση αποσβεστικής προθεσμίας στο πλαίσιο του νόμου περί ευθύνης Υπουργών: «Η διάταξη που έξι χρόνια μετά διαπιστώνεται ρητά ότι έχει καταργηθεί, έχει πράγματι διχάσει τον νομικό κόσμο ως προς την ισχύ της ή όχι. Σήμερα, λοιπόν, η Κυβέρνηση εφαρμόζοντας προφανώς μια τακτική ‘βλέποντας και κάνοντας’ ήρθε να μας πει ότι η διάταξη αυτή έχει καταργηθεί από το 2019. Και ερωτώ: Γιατί δεν την καταργήσατε το 2019 και δημιουργήσατε όλη αυτήν τη σύγχυση, ενώ η πολιτική σας βούληση ήταν ίδια από τότε;»

Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, άσκησε συνολική κριτική στην κυβερνητική προσέγγιση, κάνοντας λόγο για έλλειψη στρατηγικού σχεδίου, θεσμικές παρεκκλίσεις και υπονόμευση του Κράτους Δικαίου:

«Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπονομεύει σταθερά την εμπιστοσύνη των πολιτών όχι μόνο μέσω σοβαρών θεσμικών παρεκκλίσεων, όπως η υπόθεση των υποκλοπών και των Τεμπών, αλλά και με την πάγια χρήση της νομοθεσίας ως εργαλείου επικοινωνιακής και μικροπολιτικής διαχείρισης […] Όσο πορεύεστε στο ίδιο τροπάριο, μόνο η τοποθεσία μας στον χάρτη θα μας συνδέει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τα ευρωπαϊκά δεδομένα.»