Οι μεγάλοι «αστικοί μύθοι» του καλοκαιριού που καίνε την τσέπη μας και μπλοκάρουν τα κλιματιστικά

Από το κόλπο με τη χαμηλή θερμοκρασία μέχρι τον φόβο για την υγεία μας, ειδικοί καταρρίπτουν τις λανθασμένες πεποιθήσεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο στις πρώτες μεγάλες ζέστες

Με τον υδράργυρο να σκαρφαλώνει σε επίπεδα που καθιστούν την καθημερινότητα ανυπόφορη, η αναζήτηση της ιδανικής δροσιάς μετατρέπεται σε εθνικό σπορ. Μαζί με τις υψηλές θερμοκρασιακές εξάρσεις, ωστόσο, επιστρέφουν στο προσκήνιο και οι κλασικές, σχεδόν παραδοσιακές πλέον, θεωρίες γύρω από τη χρήση των κλιματιστικών. Πρόκειται για συμβουλές που μεταδίδονται από στόμα σε στόμα ή ανακυκλώνονται στο διαδίκτυο, υποσχόμενες είτε μεγαλύτερη οικονομία είτε προστασία της υγείας μας, αλλά στην πραγματικότητα πετυχαίνουν το ακριβώς αντίθετο.

Το κυνήγι των 16 βαθμών και η ψευδαίσθηση της ταχύτητας

Ο πρώτος και πιο κοινός μύθος θέλει το κλιματιστικό να αποδίδει ταχύτερα αν ο θερμοστάτης ρυθμιστεί στους 16 ή 17 βαθμούς Κελσίου. Η αλήθεια που επισημαίνουν οι τεχνικοί ψύξης είναι εντελώς διαφορετική, καθώς η συσκευή λειτουργεί με την ίδια ακριβώς ένταση είτε επιλέξουμε τους 16 είτε τους 24 βαθμούς. Το μόνο που καταφέρνουμε με μια ακραία χαμηλή ρύθμιση είναι να αναγκάζουμε το μηχάνημα να δουλεύει ασταμάτητα για ώρες προσπαθώντας να πιάσει έναν ανέφικτο στόχο, γεγονός που εκτοξεύει την κατανάλωση ρεύματος χωρίς κανένα απολύτως όφελος.

Το ενεργοβόρο παιχνίδι με τον διακόπτη On/Off

Μια άλλη ευρέως διαδεδομένη αντίληψη είναι ότι η συνεχής λειτουργία του κλιματιστικού σε σταθερή θερμοκρασία κοστίζει περισσότερο από το να το αναβοσβήνουμε κάθε φορά που νιώθουμε ότι ζεσταινόμαστε. Η ενεργειακή πραγματικότητα όμως διαψεύδει αυτή την πρακτική, ειδικά στην εποχή των σύγχρονων συσκευών Inverter. Η εκκίνηση ενός κλιματιστικού απαιτεί τη μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας, οπότε το συνεχές «άναψε-σβήσε» αναγκάζει τον συμπιεστή να ζορίζεται επανειλημμένα, αυξάνοντας κατακόρυφα τον λογαριασμό του ρεύματος σε σχέση με μια σταθερή, οικονομική λειτουργία.

Οι ιώσεις δεν φταίνε οι συσκευές, αλλά η αμέλεια

Στο κομμάτι της υγείας, ο φόβος ότι το κλιματιστικό προκαλεί αυτόματα κρυολογήματα ή τη νόσο των λεγεωναρίων παραμένει ζωντανός κάθε καλοκαίρι. Οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι οι ίδιες οι συσκευές δεν παράγουν ιούς ούτε αρρώστιες. Το πρόβλημα εντοπίζεται αποκλειστικά στην κακή συντήρηση και στα βρώμικα φίλτρα που ανακυκλώνουν σκόνη και αλλεργιογόνα, καθώς και στις ακραίες θερμοκρασιακές διαφορές μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου που σοκάρουν τον ανθρώπινο οργανισμό.

Η παγίδα των πολλών BTU σε μικρούς χώρους

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τραγωδία στην Αχαΐα: Νεκρή 46χρονη που έπεσε σε γκρεμό με το αυτοκίνητό της (φώτο)

Στο ίδιο πλαίσιο της κακής πληροφόρησης, πολλοί πιστεύουν ότι η αγορά ενός μεγαλύτερου σε ισχύ κλιματιστικού, για παράδειγμα 18.000 ή 24.000 BTU, είναι πάντα η καλύτερη λύση για να δροσιστεί γρήγορα ένας χώρος, ακόμη κι αν αυτός είναι μικρός. Στην πραγματικότητα, ένα υπερβολικά μεγάλο μηχάνημα σε έναν μικρό χώρο θα πετύχει τη θερμοκρασία πολύ γρήγορα και θα σβήσει πριν προλάβει να αφαιρέσει την υγρασία από την ατμόσφαιρα, αφήνοντας πίσω του μια έντονη αίσθηση δυσφορίας και «κολλώδους» κρύου.

«Βγάζει κρύο, άρα δεν χρειάζεται service»

Τέλος, ο μύθος της «αιώνιας λειτουργίας» χωρίς ανάγκη για service, εφόσον το μηχάνημα «βγάζει ακόμα κρύο αέρα», οδηγεί χιλιάδες καταναλωτές σε λανθασμένες αποφάσεις. Η έλλειψη ετήσιας συντήρησης από εξειδικευμένο τεχνικό δεν μειώνει απλώς την ποιότητα του αέρα, αλλά αναγκάζει το κλιματιστικό να καταναλώνει έως και 30% περισσότερο ρεύμα για να αποδώσει το ίδιο αποτέλεσμα, ενώ παράλληλα μικραίνει δραματικά τον χρόνο ζωής του. Η σωστή ενημέρωση και η ορθολογική χρήση παραμένουν τα μόνα πραγματικά όπλα για ένα δροσερό και οικονομικό καλοκαίρι.