Ποια είναι η πόλη της Ελλάδος που πρωταγωνιστεί στην ακρίβεια κατοικίας – Βρίσκεται 2η σε όλη την Ευρώπη!

Συνολικά, η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η αγορά κατοικίας αλλάζει δραματικά

Η αγορά κατοικίας στην Ευρώπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια νέα, πολύ πιο απαιτητική πραγματικότητα, καθώς έρχεται αντιμέτωπη με τις αυξανόμενες τιμές ακινήτων, την περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών, τα υψηλά επιτόκια στεγαστικών δανείων και τη διαρκώς αυξανόμενη πίεση στα νοικοκυριά. Σύμφωνα με την 14η έκδοση της έκθεσης Deloitte Property Index, η κατάσταση όχι μόνο δεν δείχνει σημάδια εξομάλυνσης, αλλά επιβεβαιώνει ότι η απόκτηση ιδιόκτητης στέγης γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για μεγάλα κοινωνικά στρώματα.

Στην Ελλάδα, η μέση τιμή πώλησης νέων κατοικιών φτάνει τα 1.792 ευρώ/τ.μ., παρά τις ετήσιες αυξήσεις που αγγίζουν το +10,2%. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκεκριμένα δεδομένα δεν αποτυπώνουν τη βαθιά ανισότητα που επικρατεί: στην Αθήνα και συνολικά στην Αττική, οι τιμές έχουν εκτοξευθεί, την ώρα που η αγοραστική δύναμη της πλειονότητας των νοικοκυριών παραμένει ιδιαίτερα χαμηλή.

Σύμφωνα με τη μελέτη της Deloitte, για ένα διαμέρισμα 70 τ.μ. στην Αθήνα απαιτούνται 15,3 ετήσιοι μισθοί, στοιχείο που κατατάσσει την ελληνική πρωτεύουσα στη δεύτερη πιο απρόσιτη πόλη της Ευρώπης για αγορά κατοικίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στο Ρέθυμνο για το θάνατο του Μιχάλη Τζωρτζινάκη

Την ίδια στιγμή, η μέση τιμή νεόδμητων κατοικιών στην Αττική φτάνει τα 4.100 ευρώ/τ.μ., δηλαδή περίπου 287.000 ευρώ για διαμέρισμα 70 τ.μ. — ποσό 2,28 φορές υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο των 1.800 ευρώ/τ.μ. Η απόκλιση αυτή αναδεικνύει την ασυμμετρία της ελληνικής αγοράς ακινήτων, όπου η Αθήνα συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος της ζήτησης, των επενδύσεων και των υψηλών τιμών, την ώρα που η υπόλοιπη χώρα παρουσιάζει χαμηλότερα επίπεδα τόσο σε τιμές όσο και σε εισοδήματα.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το Λουξεμβούργο αναδεικνύεται ως η ακριβότερη χώρα για αγορά νέας κατοικίας, με μέση τιμή 8.760 ευρώ/τ.μ.. Ακολουθούν το Ισραήλ (6.131 ευρώ/τ.μ.) και το Ηνωμένο Βασίλειο (5.203 ευρώ/τ.μ.).

Όσον αφορά τις πόλεις, το Τελ Αβίβ παραμένει στην κορυφή με 13.970 ευρώ/τ.μ., ενώ η πόλη του Λουξεμβούργου αγγίζει τα 11.074 ευρώ/τ.μ.. Η Φρανκφούρτη ακολουθεί με 10.800 ευρώ/τ.μ. και το Παρίσι με 10.760 ευρώ/τ.μ. Στον αντίποδα, η Άγκυρα παραμένει η πιο οικονομική πόλη, με μόλις 905 ευρώ/τ.μ., ενώ στην Κωνσταντινούπολη η μέση τιμή (1.469 ευρώ/τ.μ.) κινείται σχεδόν στα ίδια επίπεδα με την Πάτρα (1.457 ευρώ/τ.μ.).

Η απότομη διακύμανση τιμών ανά πόλη ή χώρα αντανακλά όχι μόνο τις διαφορετικές οικονομικές δυνατότητες, αλλά και τη διαρθρωτική έλλειψη κατοικιών, τους περιορισμούς χρηματοδότησης και τις τοπικές ιδιαιτερότητες που καθορίζουν την αγορά ακινήτων.

Παρά το ήδη υψηλό επίπεδο τιμών, η μεγαλύτερη ετήσια αύξηση στα νέα διαμερίσματα καταγράφεται σε πόλεις όπως η Κρακοβία (+28,1%), η Ιερουσαλήμ (+25,2%) και οι αλβανικές Τίρανα και Αυλώνα (+25%). Η Αθήνα βρίσκεται στην 6η θέση με ετήσια αύξηση 10,8%. Οι έντονες αυτές αυξήσεις επιβεβαιώνουν ότι το υψηλό κόστος υλικών, τα αυξημένα επιτόκια και η ζήτηση ωθούν τις τιμές ακόμη και σε χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα.

Ωστόσο, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στη ζήτηση. Η προσφορά νέων κατοικιών στην Ελλάδα παραμένει ανεπαρκής, καθώς η χώρα βρίσκεται στη 19η θέση μεταξύ 25 ευρωπαϊκών χωρών με μόλις 2,95 νέες κατοικίες ανά 1.000 κατοίκους. Παρά την άνοδο του 2024 στις οικοδομικές άδειες (14,9%) και στη συνολική επιφάνεια νέων οικοδομών (16,5%), το 2025 καταγράφεται πτώση λόγω νομοθετικών αλλαγών, όπως η κατάργηση των «μπόνους» δόμησης του ΝΟΚ, οδηγώντας σε μείωση 10% στις άδειες, 18,4% στην επιφάνεια και 11,3% στον όγκο.

Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι όταν η κατοικία παύει να είναι προσιτή για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, δημιουργείται σοβαρή οικονομική, κοινωνική και δημογραφική ανισορροπία, που επηρεάζει όχι μόνο την ιδιοκατοίκηση αλλά και την ενοικίαση, τις εργασιακές συνθήκες, τη μετανάστευση των νέων και τον σχεδιασμό των πόλεων.

Συνολικά, η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η αγορά κατοικίας αλλάζει δραματικά. Η Αθήνα —και γενικότερα η Αττική— συγκαταλέγεται πλέον στις πιο «δύσκολες» περιοχές της Ευρώπης για απόκτηση ιδιόκτητου σπιτιού, όχι επειδή οι τιμές είναι οι υψηλότερες, αλλά επειδή ο συνδυασμός τιμών, εισοδημάτων, μειωμένης προσφοράς και χρηματοδοτικών συνθηκών κάνει την πρόσβαση στην κατοικία εξαιρετικά δυσχερή.