Νέο χάρτη εκτίμησης κινδύνου για τις δασικές πυρκαγιές απέκτησε η Ελλάδα – Στο «κόκκινο» η Κρήτη

Σύγχρονο, επιστημονικά τεκμηριωμένο εργαλείο

Ένα νέο εργαλείο που ανταποκρίνεται στις συνθήκες που διαμορφώνονται από την κλιματική κρίση αποκτά η Ελλάδα, μετά την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης την Δευτέρα (1/12), με την οποία εγκρίνεται ο Εθνικός Χάρτης Εκτίμησης Κινδύνου Δασικών Πυρκαγιών.

Ο χάρτης αυτός αποτελεί ένα κρίσιμο εργαλείο για τη χάραξη μακροπρόθεσμης στρατηγικής για μια πιο ορθολογική κατανομή των έργων πυροπροστασίας.

Να σημειωθεί πως, έχουν μεσολαβήσει 45 χρόνια από τον αρχικό προσδιορισμό των ελληνικών περιοχών που χαρτογραφούσαν τον κίνδυνο δασικής πυρκαγιάς που αντιμετωπίζουν. Ωστόσο, οι συνθήκες έχουν αλλάξει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Χανιά: Θλίψη για την Ελένη που «έφυγε» πολύ νωρίς

Οι τρεις κατηγορίες

Με τον νέο Χάρτη, οι Δήμοι της χώρας κατατάσσονται σε 3 κατηγορίες: χαμηλής, μεσαίας και υψηλής επικινδυνότητας, ανάλογα με το είδος της βλάστησης, τις κλιματολογικές συνθήκες και τη συχνότητα τιμών 3, 4 και 5 στον ημερήσιο Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς, της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας τα τελευταία 20 έτη.

«Για πρώτη φορά μετά από τέσσερις δεκαετίες, η χώρα αποκτά ένα σύγχρονο, επιστημονικά τεκμηριωμένο εργαλείο που αντανακλά τις πραγματικές συνθήκες της κλιματικής κρίσης και μας επιτρέπει να σχεδιάζουμε στοχευμένα, με διαφάνεια και μετρήσιμα αποτελέσματα» σημείωσε ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης.

«Με αυτή την παρέμβαση, δίνουμε στους Δήμους της χώρας ένα ισχυρό και αντικειμενικό πλαίσιο για την ορθολογική ιεράρχηση των έργων πυροπροστασίας, ώστε οι απαραίτητοι πόροι να κατευθύνονται εκεί όπου ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος. Πρόκειται για ένα βήμα που ενισχύει τη συλλογική μας ανθεκτικότητα και μας φέρνει πιο κοντά σε μια Ελλάδα καλύτερα προετοιμασμένη απέναντι στις πυρκαγιές του μέλλοντος» συμπλήρωσε.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου εκανε λόγο για ένα «ιστορικό βήμα για την προστασία των δασικών μας οικοσυστημάτων, του φυσικού μας πλούτου και των τοπικών κοινωνιών».

Πρόκειται για «ένα απαραίτητο εργαλείο που αντανακλά την τεχνογνωσία, τα νέα επιστημονικά δεδομένα και την πραγματικότητα της κλιματικής κρίσης».