Πώς η τοποθέτηση του Δημάρχου για τη νέα δομή μεταναστών εξελίχθηκε σε άλλη μια έκθεση ιδεών, χωρίς ίχνος ανάληψης πολιτικής ευθύνης

Μια ευχάριστη (ή μάλλον αναμενόμενη) λογοτεχνική έκπληξη μας επιφύλασσε το πρόσφατο Δελτίο Τύπου της Λότζια, αναφορικά με την τηλεδιάσκεψη του Δημάρχου Ηρακλείου και του Υπουργού Μετανάστευσης για τη δημιουργία δομής προσωρινής κράτησης. Αν κανείς περίμενε από τη δημοτική αρχή προτάσεις, λύσεις, ή έστω ένα υποτυπώδες σχέδιο δράσης, μάλλον διάβασε λάθος κείμενο.

Η τοποθέτηση του Δημάρχου κινήθηκε στη γνωστή, ασφαλή πεπατημένη. Μια άρτια, σχεδόν σχολαστική καταγραφή των προβλημάτων που ήδη γνωρίζουμε, συζητάμε και βιώνουμε εδώ και χρόνια. Με περισσότερο πολιτικό τακτ, το επίσημο κείμενο λειτουργεί ως ένας καθρέφτης της πραγματικότητας, χωρίς όμως να τολμά να κοιτάξει πέρα από αυτόν.

Γιατί ας μην γελιόμαστε. Το μεταναστευτικό είναι «καυτή πατάτα» και η διαχείρισή του απαιτεί κάτι που σπανίζει στις μέρες μας. Ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Είναι πολύ πιο εύκολο να συντάσσεις εκθέσεις ιδεών και να διαπιστώνεις το αδιέξοδο, παρά να βγαίνεις μπροστά με κοστολογημένες θέσεις. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο βασικός λόγος που όλοι στην τοπική αυτοδιοίκηση κάνουν ένα βήμα πίσω μόλις ακουστεί η λέξη «δομή». Η πολιτική επιβίωση, βλέπετε, απαιτεί συχνά τη στρατηγική της στρουθοκαμήλου.

Ο Δήμαρχος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι διαθέτει εξαιρετικά αντανακλαστικά… στη διάγνωση. Στη θεραπεία, όμως, παραμένουμε στο «περίμενε», με τη Λότζια να νίπτει τας χείρας της με το απαραίτητο, πάντα, θεσμικό σαβουάρ βίβρ.