Το μοντέλο προσομοίωσης που απαντά

Θα εμβολιαζόμαστε τελικά κάθε χρόνο; Σε ερωτήσεις σαν κι αυτή ο Δρ Nathan Lo, επίκουρος καθηγητής Ιατρικής και ειδικός στις μολυσματικές ασθένειες, κλήθηκε να απαντήσει αρκετές φορές στους ασθενείς του, χωρίς όμως να μπορεί να δώσει μια έγκυρη απάντηση: «Η απάντηση αυτής της ερώτησης αποτελεί συνεχώς και μια πρόκληση. Μέχρι πρότινος, δεν υπήρχαν όμως εκτιμήσεις που θα μπορούσα να μοιραστώ με τους ασθενείς» εξηγεί ο Δρ. Lo.

Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα και να δημιουργηθούν στοιχεία αντιπροσωπευτικά, ο Δρ Lo και η επιστημονική του ομάδα στο Stanford Medicine ανέπτυξαν ένα μοντέλο προσομοίωσης χρησιμοποιώντας δεδομένα επιτήρησης της COVID-19 από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) και εκτιμήσεις για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, προκειμένου να προβλέψουν τη συχνότητα εμβολιασμού που προλαμβάνει καλύτερα τη σοβαρή νόσηση σε διάφορους πληθυσμούς των ΗΠΑ. Η μελέτη, με επικεφαλής τον Δρα Lo που περιγράφει το μοντέλο, δημοσιεύτηκε στο Nature Communications.

Τα αποτελέσματα του μοντέλου συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τα δεδομένα σχετικά με την επικινδυνότητα των διαφορετικών ηλικιακών από τις εκβάσεις της μόλυνσης: Για τους ηλικιωμένους άνω των 65 ετών ή τους ανοσοκατασταλμένους, οι συχνότερες ενισχυτικές δόσεις ετησίως προστατεύουν περισσότερο από τη νοσηλεία ή το θάνατο. Αντίθετα, για τους νεότερους πληθυσμούς, το όφελος από τη συχνή εμβολιαστική ενίσχυση κατά της σοβαρής νόσου είναι μικρότερο.

«Οδεύοντας στο τέταρτο έτος της πανδημίας, στοχεύουμε περισσότερο σε πιο μακροπρόθεσμες στρατηγικές αντιμετώπισης. Γνωρίζουμε ότι η προστασία από τον εμβολιασμό φθίνει και γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος της νόσου είναι πολύ ετερογενής στον πληθυσμό. Πώς μπορούμε λοιπόν να καταλήξουμε σε έναν πιο βέλτιστο χρόνο για τα ενισχυτικά εμβόλια;» συμπλήρωσε η Δρ Hailey Park, επιστήμονας ερευνητικών δεδομένων του Stanford Medicine, η οποία είναι η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.