«Όταν επικοινώνησα μαζί του για την τροπολογία του Αγνώστου Στρατιώτη δεν εξέφρασε καμία διαφωνία»

«Φέραμε στη Βουλή μια ρύθμιση που εμπεδώνει την κανονικότητα και το προφανές» σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του μιλώντας για την τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή.

«Πρέπει να σταθούμε στο αυτονόητο της διάταξης, την ανάγκη μίας συμφωνίας για τη συλλογική προστασία ενός χώρου εθνικής μνήμης. Αυτό δεν καταφέραμε να το πετύχουμε και φέραμε στη Βουλή μία ρύθμιση που εμπεδώνει την κανονικότητα και το προφανές», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξή τουστο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.

Τόνισε πως ο ίδιος επικοινώνησε με τον Νίκο Δένδια πριν την κατάθεση της τροπολογίας λέγοντας πως: «Ο Δένδιας δεν εξέφρασε καμία απολύτως διαφωνία, τη συνυπέγραψε και θα ψηφίσει σήμερα στην ονομαστική ψηφοφορία».

«Δεν νομίζω ότι η συζήτηση αυτή θα γινόταν σε άλλη χώρα. Τα σέβεται η κοινωνία χωρίς να χρειάζεται ρύθμιση. Στα πλαίσια της ελληνικής ιδιαιτερότητας δεν το πετύχαμε και φέραμε ρύθμιση που εμπεδώνει το προφανές ότι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία μπορεί να εφαρμοστεί οπουδήποτε αλλού. Δεν μας αρέσει η εικόνα που βλέπαμε μέχρι σήμερα. Σε αυτό συμφωνεί η σιωπηρή πλειοψηφία. Ο υπουργός Άμυνας με τον οποίο επικοινώνησα πριν την τροπολογία, δεν εξέφρασε καμία διαφωνία, τη συνυπέγραψε και η αρμοδιότητα περνάει στο ΥΠΕΘΑ» σημείωσε.

«Γιατί να μονοπωλεί το μνημείο αυτό τη διαμαρτυρία; Αυτή είναι μια προσπάθεια πολιτικού ακτιβισμού από κάποιους για να πετύχουν μια προσπάθεια αναταραχής. Το ζήτημα εγείρει και πολιτικά ζητήματα για το πώς χώροι όπως η Αριστερά οικειοποιήθηκαν παλαιότερα τον δημόσιο χώρο θεωρώντας ότι έχουν κάποια ιδεολογική υπεροχή».

«Δεν στεκόμαστε απέναντι σε κανένα γονέα (για τα Τέμπη). Η εργαλειοποίηση φαίνεται και στη συνωμοσία του ξυλολίου. Αναλαμβάνω την ευθύνη γιατί δεν απαντήσαμε επαρκώς» τόνισε.

Σημειώνεται πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε τη συνέντευξή του με ένα αποχαιρετισμό στον Διονύση Σαββόπουλο: «Ο Διονύσης Σαββόπους υπήρξε ο πιο σπουδαίος τραγουδοποιός της γενιάς του… Μας ζητούσε πάντοτε με ειλικρίνεια να κοιταχτούμε ως λαός στον καθρέφτη. Με τίμησε με τη φιλία του, κατάφερε να μας ενώσει στον θάνατό του, η πορεία του ταυτίστηκε με την πορεία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας».