Τάσος Χαλκιάς για το σπίτι του στο Πόρτο Γερμενό που κάηκε: Δεν καήκαν ντουβάρια, κάηκαν αναμνήσεις

«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή»

Έναν μήνα μετά την απώλεια του σπιτιού του στην καταστροφική πυρκαγιά στο Πόρτο Γερμενό, ο Τάσος Χαλκιάς προχώρησε σε μία εφ΄όλης της ύλης συνέντευξη, δηλώνοντας πως θα προσπαθήσει να το φτιάξει από την αρχή, ώστε να συνεχίσει να περνά χρόνο εκεί, όπως έκανε πενήντα ολόκληρα χρόνια. Ο ηθοποιός ανέδειξε επίσης το μέγεθος της καταστροφής και διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται μόνο για υλική ζημία, αφού την ίδια στιγμή χάθηκαν και αναμνήσεις συνδεδεμένες με το συγκεκριμένο ακίνητο.

«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. Είναι διακόσια σπίτια ανθρώπων, συνανθρώπων που κάηκαν. Το σπίτι αυτό δεν καήκανε ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε η πνευματική μου εργασία σαράντα πέντε ετών και εμένα και της γυναίκας μου και των παιδιών μου. Πίνακες ζωγραφικής άλλους που είχα κτλ. Δεν είναι η αξία όμως των πραγμάτων, είναι εδώ μέσα είναι», είπε αρχικά στην εκπομπή «Στούντιο στις 3», το απόγευμα της Δευτέρας 31 Αυγούστου.

Ο ηθοποιός διευκρίνισε ότι μιλά μόνο για τη δική του απώλεια, αλλά και για όλους όσοι έχουν βρεθεί στην ίδια θέση. «Αυτό δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε. Είναι πολλοί άνθρωποι και είναι κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι που παθαίνουν ανάλογες δουλειές, ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να τα πει κανείς, με αποκορύφωμα βέβαια αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από οκτώ χρόνια. Έτσι γιατί να μην ξεχνάμε. Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’ αυτό την ορίζω την κουβέντα ότι μιλάω για λογαριασμό όλων», πρόσθεσε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

«Χειρόφρενο» 8 ωρών στον ΒΟΑΚ – Πότε και πώς θα γίνεται η κυκλοφορία

Στη συνέχεια, τόνισε ότι απέναντι σε τέτοια φαινόμενα ο πολίτης έχει περιορισμένες δυνατότητες αντίδρασης. Θυμούμενος την καταστροφή, περιέγραψε πως όταν οι φλόγες έφτασαν στο Πόρτο Γερμενό, χρειάστηκαν μόλις δύο ώρες για να προκαλέσουν εκτεταμένη καταστροφή. «Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, σαν ιδιώτης δεν μπορείς να τα βάλεις με τις θεομηνίες ας πούμε ξέρω εγώ ή με τις μεγάλες τεχνικές. Γιατί η φωτιά είναι ένα τεχνικό φαινόμενο, δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Από τότε που μας την έδωσε ο Προμηθέας τη χειριζόμαστε εμείς, είτε από ατυχία, είτε από απροσεξία, είτε ηθελημένα, επειδή είναι πυρομανείς. Γνωρίζαμε το πώς πνέουν οι άνεμοι. Ξέραμε ότι θα κρατήσουν μέρες και ήταν το περιμέναμε. Δηλαδή καιγόταν ο Άγιος Βασίλειος στη Βοιωτία και λέγανε καίγεται το Πόρτο Γερμενό. Όχι, λέω, πού καίγεται, ρε; Πού έχει φτάσει η φωτιά; Ήταν στα δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά. Απ’ τα τριάντα πέντε χιλιόμετρα μετά ήρθε στα δεκαπέντε και καίγεται το Πόρτο Γερμενό ακούγαμε τρεις μέρες. Δύο ώρες κάηκε το Πόρτο Γερμενό. Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο».

Συνεχίζοντας, ανέφερε: «Η ευθύνη έχει μια παράταση αυτών των ανθρώπων. Όταν πήγαμε οργανωμένα, με βυτία, πήραμε και αγρότες μαζί μας, με βυτία πίσω τους στα αγροτικά τους για να πάμε κάτω να βοηθήσουμε μην καούν τα σπίτια μας. Δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας. Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος, ο οποίος ήταν 87 χρονών και πήγαμε να τον βγάλουμε σιγά το από το σπίτι. Λέει ”ποιοι είστε εσείς να μου βγάλετε από το σπίτι μου;” ”Να σε σώσουμε” του απάντησαν. ”Τι να με σώσετε; Εγώ ξέρεις αν έχω κανέναν εγώ που θέλω να σωθώ, δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ. Θα καεί. Μα να καεί. Να καώ κι εγώ”. Και ο άνθρωπος έμεινε εκεί και κάηκε».

«Αυτό το παράδειγμα θα το πάρει ποτέ κανείς να καταλάβει ποιος είναι ο άνθρωπος μέσα του όταν του συμβαίνουν ζητήματα, πώς τα αντιμετωπίζει, ότι υπάρχει και καρδιά και ψυχή και αισθήματα;», αναρωτήθηκε ο Τάσος Χαλκιάς.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, επισήμανε ότι μέσα σε είκοσι χρόνια είχε βρεθεί αντιμέτωπος με τέσσερις πυρκαγιές πολύ κοντά σε κατοικημένες περιοχές, υπογραμμίζοντας πως απαιτείται πάντα ετοιμότητα. Παράλληλα, στάθηκε στην τεράστια οικολογική απώλεια, καθώς καταστράφηκε ένα παρθένο δάσος. «Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια. Τέσσερις πολύ κοντά μέσα στα σπίτια και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε. Αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Δεν λέω ότι το φαινόμενο από πλευράς διαιώνισής του δεν ήτανε φοβερό. Πραγματικά, ήτανε φοβερό, όμως πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις. Ήταν ένα παρθένο οχτακοσίων ετών δάσος με την ανάλογη πανίδα του και οτιδήποτε άλλο έχει ζει κάτω από το πεύκο, με το σκίνο, με το οτιδήποτε υπάρχει από κάτω».

Όσο για την επόμενη ημέρα μετά την πυρκαγιά, ο Τάσος Χαλκιάς εξομολογήθηκε πως είναι σε μία στάση αναμονής από τον κρατικό μηχανισμό σχετικά με τις αιτήσεις που έχουν κάνει όλοι όσοι έχασαν τα σπίτια τους. «Θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας. Περνούσα ατελείωτες ώρες στο σπίτι μου. Πενήντα χρόνια ήμουν σε αυτό το σπίτι και θα συνεχίσω να είμαι με την προσπάθεια να μπορέσω να το ξανακάνω, Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που φτιάχτηκε σε πενήντα χρόνια, δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια, ούτε με πέντε χιλιάρικα», κατέληξε.

protothema.gr