«Όποιος κουβαλάει όπλο, το ένα πόδι το έχει στην πόρτα της φυλακής και το άλλο μπορεί να είναι στον τάφο»

«Μια βεντέτα όταν αρχίζει δεν τελειώνει ούτε σε τρεις μήνες, ούτε σε τρία χρόνια, ούτε καν σε τριάντα. Μπορεί να κλείσει μετά από πολλές δεκαετίες αν κλείσει», δήλωσε χαρακτηριστικά,ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πάνος Σόμπολος, μιλώντας στην εκπομπή «Live με την Αντιγόνη» στον Cretaone 102,3 και στη δημοσιογράφο Αντιγόνη Ανδρεάκη, με αφορμή τα πρόσφατα αιματηρά γεγονότα στα Βορίζια Ηρακλείου. υπογραμμίζοντας ότι οι παράγοντες που τη συντηρούν είναι πολλοί και βαθιά ριζωμένοι στην τοπική νοοτροπία.

Ο κ. Σόμπολος, αναφερόμενος στην πολυπλοκότητα και τις βαθιές κοινωνικές ρίζες του φαινομένου, παρουσίασε χαρακτηριστικές περιπτώσεις βεντέτας που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του «Βεντέτες», αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας στην Κρήτη και τη Μάνη περιοχές όπου το φαινόμενο προσέλαβε διαχρονικά ακραίες διαστάσεις. Όπως σημείωσε, στη Μάνη γυναίκες άνω των 50 ετών απέφευγαν τα χρωματιστά ρούχα και μαντίλια, καθώς σχεδόν κάθε οικογένεια θρηνούσε θύματα.

«Υπήρχαν χωριά που έμοιαζαν με νεκροταφεία. Η αντίληψη ότι είναι “άνανδρο” να μη ζητήσεις το αίμα σου πίσω κυριαρχούσε», σημείωσε, σκιαγραφώντας το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκαν και συντηρήθηκαν οι βεντέτες.

Τα Βορίζια του 1955 και το σήμερα

Στο βιβλίο του, όπως ανέφερε, η πρώτη υπόθεση που καταγράφεται είναι το μακελειό στα Βορίζια το 1955, όταν έξι ή και περισσότεροι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ακόμη και με χρήση χειροβομβίδας. Ένα γεγονός που είχε συγκλονίσει τότε ολόκληρη τη χώρα.

Για τη σημερινή υπόθεση στα Βορίζια, ο κ. Σόμπολος δήλωσε πως: «Πιστεύω ότι, δεν φέρει όλα τα χαρακτηριστικά μιας «κλασικής» βεντέτας, χωρίς ωστόσο να αποκλείω το ενδεχόμενο να υπάρχουν ρίζες στο παρελθόν».

Οπλοκατοχή και παιδεία

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ζήτημα της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας, χαρακτηρίζοντάς το ως το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Κρήτη. «Η παλιά νοοτροπία εξακολουθεί να υπάρχει, κυρίως σε ορεινά χωριά, όπου η παιδεία δυστυχώς απουσιάζει», είπε, χαιρετίζοντας παράλληλα τα νέα μέτρα της Πολιτείας κατά της οπλοφορίας, εκφράζοντας την ελπίδα να υιοθετηθεί από τους κατοίκους του νησιού.

«Όποιος κουβαλάει όπλο, το ένα πόδι το έχει στην πόρτα της φυλακής και το άλλο μπορεί να είναι στον τάφο», ανέφερε με έμφαση, στέλνοντας σαφές μήνυμα απομάκρυνσης από τα όπλα.

«Μακριά από τα όπλα»

Αναφερόμενος στις δύο οικογένειες στα Βορίζια, των οποίων τα σπίτια βρίσκονται δίπλα, εξέφρασε την προσωπική του άποψη ότι η απομάκρυνση της μίας πλευράς θα μπορούσε να σώσει ζωές, επισημαίνοντας ωστόσο πως τέτοιες αποφάσεις ανήκουν στους ειδικούς, και φυσικά στα ίδια τα μέλη των οικογενειών: «Δεν είναι μια εύκολη απόφαση να εγκαταλήψεις το σπίτι σου, το χωριό σου, τον τόπο που μεγάλωσες, ωστόσο αν μια από τις δυο οικογένειες δεν πάρει μια γεναία απόφαση θα είναι δύσκολο να συμβιώσουν στα ίδια χώματα που έπεσαν νεκροί οι δικοί τους.

Τέλος ο Κ. Σόμπολος πρότεινε μια «στραυροφορία» κατά των όπλων, με τη συνεργασία Πολιτείας, Εκκλησίας και Υπουργείου Παιδείας, όχι με τιμωρητική λογική, αλλά με στόχο την αλλαγή νοοτροπίας.

«Δεν χρειάζεται όπλο για να πας στο καφενείο, να πιεις έναν καφέ ή να πας στη δουλειά σου, μακριά από τα όπλα», τόνισε με ένταση ο κ. Σόμπολος