Οι σοβάδες που πέφτουν, οι μελέτες και ο δήμος που τρέχει μόνο για να βάλει κορδέλες

Το ερώτημα δεν είναι πια «πότε θα γίνει το έργο». Το πραγματικό ερώτημα είναι: θα προλάβει να υπάρχει ακόμη κτίριο για να γίνει;

Κάθε τόσο το ιστορικό Μέγαρο Κοθρή αφήνει ένα κομμάτι του να πέσει στο δρόμο, μπας και συγκινήσει κανέναν αρμόδιο – αλλά, όπως φαίνεται, η βαρύτητα δουλεύει πολύ πιο γρήγορα από τη γραφειοκρατία.

Και, σε αντίθεση με όσους υπογράφουν μελέτες και ποζάρουν σε ανακοινώσεις, το κτίριο τουλάχιστον κάτι κάνει: διαλύεται με ρυθμό που ούτε η δημοτική αδράνεια δεν προλαβαίνει.

Η περίφημη μελέτη αποκατάστασης υπογράφηκε με τιμές, δόξες, φωτογραφίες και φανφάρες. Σαν τις καλές προεκλογικές υποσχέσεις: τις βλέπεις, τις χειροκροτείς και μετά ψάχνεις να τις ξαναβρείς. Το κτίριο πάντως δεν πείστηκε. Εξακολουθεί να «μιλά» με τον τρόπο που του άφησαν – δηλαδή καταρρέοντας. Διακριτικά μεν, σταθερά δε.

Κάποιοι λένε πως μια μέρα θα γίνει Δημοτική Πινακοθήκη. Άλλοι, πιο ρεαλιστές, λένε πως θα προλάβει να γίνει πρώτα… σωρός από μπάζα. Γιατί το μόνο «έργο» που βλέπουμε μέχρι στιγμής είναι το γνωστό: ο δήμος να σηκώνεται κάθε τόσο μόνο και μόνο για να βάλει νέες κορδέλες ασφαλείας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θρήνος στο Τυμπάκι για την οικογένεια Λεμονάκη που έχασε το τρίτο τους παιδί

Οι οποίες, παρεμπιπτόντως, εμφανίζονται με αστραπιαία ταχύτητα — ίσως η μόνη ταχύτητα που φαίνεται να διαθέτει ο δήμος.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι πια «πότε θα γίνει το έργο».

Το πραγματικό ερώτημα είναι: θα προλάβει να υπάρχει ακόμη κτίριο για να γίνει;