Νέοι χωρίς οικονομική ανάσα: Ενοίκια και ακρίβεια τους κρατούν στο πατρικό τους παρά τις αυξήσεις μισθών

Το υψηλό κόστος ζωής περιορίζει τα περιθώρια για αυτόνομη διαβίωση και αποταμίευση

Δύσκολες μέρες για τους νέους καθώς το αυξημένο κόστος στέγασης και η συνεχιζόμενη ακρίβεια κάνουν σχεδόν αδύνατη την οικονομική τους αυτονόμηση, παρά τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού.

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, μιλώντας στο OPEN, στάθηκε ιδιαίτερα στη σχέση ανάμεσα στους μισθούς, στα ενοίκια και στην πραγματική αγοραστική δύναμη, επισημαίνοντας ότι για πολλούς εργαζόμενους η καθημερινότητα παραμένει εξαιρετικά πιεστική.

Όπως ανέφερε, με βάση τα στοιχεία που επικαλέστηκε, η ελληνική οικογένεια εξακολουθεί να στηρίζει οικονομικά τα παιδιά της τουλάχιστον έως την ηλικία των 22 ετών, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τη δυσκολία ανεξάρτητης διαβίωσης.

Τα ενοίκια δυσκολεύουν την αυτονόμηση των νέων

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Καιρός: Αίθριος με βοριάδες και ζέστη σήμερα 17/8 στην Κρήτη – Έως 34 βαθμούς η θερμοκρασία

Όπως σημειώνει, το στεγαστικό αποτελεί πλέον ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τα νοικοκυριά, καθώς το κόστος ενοικίασης απορροφά σημαντικό μέρος του μηνιαίου εισοδήματος. Η εικόνα είναι ακόμη πιο δύσκολη για τους νέους εργαζόμενους, οι οποίοι καλούνται να καλύψουν παράλληλα έξοδα για τρόφιμα, μετακινήσεις, λογαριασμούς και είδη πρώτης ανάγκης.

Όπως επισημάνθηκε στη συζήτηση, ακόμη και όταν ο κατώτατος μισθός αυξάνεται, η άνοδος των ενοικίων και της ακρίβειας μπορεί να εξανεμίζει μεγάλο μέρος αυτής της βελτίωσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί νέοι να καθυστερούν να εγκαταλείψουν το πατρικό τους σπίτι και να συνεχίζουν να εξαρτώνται οικονομικά από την οικογένειά τους.

«Η ελληνική οικογένεια συντηρεί τον νέο μέχρι τα 22»

Ο Γιάννης Καρούζος ανέφερε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, η ελληνική οικογένεια εξακολουθεί να συντηρεί οικονομικά τον νέο μέχρι τουλάχιστον την ηλικία των 22 ετών.

Η διαπίστωση αυτή αποτυπώνει, σύμφωνα με τον ίδιο, τη δυσκολία που υπάρχει σήμερα για έναν νέο να αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία με βάση μόνο το εισόδημά του.

Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο όταν ο εργαζόμενος βρίσκεται στις χαμηλότερες μισθολογικές κλίμακες και πρέπει ταυτόχρονα να καλύψει ένα υψηλό ενοίκιο.

Ένας στους τρεις κάτω από τα 1.000 ευρώ

Ο εργατολόγος σημείωσε ακόμη ότι ένας στους τρεις βρίσκεται κάτω από τα 1.000 ευρώ σε μηνιαίο εισόδημα, ενώ έξι στους δέκα κινούνται περίπου έως τα 1.200 ευρώ σε μικτές αποδοχές.

Στο πλαίσιο αυτό, εξήγησε ότι οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού δεν μεταφέρονται αυτόματα σε όλους τους εργαζομένους.

Όπως είπε, οι αυξήσεις επηρεάζουν κυρίως εκείνους που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό και, σε μικρότερο βαθμό, όσους βρίσκονται έως περίπου τα 1.000 ευρώ.

Για τις υψηλότερες μισθολογικές κλίμακες, η εικόνα είναι διαφορετική, καθώς δεν υπάρχει αυτόματη συμπαράσυρση των αποδοχών προς τα πάνω.

Ο μισθός αυξάνεται, αλλά η αγοραστική δύναμη πιέζεται

Ο Γιάννης Καρούζος έκανε σαφή διάκριση ανάμεσα στην ονομαστική αύξηση του μισθού και στην πραγματική αγοραστική δύναμη.

Ένας εργαζόμενος μπορεί να δει τον μισθό του να αυξάνεται αριθμητικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να αγοράσει περισσότερα ή να καλύψει ευκολότερα τις βασικές του ανάγκες. Όταν τρόφιμα, καύσιμα, ενοίκια και λογαριασμοί αυξάνονται ταχύτερα από τις αποδοχές, η πραγματική αξία του μισθού παραμένει περιορισμένη.

Τι αλλάζει στον κατώτατο μισθό από το 2028

Ο εργατολόγος αναφέρθηκε και στον νέο μηχανισμό καθορισμού του κατώτατου μισθού, ο οποίος θα βασίζεται σε μαθηματικό τύπο.

Στην εξίσωση θα συνυπολογίζονται παράγοντες όπως ο πληθωρισμός, η εξέλιξη των μισθών και η πορεία της οικονομίας. Κατά την εκτίμησή του, το νέο σύστημα θα περιορίσει τη δυνατότητα για μεγάλες αυξήσεις που αποφασίζονται κάθε χρόνο με πολιτική πρωτοβουλία. Ο ίδιος εκτίμησε ότι ο κατώτατος μισθός μπορεί να κινηθεί προς τα 1.000 ευρώ έως το 2030, σημειώνοντας ωστόσο ότι το κρίσιμο ερώτημα θα είναι ποια πραγματική αξία θα έχουν τότε αυτά τα χρήματα.

Καρούζος: Κλειδί οι συλλογικές συμβάσεις

Για την ουσιαστική αύξηση των μισθών πάνω από τον κατώτατο, ο Γιάννης Καρούζος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Όπως ανέφερε, ο μέσος μισθός δεν μπορεί να αυξηθεί αυτόματα και η ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι καθοριστική για τη βελτίωση των αποδοχών. Σε κάθε περίπτωση, το στεγαστικό κόστος παραμένει ένας από τους βασικότερους παράγοντες που καθορίζουν το αν ένας εργαζόμενος — και κυρίως ένας νέος — μπορεί πράγματι να ζήσει ανεξάρτητα από την οικογένειά του.

Πηγή: ethnos.gr