Τι δήλωσε στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 o Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας Κώστας Λεονταράκης

Σε οριακή κατάσταση βρίσκεται η ελληνική μελισσοκομία, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας Κώστας Λεονταράκης σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3, περιγράφοντας ένα εκρηκτικό μείγμα προβλημάτων που απειλεί άμεσα την παραγωγή και τη βιωσιμότητα του κλάδου.

Ο κ. Λεονταράκης μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, τόνισε ότι η παραγωγή μελιού στην Ελλάδα κινδυνεύει άμεσα, σημειώνοντας ότι ο κλάδος «κρατιέται με τα χίλια ζόρια», κυρίως χάρη στην επιμονή και το πείσμα των ίδιων των παραγωγών.

Εξήγησε ότι οι πιέσεις είναι πολλαπλές και αλληλένδετες. Η κλιματική αλλαγή έχει επιφέρει ακραίες καιρικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να χάνονται ανθοφορίες και να διαταράσσεται ο φυσικός κύκλος παραγωγής. Οι μέλισσες συχνά παραμένουν εγκλωβισμένες λόγω κακοκαιρίας, χωρίς δυνατότητα συλλογής τροφής, γεγονός που οδηγεί σε σημαντικές απώλειες παραγωγής.

Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στο εκτοξευμένο κόστος παραγωγής. Όπως ανέφερε, η αύξηση της τιμής των καυσίμων και γενικότερα της ενέργειας έχει επιβαρύνει δραματικά τη μετακίνηση των μελισσιών, ενώ συνολικά το κόστος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά. Ενδεικτικά, σημείωσε ότι το κόστος για βασικές ανάγκες ενός νοικοκυριού έχει εκτιναχθεί, γεγονός που επηρεάζει άμεσα και τους ίδιους τους παραγωγούς.

Σύνδεσε, επίσης, την κατάσταση με τις διεθνείς εξελίξεις, επισημαίνοντας ότι τόσο ο πόλεμος στην Ουκρανία όσο και οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή έχουν επιβαρύνει το ενεργειακό κόστος και έχουν προκαλέσει ανατιμήσεις που επηρεάζουν ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής και κατανάλωσης. Τόνισε ότι η μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών περιορίζει τη ζήτηση για προϊόντα όπως το μέλι.

«Γραφική και κουραστική η εναλλαγή υπουργών από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στην πολιτεία, τονίζοντας ότι διαχρονικά δεν υπάρχει ουσιαστική βούληση για στήριξη του πρωτογενούς τομέα. Υποστήριξε ότι η συνεχής εναλλαγή ηγεσιών στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οδηγεί σε επανάληψη των ίδιων προβλημάτων χωρίς λύσεις, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «γραφική και κουραστική».

Όπως είπε, με πραγματική συνεργασία θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αναφερόμενος σε εμπειρία του από διακομματική επιτροπή της Βουλής, εξέφρασε έντονη απογοήτευση, λέγοντας ότι, παρά το αρχικό ενδιαφέρον, στο τέλος της διαδικασίας όχι μόνο παρέμειναν 4 βουλευτές στην αίθουσα αλλά δεν κατατέθηκε και καμία ουσιαστική πρόταση, κάνοντας λόγο για «εμπαιγμό» προς τον κλάδο.

Παράνομες ελληνοποιήσεις και ανάγκη ελέγχων στην αγορά

Κομβικό σημείο της συνέντευξης αποτέλεσε το ζήτημα των παράνομων ελληνοποιήσεων μελιού, το οποίο χαρακτήρισε ως μία από τις σοβαρότερες απειλές για τη βιωσιμότητα της μελισσοκομίας. Όπως εξήγησε, στην αγορά κυκλοφορούν προϊόντα που εμφανίζονται ως ελληνικά, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για εισαγόμενα ή νοθευμένα μέλια.

Έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την τιμή του θυμαρίσιου μελιού, σημειώνοντας ότι ο παραγωγός το διαθέτει περίπου στα 7,5 ευρώ το κιλό, την ώρα που στην αγορά εμφανίζονται προϊόντα με πολύ χαμηλότερες τιμές, γεγονός που όπως τόνισε, δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικό κόστος παραγωγής και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την ποιότητά τους.

Υπογράμμισε ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς αλλά και τους καταναλωτές, οι οποίοι πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν την ποιότητα και να κατανοούν τι πληρώνουν. Τόνισε την ανάγκη ενίσχυσης της διατροφικής παιδείας, ώστε να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πρωτογενούς τομέα και κοινωνίας.

Παράλληλα, επεσήμανε ότι η Ομοσπονδία έχει καταθέσει διαχρονικά προτάσεις για την αναγνώριση αυθεντικών ελληνικών μελιών, τη θωράκιση του νομικού πλαισίου και την ενίσχυση των ελέγχων, χωρίς όμως να έχουν υλοποιηθεί.

Τέλος, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας υπογράμμισε την ανάγκη εντατικοποίησης των ελέγχων σε όλα τα στάδια της παραγωγής και της διάθεσης, επισημαίνοντας ότι οι υφιστάμενοι μηχανισμοί δεν επαρκούν για να καλύψουν το εύρος της αγοράς.