Μαρινάκης για τα Στενά του Ορμούζ: «Η ώρα για δράση είναι τώρα»

Τι αναφέρει σε άρθρο του για την κρίση στη Μέση Ανατολή ο Έλληνας εφοπλιστής

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης τοποθετήθηκε με άρθρο που έγραψε για την κατάσταση που επικρατεί στα Στενά του Ορμούζ μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Σε άρθρο στην Telegraph σημείωσε ότι απαιτείται μια ναυτιλιακή παγκόσμια συμμαχία, ώστε τα πλοία να διέρχονται ελεύθερα από τον Περσικό Κόλπο, τονίζοντας ότι αυτή τη στιγμή «ο κόσμος είναι όμηρος», καθώς τα Στενά είναι κλειστά.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του:

«Η αποκατάσταση της ελεύθερης ροής ενέργειας από τον Κόλπο απαιτεί άμεση και συντονισμένη δράση. Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα Στενά του Ορμούζ είναι ουσιαστικά κλειστά. Το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), το ένα τρίτο του εφοδιασμού σε λιπάσματα – όλα έχουν σταματήσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κρήτη: Αναγνωρίστηκε ο 44χρονος μυστήριος άνδρας που ζούσε με αμνησία γα δύο χρόνια σε νοσοκομείο στα Χανιά

Οι τιμές της ενέργειας ανεβαίνουν. Ο πληθωρισμός επιστρέφει. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται, με βάναυσο τρόπο, τι συμβαίνει όταν οι αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διακόπτονται από εχθρικούς παράγοντες πρόθυμους να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια ως όπλο. Εκτός από τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ζωές των ναυτικών μας.

Η κατάσταση στην περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη. Τα πλοία δέχονται επιθέσεις με πυραύλους και οι ζωές των μελών των πληρωμάτων μας διατρέχουν καθημερινά κίνδυνο. Μια δραστηριότητα που αποσκοπεί στη διασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας των εθνών έχει μετατραπεί σε στόχο για όσους δεν διστάζουν να σκοτώσουν αθώους ανθρώπους.

Ο ναυτιλιακός κλάδος έχει αντιμετωπίσει κρίσεις στο παρελθόν – την Ερυθρά Θάλασσα, το Σουέζ, το αδιέξοδο της εποχής της πανδημίας. Κάθε φορά προσαρμοζόμασταν. Κάθε φορά ο κόσμος προχωρούσε και υπέθετε ότι η επόμενη κρίση θα λυνόταν με τον ίδιο τρόπο. Αυτή η υπόθεση έχει τώρα καταρρεύσει. Ο αυτοσχεδιασμός δεν αποτελεί στρατηγική.

Αυτό που απαιτεί η παρούσα στιγμή είναι μια επίσημη συμμαχία μεταξύ των μεγαλύτερων ναυτιλιακών εταιριών του κόσμου, των χωρών του Κόλπου που παράγουν ενέργεια και των ΗΠΑ με έναν και μοναδικό άμεσο σκοπό: την αποκατάσταση της ροής ενέργειας από τον Κόλπο προς τις παγκόσμιες αγορές, διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση των πλοίων μας και εγγυώμενοι ότι ο κόσμος δεν θα ξαναβρεθεί όμηρος.

Μια τέτοια συμμαχία θα βασιζόταν σε τρεις άμεσες δεσμεύσεις.

Οι μεγάλοι ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων και πλοίων μεταφοράς LNG πρέπει πλέον να συντονιστούν όσον αφορά την επαναδρομολόγηση της μεταφορικής ικανότητας και τη συγκέντρωση από κοινού πληροφοριών για τον στόλο, μεταφέροντας τον μέγιστο δυνατό όγκο μέσω εναλλακτικών διαδρομών.

Τα κράτη του Κόλπου πρέπει να θέσουν στο τραπέζι τις εξαγωγικές τους υποδομές χωρίς καθυστέρηση.

Και οι Ηνωμένες Πολιτείες, των οποίων η στρατηγική δέσμευση για τη σταθερότητα της ενεργειακής αγοράς και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα διεθνή ύδατα παραμένει καθοριστική, θα μπορούσαν να ενισχύσουν ουσιαστικά αυτή την προσπάθεια μέσω της ναυτικής τους παρουσίας και της διπλωματικής τους εμπλοκής, λειτουργώντας ως η επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά οποιουδήποτε κοινού πλαισίου και διασφαλίζοντας πρωτίστως την ασφάλεια των ναυτικών μας.

Καταλαβαίνω ότι η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει τη σημασία της συντονισμένης δράσης για τη διασφάλιση των παγκόσμιων ροών ενέργειας. Πρόκειται για προσπάθειες ενίσχυσης της αξιοπιστίας του ενεργειακού εφοδιασμού από την Αμερική και τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στις παγκόσμιες αγορές, καθώς και για τον περιορισμό των κρατικών παραγόντων που προκαλούν αποσταθεροποίηση. Αυτοί δεν είναι αφηρημένοι στόχοι πολιτικής. Για την Ευρώπη, ειδικότερα, αυτές οι προτεραιότητες υποδεικνύουν επίσης μια στρατηγική πραγματικότητα: η ήπειρος θα συνεχίσει να βασίζεται στην εισαγόμενη ενέργεια, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει επ’ αόριστον αυτή την εξάρτηση από σχέσεις εφοδιασμού που έχουν αποδειχθεί επανειλημμένα πολιτικά ασταθείς.

Συνολικά, αυτές οι προτεραιότητες αποτελούν μια ισχυρή στρατηγική βάση για συνεργασία αυτού του είδους. Ο ιδιωτικός ναυτιλιακός κλάδος είναι ο φυσικός εταίρος για αυτό το πρόγραμμα. Διαθέτουμε τα περιουσιακά στοιχεία, την επιχειρησιακή εμβέλεια και τη βούληση.

Οι εταιρείες συμφερόντων μας, η Capital Clean Energy Carriers Corp, η μεγαλύτερη εισηγμένη στις ΗΠΑ ναυτιλιακή εταιρία μεταφοράς LNG, και η Capital Tankers Corp, μία σημαντική ναυτιλιακή εταιρία δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου, αντιπροσωπεύουν μέρος του πιο στρατηγικά κρίσιμου χωρητικού δυναμικού μεταφοράς στο παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα.

Θέλω όμως να είμαι ειλικρινής σχετικά με κάτι.

Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών σε συνθήκες όπως οι σημερινές θα απαιτήσει γενναίες αποφάσεις – σχετικά με την ασφάλιση, τη διέλευση, την προστασία των πλοίων που δραστηριοποιούνται σε αμφισβητούμενα ύδατα.

Δεν πρόκειται για αποφάσεις που θα λάβει η αγορά από μόνη της, ούτε για αποφάσεις που μπορούν να περιμένουν τη σύγκληση επιτροπών. Ως ηγέτες της ναυτιλιακής αγοράς τόσο στον τομέα του LNG όσο και στον τομέα των δεξαμενόπλοιων, είμαστε έτοιμοι να λάβουμε αυτές τις αποφάσεις για τον στόλο μας προς το κοινό καλό, παραμερίζοντας τα κέρδη.

Καλώ και άλλους – πλοιοκτήτες, κυβερνήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες – να πράξουν το ίδιο. Το κόστος της αδράνειας το πληρώνει ήδη ο κόσμος. Ήρθε η ώρα όσοι από εμάς έχουμε τη δυνατότητα να δράσουμε, να βγούμε μπροστά και να αναλάβουμε το μερίδιό μας από το βάρος.

Η δράση μας πρέπει να είναι συντονισμένη. Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να προστατεύσουμε τις ζωές των μελών του πληρώματός μας, των ανθρώπων που καλούνται να συνεχίσουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να εξασφαλίσουν την ομαλή παγκόσμια διακίνηση αγαθών και εμπορευμάτων.

Απευθύνω σήμερα αυτή την πρόσκληση στους ομολόγους μου στον ναυτιλιακό κλάδο, στους υπουργούς Ενέργειας των κρατών του Κόλπου και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον.

Η ώρα για δράση είναι τώρα».