«Μόνο ως ανεξάρτητος υποψήφιος με 45-50% σε μία περιφέρεια μπορεί να εκλεγεί ο Ηλίας Κασιδιάρης»

Ο Αργύρης Αργυριάδης στο cretaone 102.3 για το νομικό πλαίσιο, τις επερχόμενες εκλογές και τους κινδύνους της «κοινωνίας της οργής»

Για τις παραμέτρους της αποφυλάκισης του Ηλία Κασιδιάρη, τα στενά περιθώρια της εκλογικής νομοθεσίας αλλά και το πολιτικό υπόβαθρο της ανόδου της ακροδεξιάς μίλησε στο ραδιόφωνο του cretaone 102.3 και στην εκπομπή «Μαζί» με τη Μαρία Ορφανάκη και τον Δημήτρη Κανάκη, ο δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Αργύρης Αργυριάδης.

Ο κ. Αργυριάδης ανέλυσε εξ αρχής το πώς τα μέσα ενημέρωσης διαχειρίστηκαν στο παρελθόν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, τις εκλογικές επιλογές που διαθέτει νομικά ο Ηλίας Κασιδιάρης, καθώς και την ανάγκη η δημοκρατία να αντιμετωπίσει την κοινωνική οργή και τον φόβο πέρα από τα μέτρα νομικής καταστολής.

Η ιστορική εξωράιση της εικόνας και τα επικοινωνιακά λάθη

Ανατρέχοντας στην περίοδο της ανόδου της Χρυσής Αυγής γύρω στο 2015, ο Αργύρης Αργυριάδης επεσήμανε ότι τα μέσα ενημέρωσης υπέπεσαν σε σοβαρά ατοπήματα. Αντί να αναδείξουν το πολιτικό περίγραμμα και τις θέσεις του σχηματισμού -στοιχεία που θα εξέθεταν την οργάνωση-, εστίασαν σε μια λογική «στάιλινγκ» και εξωράισης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γιώργος Μαζωνάκης: Εκτός πραγματικότητας η γιατρός – «Τι έχω κάνει και με ταλαιπωρείτε έτσι;» (βίντεο)

Όπως ανέφερε, προβαλφόταν η εικόνα ενός γυμνασμένου προτύπου με αναγνωρίσιμες συνοδούς, μυθοποιώντας την κατάσταση στα μάτια των νέων, την ώρα που η Χρυσή Αυγή άγγιζε το 10%. Αντίθετα, η πολιτική ουσία αποσιωπόταν, με εξαίρεση ελάχιστες συνεντεύξεις, όπως εκείνη του Νίκου Μιχαλολιάκου στον Σταύρο Θεοδωράκη, η οποία ξεσκέπασε τον πραγματικό λόγο της οργάνωσης. Η έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης και ο παράλληλος εξωραϊσμός της εικόνας τους ήταν ένα λάθος που τελικά η κοινωνία το πλήρωσε ακριβά.

Το νομικό κώλυμα, οι Σπαρτιάτες και ο μόνος τρόπος εκλογής

Περνώντας στο σήμερα και στο ενδεχόμενο επιστροφής του Ηλία Κασιδιάρη στην πολιτική δράση, ο κ. Αργυριάδης ξεκαθάρισε ότι ο δημόσιος λόγος δεν μπορεί να του απαγορευτεί. Ωστόσο, αναφορικά με τη συμμετοχή του σε εκλογικές διαδικασίες, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Μετά την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα το 2019, η παρεπόμενη ποινή της στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων έχει καταργηθεί. Παρά ταύτα, βάσει της ειδικής εκλογικής νομοθεσίας που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία το 2023, υφίσταται κώλυμα. Εφόσον έχει καταδικαστεί, δεν μπορεί να είναι υποψήφιος ούτε ως αρχηγός κόμματος ούτε ως μέλος κομματικού συνδυασμού, κώλυμα που ισχύει για όσα χρόνια του επιβλήθηκε η ποινή (έως το 2033), ανεξαρτήτως της έκτισης αυτής.

Ο μόνος νομικά διαθέσιμος δρόμος για να θέσει υποψηφιότητα είναι ως ανεξάρτητος υποψήφιος σε μία εκλογική περιφέρεια. Ωστόσο, για να καταφέρει να εκλεγεί, πρέπει να πιάσει το πανελλαδικό όριο του 3%. Όπως εξήγησε ο κ. Αργυριάδης, κάνοντας μια πρακτική άσκηση επί των αριθμών, αν ο Ηλίας Κασιδιάρης κατέβει ανεξάρτητος σε μία από τις πολυπληθέστερες περιφέρειες, όπως ο Νότιος Τομέας Αθηνών ή η Α’ Θεσσαλονίκης, θα πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό της τάξεως του 45% έως 50% στη συγκεκριμένη περιφέρεια -δηλαδή περίπου 200.000 με 250.000 ψήφους- προκειμένου να αγγίξει το πανελλαδικό 3%. Ένα τέτοιο σενάριο κρίνεται εξαιρετικά μη ρεαλιστικό, καθώς προϋποθέτει την πλήρη απουσία όλων των υπόλοιπων κομμάτων.

Όσον αφορά την έμμεση στήριξη άλλων πολιτικών σχηματισμών, ο κ. Αργυριάδης υπογράμμισε ότι εάν διαπιστωθεί «υποκρυπτόμενη ηγεσία» -όπως συνέβη στην περίπτωση των Σπαρτιατών από τον Άρειο Πάγο-, ο κομματικός συνδυασμός ή οι βουλευτές που θα προσβληθούν με ένσταση αποκλείονται και χάνουν τις έδρες τους. Αντίθετα, μια απλή δήλωση προτίμησης ή δημόσιας στήριξης προς κάποιο υφιστάμενο κόμμα εμπίπτει στον δημόσιο λόγο και δεν μπορεί να απαγορευτεί.

Η «κοινωνία της οργής» και η μαχόμενη δημοκρατία

Απαντώντας στο αν ο ενδεχόμενος αποκλεισμός του από τον Άρειο Πάγο μπορεί να τον θυματοποιήσει και να τον καταστήσει εκ νέου αρεστό σε ένα τμήμα της κοινωνίας που αντιμετωπίζει συστημικά το ζήτημα, ο κ. Αργυριάδης σημείωσε ότι οι απαγορεύσεις της μαχόμενης δημοκρατίας είναι χρήσιμες, αλλά δεν αρκούν.

Το πραγματικό ζητούμενο είναι η αντιμετώπιση των αιτιών που τροφοδοτούν αυτά τα φαινόμενα. Αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία εμφανίζεται τριχοτομημένη ανάμεσα στον κόσμο του φόβου -στον οποίο επενδύει κυρίως η κυβέρνηση- και στον κόσμο της οργής, στον οποίο ψαρεύουν όλα τα κόμματα του αντισυστημικού τόξου, περιλαμβανομένου του χώρου της Χρυσής Αυγής.

Όσο συντηρείται μια κοινωνία οργής και φόβου, τέτοια φαινόμενα θα βρίσκουν ευήκοα ώτα. Αντίθετα, αν δημιουργηθεί μια κοινωνία ελεύθερη, που ελπίζει και δημιουργεί, οι εκπρόσωποι αυτών των ιδεολογημάτων θα περιθωριοποιηθούν ως γραφικοί.

Η πιθανή αλλαγή στρατηγικής και το ευρωπαϊκό πλαίσιο

Κλείνοντας, ο Αργύρης Αργυριάδης εκτίμησε ότι η εκ νέου δοκιμή του νομικού συστήματος με τον ίδιο τρόπο δεν θα ήταν η πιο έξυπνη λύση. Είναι πιθανό ο Ηλίας Κασιδιάρης να επιχειρήσει μια αλλαγή πολιτικής φρασεολογίας και στρατηγικής, υιοθετώντας έναν πιο συστημικό και λιγότερο αντισυστημικό λόγο, στοχεύοντας ενδεχομένως όχι στις αμέσως επόμενες, αλλά στις μεθεπόμενες εκλογές. Highlight αυτής της αντίφασης παραμένει το γεγονός ότι ένα πρόσωπο που δεν αποδέχεται την κοινοβουλευτική δημοκρατία, επιζητεί να καρπωθεί τα προνόμιά της.

Τέλος, ο δικηγόρος διεύρυνε την εικόνα αναφερόμενος στα αποτελέσματα των πρόσφατων κρατιδιακών εκλογών στη Γερμανία (Σαξονία), όπου η οικονομική και ενεργειακή κρίση ενίσχυσε την κοινωνία της οργής, δίνοντάς της πληθυσμιακά χαρακτηριστικά. Όπως κατέληξε, σε οποιαδήποτε χώρα υπάρχει οικονομική ή πολυεπίπεδη κρίση χωρίς πειστικές απαντήσεις, οραματικό λόγο και διέξοδο, τα άκρα θα αναγεννώνται.