Πρίαμος Ιερωνυμάκης στο CretaOne 102,3: «Η ύπαιθρος αργοπεθαίνει» – Κραυγή αγωνίας για τα χωριά της Κρήτης

Οι ελλιπείς υποδομές, το αδιέξοδο των νέων αγροτών και ο συγκεντρωτισμός της Αθήνας

Για όσους επιμένουν να ριζώνουν στη γη των προγόνων τους, η καθημερινότητα στο χωριό δεν είναι πια απλώς επιλογή τρόπου ζωής, αλλά μια καθημερινή μάχη με τις ελλείψεις και την αδιαφορία.

Ωστόσο, η κρητική ύπαιθρος βλέπει τη νιότη να φεύγει και τη ζωή στα χωριά να σβήνει αργά, μέρα με τη μέρα, την στιγμή που ουσιαστικά δεν υπάρχουν κίνητρα ώστε οι νέοι να μην εγκαταλείψουν τη γενέτειρα τους.

Μιλώντας στην εκπομπή «Μεταξύ μας» και τη Μαρίνα Μανωλακάκη, ο Εντεταλμένος Σύμβουλος της Περιφέρειας Κρήτης στον Τομέα Ποιότητας Zωής της Υπαίθρου, Πρίαμος Ιερωνυμάκης, αναφέρθηκε στη σκληρή πραγματικότητα, ασκώντας κριτική για την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική επαρχία, τονίζοντας πως «τα προβλήματα στην ύπαιθρο κάθε μέρα και κάθε χρόνο που περνά χειροτερεύουν».

Ο κ. Ιερωνυμάκης στάθηκε ιδιαίτερα στο τεράστιο πρόβλημα του συγκεντρωτισμού, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι, το 50% του πληθυσμού, από τα δέκα εκατομμύρια που έχει η χώρα μας, κατοικούν στα αστικά κέντρα, γεγονός που αφήνει τα χωριά αποψιλωμένα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Επίδομα 400 ευρώ: Ποιοι συνταξιούχοι θα το λάβουν – Πότε θα γίνει η πληρωμή

Η ερήμωση αυτή, όπως εξήγησε, δεν αφορά μόνο τον πρωτογενή τομέα αλλά πλήττει καίρια τις βασικές κοινωνικές υποδομές.

Σχολεία, περιφερειακά ιατρεία, καταστήματα των ΕΛΤΑ, τράπεζες, ακόμη και τα παλαιότερα αγρονομία και αστυνομικά τμήματα έχουν βάλει λουκέτο, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον για όσους επιλέγουν να ζουν στον τόπο τους.

Το αδιέξοδο με τα προγράμματα νέων αγροτών και η έλλειψη νερού

Αναφερόμενος στα χρηματοδοτικά εργαλεία και τα προγράμματα νέων αγροτών που τρέχουν τις τελευταίες δεκαετίες, ο κ. Ιερωνυμάκης εξέφρασε την άποψη του λέγοντας ότι: «Δεν είμαι ενάντια στο να δίνονται χρήματα, ήμουν πάντα και είμαι υπέρ να στηρίζονται με 100% υποδομές». Όπως εξήγησε, η απλή επιδότηση των νέων οδηγεί συχνά σε αδιέξοδο, καθώς τα χρήματα τελειώνουν και οι βασικές υποδομές απουσιάζουν.

«Θες να κάνεις θερμοκήπιο ή κτηνοτροφική μονάδα; Το φτιάχνω εγώ σαν κράτος, σαν Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν σου δίνω χρήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το μεγαλύτερο αγκάθι παραμένει η έλλειψη νερού και υδάτινων πόρων. Με τις πρόσφατες ξηροθερμικές περιόδους και την απουσία έργων ανάσχεσης, οι νέοι αγρότες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το επάγγελμα μόλις λήξουν οι δεσμεύσεις των προγραμμάτων.

Παράλληλα, σχολίασε αρνητικά και τις νέες αυστηρές πολεοδομικές ρυθμίσεις για τα οικόπεδα στα χωριά, όπου  στην ουσία ακίνητα – φιλέτα καθίστανται πλέον εντελώς άχρηστα και μη οικοδομήσιμα, αναστατώνοντας την τοπική κοινωνία.

«Κλειδωμένα» κονδύλια και η κόντρα με το αθηναϊκό κράτος

Ο κ. Ιερωνυμάκης κατήγγειλε τον συγκεντρωτικό ρόλο της Αθήνας, η οποία όπως είπε, «καθορίζει το πού θα πάνε τα χρήματα», αγνοώντας τις πραγματικές ανάγκες της περιφέρειας. Ενώ η Περιφέρεια Κρήτης  έχει έτοιμες ώριμες μελέτες ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ για υδάτινους πόρους και αντιπλημμυρική θωράκιση, η απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο είναι ότι υπάρχουν μόλις 127 εκατομμύρια «κλειδωμένα» για ολόκληρη τη χώρα.

«Αν συνεχίσετε με αυτή τη λογική, τότε καταργήστε και τις περιφέρειες», τόνισε με έμφαση, προσθέτοντας ότι οι τοπικοί μηχανικοί και φορείς γνωρίζουν τις ανάγκες καλύτερα από τα γραφεία των Αθηνών. Τα μικρά φράγματα, όπως εξήγησε, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν διπλά: ως ταμιευτήρες άρδευσης και ως ασπίδα ανάσχεσης των υδάτων απέναντι στα επικίνδυνα πλημμυρικά φαινόμενα που πλήττουν συχνά το νησί.

Διατροφική επάρκεια, ποιότητα και οι «αγράμματοι» της οικονομίας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Ιερωνυμάκης στο ζήτημα της εγχώριας παραγωγής και της διατροφικής ασφάλειας της χώρας, ασκώντας κριτική σε όσους θεωρούν περιττή την τοπική αγροτική παραγωγή στο όνομα των φθηνών εισαγωγών από τρίτες χώρες. «Είναι αυτοί που μπορεί να έχουν βγάλει δέκα πανεπιστήμια, αλλά είναι αγράμματοι», σημείωσε, υπενθυμίζοντας πρόσφατα κρούσματα σαλμονέλας σε εκατοντάδες τόνους βοείου κρέατος από τη Λατινική Αμερική.

«Ποιος θα κρατήσει το κομμάτι της διατροφικής επάρκειας της χώρας;», διερωτήθηκε, υπογραμμίζοντας ότι το ελληνικό ελαιόλαδο και τα αγροτικά προϊόντα δεν αποτελούν απλώς εμπόρευμα, αλλά φάρμακο και εθνικό κεφάλαιο που χρειάζεται κρατική στήριξη και διαφήμιση.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε και στον τουρισμό, τασσόμενος υπέρ ενός ποιοτικού μοντέλου που θα συνδέεται άμεσα με την ύπαιθρο και τα τοπικά προϊόντα. «Το νόημα είναι να φέρνεις έναν τουρισμό ποιοτικό, να απολαύσει τις γεύσεις και τα αρώματα των προϊόντων που παράγουμε, ώστε να γίνει ο καλύτερος διαφημιστής στη χώρα του», κατέληξε, αφήνοντας αιχμές για τον τρόπο που τα μεγάλα αθηναϊκά ΜΜΕ αντιμετωπίζουν τα σοβαρά προβλήματα της περιφέρειας.