Ποιος ήταν ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα;

Πέθανε στις 19 Νοεμβρίου του 1703

Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα είναι ένας από τους πιο διάσημους πολιτικούς κρατούμενους στην ιστορία της Γαλλίας, που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για συγγραφείς όπως ο Βολτέρος και ο Αλέξανδρος Δουμάς.

Παρά το γεγονός ότι το όνομά του παραμένει άγνωστο, ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι το πρόσωπό του ήταν μονίμως καλυμμένο με μια μάσκα από μαύρο βελούδο, την οποία ο θρύλος μετέτρεψε σε σιδερένια. Από εκεί και πέρα, έμεινε στην ιστορία ως ο «άνθρωπος με το σιδηρούν προσωπείον» (L’ homme au masque de fer).

Φυλακίστηκε το 1681 για τις πολιτικές του ιδέες στις φυλακές του Πινιερόλ (σημερινό Πινερόλο της βόρειας Ιταλίας), και στις 18 Σεπτεμβρίου του 1698 μεταφέρθηκε στη Βαστίλη στο Παρίσι, όπου και πέθανε στις 19 Νοεμβρίου του 1703, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου του 14ου. Καταγράφηκε ως «Μαρσιολί (Marchioly), ετών 45» και τάφηκε στο νεκροταφείο του Αγίου Παύλου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σε ετοιμότητα ο Δήμος Ηρακλείου για το επερχόμενο κύμα ψύχους με έκτακτα μέτρα

Η άγνωστη ταυτότητά του προκάλεσε πολλές υποθέσεις: το 1711 ταυτίστηκε με τον Ρίτσαρντ Κρόμγουελ, γιο του Όλιβερ Κρόμγουελ, το 1745 με τον κόμη Λουδοβίκο του Βερμαντουά, εξώγαμο τέκνο του Λουδοβίκου του 14ου και της μετρέσας του Λουίζ ντε λα Βαλιέρ, και το 1883 με τον Μολιέρο, που δήθεν φυλακίστηκε εξαιτίας του «Ταρτούφου».

Ο Βολτέρος το 1771 υποστήριξε ότι ο άνθρωπος με το σιδηρούν προσωπείον ήταν ο εξόριστος δίδυμος αδελφός του Λουδοβίκου του 14ου, ενώ αυτή την εκδοχή υιοθέτησε ο Αλέξανδρος Δουμάς στο μυθιστόρημά του «Ο Υποκόμης της Βραζελόνης: Δέκα χρόνια μετά», το τελευταίο μέρος της τριλογίας του «Οι Τρεις Σωματοφύλακες», που δημοσιεύθηκε το 1844.

Η ιστορία του ανθρώπου με το σιδηρούν προσωπείον ενέπνευσε και τον κινηματογράφο, με την πρώτη παρουσίασή της στη μεγάλη οθόνη το 1909 και μια πιο πρόσφατη χρυσοπληρωμένη χολιγουντιανή παραγωγή το 1998, με πρωταγωνιστές τους Λεονάρντο ντι Κάπριο, Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Τζέρεμι Άιρονς («Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα»).

Πηγή: SanSimera.gr