Στειακάκης: «Αυξάνουμε τις ποινές επειδή δεν είμαστε ικανοί να προλάβουμε» – Κριτική για τη βία ανηλίκων

Η αυστηροποίηση του ποινικού πλαισίου και οι ελλείψεις στην κοινωνική προστασία – Το περιστατικό βίας μεταξύ ανηλίκων στον Άγιο Νικόλαο και η ανάγκη σταθερής παρέμβασης στο παιδί, στην οικογένεια και στο σχολείο

«Το δικαστήριο και η επιβολή της ποινής είναι το έσχατο μέσο, όταν έχουν αποτύχει όλα τα υπόλοιπα», τόνισε ο δικηγόρος Γιώργος Στειακάκης, μιλώντας στο Cretaone 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη. Με αφορμή το περιστατικό βίας μεταξύ ανηλίκων στον Άγιο Νικόλαο, άσκησε κριτική στην επιλογή της πολιτείας να ενισχύει την καταστολή, αφήνοντας αποδυναμωμένες τις υπηρεσίες που θα μπορούσαν να παρέμβουν πριν από έναν ξυλοδαρμό.

Ο ίδιος περιέγραψε ένα αυστηρότερο ποινικό πλαίσιο σε όλα τα επίπεδα, αμφισβητώντας όμως ότι οι βαρύτερες ποινές αρκούν για να περιορίσουν την εγκληματικότητα. Στην περίπτωση των ανηλίκων, έθεσε το ερώτημα της επόμενης ημέρας: ποιος θα στηρίξει το παιδί που δέχθηκε τη βία και ποιος θα παρέμβει στο παιδί που την άσκησε;

«Έχει αυστηροποιηθεί όλο το ποινικό οπλοστάσιο»

Ο κ. Στειακάκης ανέφερε ότι οι αλλαγές των τελευταίων τριών ετών δεν περιορίζονται στο ύψος των ποινών. Αφορούν, όπως εξήγησε, και τις διαδικασίες, την προσωρινή κράτηση, τις αναστολές και τους όρους έκτισης και αποφυλάκισης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Φαράγγι της Σαμαριάς: Εκτεταμένες καταστροφές από την κακοκαιρία – Αμφίβολο αν θα ανοίξει ξανά φέτος

Περιέγραψε συχνότερη επιβολή ποινών που οδηγούν στη φυλακή, ακόμη και για πλημμελήματα που παλαιότερα αντιμετωπίζονταν με αναστολή, αναφερόμενος ιδιαίτερα σε υποθέσεις βίας και εγκλήματα κατά της περιουσίας.

«Αυτό δεν είναι αρκετό για να σταματήσει η εγκληματικότητα. Δεν ξέρω καν αν βοηθάει», σχολίασε.

Κατά τον ίδιο, η αύξηση των ποινών και του αριθμού των κρατουμένων αποτυπώνει την αδυναμία του κράτους να παρέμβει νωρίτερα, με κοινωνική πολιτική και οργανωμένη πρόληψη.

Καταστολή για να καλυφθεί το κενό της πρόνοιας

Ο δικηγόρος συνέδεσε την ενίσχυση της καταστολής με την υποχώρηση των κοινωνικών υπηρεσιών. Υποστήριξε ότι η πολιτεία προβάλλει την αυστηρότητά της, ενώ μεταφέρει στους πολίτες και στους γονείς την ευθύνη για προβλήματα που απαιτούν εξειδικευμένη υποστήριξη.

«Κοινωνική πρόνοια, κοινωνική πολιτική δεν υφίσταται», ανέφερε χαρακτηριστικά, καταγγέλλοντας την απαξίωση των υποστηρικτικών δομών και των επαγγελματιών τους.

Οι γονείς, σημείωσε, δεν διαθέτουν πάντοτε τις γνώσεις για να αναγνωρίσουν και να διαχειριστούν μια δύσκολη συμπεριφορά. Η παρέμβαση δεν μπορεί να εξαντλείται στην κλήση τους μετά από ένα επεισόδιο ή στην απόδοση ευθυνών για την ανατροφή του παιδιού.

Άγιος Νικόλαος: Τι γίνεται μετά τις συλλήψεις;

Αναφερόμενος στον ξυλοδαρμό του 12χρονου και στη βιντεοσκόπηση της επίθεσης, ο κ. Στειακάκης στάθηκε στην απουσία σταθερής βοήθειας μετά το περιστατικό.

Όπως υποστήριξε, το παιδί που δέχθηκε την επίθεση και εκείνο που άσκησε τη βία θα επιστρέψουν στο σχολείο, χωρίς να είναι εξασφαλισμένη η υποστήριξη και η καθοδήγηση που χρειάζονται.

«Εδώ χρειάζονται κοινωνικές υπηρεσίες», τόνισε, προειδοποιώντας ότι η επαφή ενός παιδιού με την αστυνομία και τη δικαστική διαδικασία δεν αρκεί για να αλλάξει τη συμπεριφορά του.

Κατά την εκτίμησή του, χωρίς κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να ενισχύσει την οργή του.

Για το παιδί που υπέστη τον ξυλοδαρμό και τη διαπόμπευση, αντίστοιχα, το ζήτημα δεν τελειώνει με τη διαχείριση της καταγγελίας. Χρειάζεται συνέχεια στη φροντίδα και στην επιστροφή του στη σχολική καθημερινότητα.

Παρέμβαση πριν η συμπεριφορά γίνει βία

Ο κ. Στειακάκης πρότεινε έναν οργανωμένο μηχανισμό που θα συνδέει το σχολείο και τις δραστηριότητες του παιδιού με τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Όταν εντοπίζεται ανησυχητική συμπεριφορά, να ενεργοποιείται συγκεκριμένο πρωτόκολλο: ενημέρωση των αρμόδιων επαγγελματιών, επαφή με την οικογένεια, επίσκεψη στο σπίτι όπου χρειάζεται, συνεδρίες και σταθερή παρακολούθηση.

Ο κ. Στειακακης περιέγραψε την οργάνωση των υπηρεσιών κοινωνικής προστασίας σε σκανδιναβικές χώρες, υπογραμμίζοντας τη σημασία της έγκαιρης και διαρκούς υποστήριξης των οικογενειών.

Στόχος, όπως περιέγραψε, είναι να αναγνωρίζονται οι δυσκολίες πριν εξελιχθούν σε βίαια επεισόδια και να δίνονται στα παιδιά κατεύθυνση, όρια και ουσιαστική βοήθεια.