NYP: Προειδοποίηση σε Τραμπ – Μια «Γιάλτα 2» με Πούτιν και Σι θα ανατινάξει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα

Αν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει ως στόχο μια εξέγερση εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, τότε η αποδοχή της ιδέας του Βλαντιμίρ Πούτιν για μια σύνοδο κορυφής τύπου «Γιάλτα 2», με τη συμμετοχή και του Σι Τζινπίνγκ, είναι ο σίγουρος τρόπος για να το πετύχει, αναφέρει η New York Post

Ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, επιδιώκει μια τριμερή συνάντηση με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, με σκοπό τη διαπραγμάτευση για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ωστόσο, οι φιλοδοξίες του είναι ακόμη μεγαλύτερες.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα, ο Πούτιν επιθυμεί μια επανάληψη της Διάσκεψης της Γιάλτας του 1945, η οποία είχε οδηγήσει στον διαμελισμό του κόσμου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα Wall Street Journal, ο Πούτιν πρότεινε για πρώτη φορά την ιδέα αυτή κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Τραμπ στις 9 Οκτωβρίου. Το Κρεμλίνο επιδιώκει να πραγματοποιηθεί η συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), η οποία θα λάβει χώρα στην Κίνα τον επόμενο μήνα.

Στόχος είναι η επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας που θα ευνοεί το Κρεμλίνο, αλλά και η καθιέρωση σφαιρών επιρροής ανά τον κόσμο για τη Ρωσία, την Κίνα και τις ΗΠΑ, δήλωσε στην εφημερίδα πρώην αξιωματούχος των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών, ο οποίος είναι ενήμερος για τις συνομιλίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΑΤΜ: Το λάθος που κάνουν πολλοί όταν σηκώνουν χρήματα – Τι πρέπει να προσέχετε πριν πατήσετε «ανάληψη»

Η φιλοδοξία αυτή φαίνεται να παραπέμπει στη Διάσκεψη της Γιάλτας, η οποία διεξήχθη στην περιοχή της Κριμαίας, στην Ουκρανία, όπου ο πρόεδρος Φρανκλίνος Ντελάνο Ρούζβελτ, ο Σοβιετικός δικτάτορας Ιωσήφ Στάλιν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ χώρισαν την Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής, εδραιώνοντας τη Μόσχα ως παγκόσμια υπερδύναμη.

«Ας δούμε τα πράγματα ως έχουν: Η Γιάλτα ήταν μια συνάντηση συμμάχων, αυτό που προτείνεται τώρα θα σήμαινε ότι ο Τραμπ επιλέγει οικειοθελώς να βρεθεί σε μειονεκτική θέση απέναντι στους αποφασισμένους εχθρούς μας».

Δεν έχει σημασία πόσο περιφρονεί ο πρόεδρος τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, το να καταστρώνεται ένα σχέδιο για τον τερματισμό του πολέμου χωρίς την παρουσία του, παραπέμπει σε μια άλλη διάσκεψη του περασμένου αιώνα: τη Συμφωνία του Μονάχου, με την οποία η Τσεχοσλοβακία παραδόθηκε στον Αδόλφο Χίτλερ.

Εκείνη η συμφωνία, που υποσχόταν «ειρήνη στην εποχή μας», εξασφάλισε ότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεϊν θα έμενε στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους αφελείς όλων των εποχών.

«Όσο κι αν πιστεύει ο Τραμπ ότι μπορεί να συνεργαστεί με τον Σι, ή όσο κι αν γοητεύεται από τον Πούτιν, δεν έχει καμία σημασία: και μόνο η ανακοίνωση μιας τέτοιας πρόθεσης θα προκαλούσε άμεσα μια γενικευμένη εξέγερση στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, υπονομεύοντας περαιτέρω τις πιθανότητες του κόμματος στις ενδιάμεσες εκλογές».

«Είναι ένα τόσο μεγάλο δώρο για τους Δημοκρατικούς, που θα μπορούσε να τους χαρίσει 60 έδρες στη Γερουσία — αριθμός επαρκής για να οδηγήσει μια διαδικασία παραπομπής σε καταδίκη».

Μάλιστα, θα μπορούσε να εξοργίσει αρκετούς Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές, ωθώντας τους να συνταχθούν με την άλλη πλευρά.

Παρά την επιθυμία του Τραμπ να τερματίσει τη σφαγή στην Ουκρανία, αυτός ο τρόπος δεν πρόκειται να φέρει αποτέλεσμα: ο Πούτιν επιδιώκει να κερδίσει μέσω της διπλωματίας όσα δεν μπορεί να πετύχει στο πεδίο της μάχης, ενώ θα έβλεπε με ικανοποίηση, ως επιπλέον όφελος, την καταστροφή της προεδρίας του Τραμπ. «Κύριε πρόεδρε, πείτε στον ‘’Βλαντ’’ ένα κατηγορηματικό ‘’όχι’’» καταλήγει η NYP.