Μακράκης: «Σε λίγο θα ψάχνουμε με το κυάλι εκπαιδευτικούς»

Ο πρόεδρος των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου μίλησε στο Cretaone 102,3 για τα κενά στα σχολεία, τις παραιτήσεις αναπληρωτών, το στεγαστικό πρόβλημα και τις ελλείψεις στις σχολικές υποδομές

Σοβαρά προβλήματα που σημάδεψαν τη σχολική χρονιά η οποία ολοκληρώνεται ανέδειξε μιλώντας στο Cretaone 102,3 ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου, Γιώργος Μακράκης.

Όπως τόνισε, η χρονιά που φτάνει στο τέλος της ήταν από τις δυσκολότερες των τελευταίων ετών, με σημαντικές ελλείψεις προσωπικού, καθυστερήσεις στην κάλυψη των κενών, προβλήματα στέγασης των εκπαιδευτικών αλλά και διαχρονικές αδυναμίες στις σχολικές υποδομές.

«Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με πολλά κενά»

Ο κ. Μακράκης χαρακτήρισε τη φετινή περίοδο ως μία από τις χειρότερες της τελευταίας δεκαετίας αναφορικά με την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών.

Όπως εξήγησε, η σχολική χρονιά ξεκίνησε με σημαντικές ελλείψεις τόσο στη Γενική όσο και στην Ειδική Αγωγή, καθώς δεν διασφαλίστηκαν εγκαίρως οι απαραίτητες πιστώσεις για την πρόσληψη αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Οι διακοπές ρεύματος σε περιοχές της Κρήτης αύριο

Οι πρώτες φάσεις προσλήψεων κάλυψαν μόνο μέρος των αναγκών, ενώ αρκετά σχολεία, κυρίως στην ύπαιθρο, συνέχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ακόμη και μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων.

Σχολεία χωρίς ολοήμερο και συγχωνεύσεις τμημάτων

Σύμφωνα με τον πρόεδρο των εκπαιδευτικών, πολλά μεγάλα σχολεία της περιφέρειας έμειναν χωρίς ολοήμερο πρόγραμμα, ενώ σε μικρότερες σχολικές μονάδες εφαρμόστηκαν συγχωνεύσεις τμημάτων προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες με το υπάρχον προσωπικό.

Όπως σημείωσε, οι ελλείψεις αυτές επηρέασαν άμεσα την εκπαιδευτική διαδικασία και το παρεχόμενο έργο προς τους μαθητές.

Οι χαμηλοί μισθοί διώχνουν τους αναπληρωτές

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο αυξανόμενο φαινόμενο των αρνήσεων τοποθέτησης και των παραιτήσεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Ο κ. Μακράκης επεσήμανε ότι το υψηλό κόστος διαβίωσης, τα ενοίκια και οι δαπάνες μετακίνησης αποτρέπουν πολλούς εκπαιδευτικούς από το να αναλάβουν θέση μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

«Σε λίγο θα ψάχνουμε με το κιάλι εκπαιδευτικούς», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός που αμείβεται με περίπου 800 ευρώ ή ένας αναπληρωτής με περίπου 900 ευρώ δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις βασικές ανάγκες διαβίωσης.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ουσιαστική λύση είναι η αύξηση των μισθών, ώστε οι εργαζόμενοι στην εκπαίδευση να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από την εργασία τους.

Η κοινωνική κατοικία ως μέρος της λύσης

Αναφερόμενος στο στεγαστικό ζήτημα, χαρακτήρισε θετική εξέλιξη τη δυνατότητα χρηματοδότησης προγραμμάτων κοινωνικής κατοικίας, επισημαίνοντας ωστόσο ότι απαιτείται ενεργή συμμετοχή των δήμων για την αξιοποίηση διαθέσιμων χώρων και την κατασκευή νέων κατοικιών.

Όπως είπε, οι εκπαιδευτικοί έχουν ήδη πραγματοποιήσει παρεμβάσεις τόσο στην Περιφέρεια Κρήτης όσο και στους αρμόδιους δήμους, ζητώντας να προχωρήσουν πιο γρήγορα οι σχετικές διαδικασίες.

«Μεγάλος ασθενής» τα σχολικά κτίρια

Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα που ανέδειξε αφορά τις σχολικές υποδομές, με ιδιαίτερη έμφαση στα νηπιαγωγεία.

Ο πρόεδρος των εκπαιδευτικών σημείωσε ότι περισσότερα από 25 νηπιαγωγεία στεγάζονται σε μισθωμένα κτίρια, αρκετά από τα οποία δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ασφαλή και ποιοτική λειτουργία τους.

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για την απουσία προοπτικής ανέγερσης νέων σχολικών μονάδων τα επόμενα χρόνια, ενώ έκανε λόγο για χρονοβόρες διαδικασίες που συχνά οδηγούν σε αδιέξοδο ακόμη και τις προσπάθειες εξεύρεσης νέων χώρων στέγασης.

Διαχρονικά προβλήματα συντήρησης

Κλείνοντας, ο κ. Μακράκης αναφέρθηκε στα χρόνια προβλήματα συντήρησης των σχολικών κτιρίων, υπογραμμίζοντας ότι εκπαιδευτικοί και μαθητές εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με τις ίδιες ελλείψεις και τις ίδιες εκκρεμότητες κάθε χρόνο.

Όπως ανέφερε, παρά τις συνεχείς επισημάνσεις των σχολικών μονάδων προς τους αρμόδιους φορείς, πολλά ζητήματα παραμένουν άλυτα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η καθημερινότητα της εκπαιδευτικής κοινότητας.

«Είναι λυπηρό να συζητάμε χρόνια για τα ίδια προβλήματα και να βλέπουμε το ίδιο έργο να επαναλαμβάνεται, με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς να πληρώνουν τελικά το κόστος της αδράνειας», κατέληξε.