«Φιάσκο» με το Qatargate: Στο μικροσκόπιο τώρα οι μέθοδοι της βελγικής δικαιοσύνης

Η υπόθεση αποκτά νέα διάσταση, καθώς εγείρονται ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο οι βελγικές αρχές χειρίστηκαν την έρευνα

Όπως σημειώνουν η Ιταλική εφημερίδα La Repubblica και ο ιστότοπος της δημόσιας τηλεόρασης Rainews “μετά τις καταγγελίες που υπέβαλαν οι ύποπτοι Εύα Καϊλή, Φραντσέσκο Τζόρτζικαι Μαρία Αρενά για παραβίαση του απορρήτου της προδικασίας και τις επαναλαμβανόμενες διαρροές πληροφοριών, άνοιξε φάκελος σε βάρος ορισμένων υψηλόβαθμων αξιωματούχων που ήταν παρόντες στις επιδρομές της 9ης Δεκεμβρίου 2022″.

Το Qatargate, που παρουσιάστηκε ως μια εμβληματική πανευρωπαϊκή έρευνα για ξένη επιρροή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετατρέπεται πλέον σε κρίση αξιοπιστίας της ίδιας της βελγικής δικαιοσύνης. Μετά από τρία χρόνια, τα νεότερα στοιχεία αποκαλύπτουν εκτροπές, παραβιάσεις μυστικότητας και μια εντυπωσιακή σύμπραξη αστυνομικών, εισαγγελέων, μυστικών υπηρεσιών και δημοσιογράφων, η οποία φαίνεται να λειτούργησε μέσα από μια άτυπη ομάδα με κωδική ονομασία «Medusa».

Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο κορυφαία στελέχη της Αντιδιαφθοράς. Ο πρώην επικεφαλής του OCRC, σήμερα κατηγορούμενος για παραβίαση του απορρήτου της ανάκρισης, ομολόγησε ότι υπήρχε «συμφωνία» με δημοσιογράφους και συντονισμός δημοσιεύσεων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας ήταν ενήμερος. Από τα κατασχεθέντα στοιχεία προκύπτει ότι η Medusa λειτουργούσε ως μια παράλληλη, ανεπίσημη ερευνητική δομή όπου αστυνομικοί, δημοσιογράφοι, εισαγγελείς και στέλεχος της κρατικής ασφάλειας αντάλλασσαν κρυπτογραφημένα μηνύματα, προετοίμαζαν δημοσιεύματα και ρύθμιζαν τον χρόνο εμφάνισής τους ώστε να επηρεάζουν τόσο την κοινή γνώμη όσο και την ίδια την ποινική διαδικασία.

Οι διαρροές υπήρξαν τόσο συστηματικές ώστε δημοσιογράφος δημοσίευσε το ποσό των 600.000 ευρώ που κατασχέθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2022 πριν ακόμη η αστυνομία προλάβει να μετρήσει τα χρήματα. Η ίδια η λογίστρια της αστυνομίας επιβεβαίωσε ότι «κάποιοι μιλούσαν με τον Τύπο», γεγονός που αποκαλύπτει τη βαθιά διάβρωση της μυστικότητας της έρευνας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σοβαρό τροχαίο στην Κόρινθο: Αυτοκίνητο συγκρούστηκε με μηχανή σε κεντρικό δρόμο (φώτο)

Από το φθινόπωρο του 2022, πριν καν ξεκινήσουν οι κατασταλτικές επιχειρήσεις, μυστικές υπηρεσίες Γερμανίας, Ολλανδίας, Βελγίου και Ισπανίας είχαν ενημερωθεί –σύμφωνα με πηγές ευρωπαϊκών υπηρεσιών, από κράτος του Κόλπου– για απόπειρες επιρροής από το Κατάρ. Δημοσιογράφοι φέρονται να είχαν πρόσβαση σε πληροφορίες που το OCRC δεν είχε ακόμη λάβει, λόγω των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού.

Το 2023, οι Francesco Giorgi, Εύα Καϊλή, Marie Arena και Ugo Lemaire κατέθεσαν μήνυση για παραβίαση της μυστικότητας της ανάκρισης. Ο δικαστής Olivier Anciaux άνοιξε έρευνα, η οποία αποκάλυψε συνομιλίες όπου ο πρώην αξιωματικός παραδέχεται συντονισμό δημοσιεύσεων και καθυστερήσεις άρθρων, ώστε «να είναι όλα έτοιμα». Το chat της Medusa περιλαμβάνει ακόμη και αναφορές σε «αλλαγή πλάνου μάχης» όταν απαιτούνταν να τροποποιηθεί ο χρόνος μιας διαρροής.

Η έρευνα πέρασε τον Ιούνιο του 2024 στην Εσωτερική Επιθεώρηση της Αστυνομίας, η οποία εντόπισε παράλληλη αναφορά για παρόμοιες παραβιάσεις. Ακολούθησαν έφοδοι τον Φεβρουάριο του 2025 στα σπίτια και τα γραφεία των εμπλεκομένων. Τα τεχνικά ευρήματα διέψευσαν τους αρχικούς ισχυρισμούς ότι δεν υπήρχαν επαφές με δημοσιογράφους. Στη συνέχεια οι ερευνητές ανακρίθηκαν ως ύποπτοι και αρκετοί έκαναν χρήση του δικαιώματος σιωπής, ενώ ο επικεφαλής παραδέχτηκε ότι είχε χρόνο να σβήσει το κινητό του και υπέδειξε δικαστικούς λειτουργούς που κατά τη γνώμη του θα έπρεπε επίσης να ανακριθούν.

Με νέα ευρήματα και συλλήψεις τον Ιούνιο του 2025, η υπόθεση Medusa φαίνεται πλήρως επιβεβαιωμένη. Μήνυμα της 28ης Νοεμβρίου 2022 αποκαλύπτει συντονισμό μυστικών υπηρεσιών, εισαγγελίας, αστυνομίας και δημοσιογράφων πριν ακόμη ξεκινήσουν οι επιχειρήσεις, ενώ ζητήθηκε η συμμετοχή στελέχους της κρατικής ασφάλειας. Το σύνολο των στοιχείων σκιαγραφεί μια διαδικασία όπου το τεκμήριο αθωότητας υπονομεύθηκε, οι δεοντολογικοί κανόνες των ανακριτικών αρχών παραβιάστηκαν και η μυστικότητα της έρευνας διαλύθηκε από ένα δίκτυο άτυπης και ανεπίσημης συνεργασίας μεταξύ θεσμών και ΜΜΕ.