Τέμπη: Συγκλόνισε η μαμά της Κλαούντια Λάτα – «Μαρία μου, σε παρακαλώ να χαμηλώσουμε τους τόνους»

«Σε παρακαλώ Μαρία μου, τα παιδιά μας κάνουν παρέα εκεί πάνω»

Η Άλμα Λάτα, η μητέρα της Κλαούντια – ενός εκ των θυμάτων στα Τέμπη, η οποία συγκινεί κάθε φορά που μιλά για την κόρη της, μίλησε στο LIVE NEWS για τα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τη συναυλία για τα Τέμπη στο Καλλιμάρμαρο.

Την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου, στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, ο σύλλογος συγγενών των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, διοργανώνει μία μεγάλη συναυλία – αφιέρωμα στις ψυχές της 28ης Φεβρουαρίου του 2023.

Ωστόσο, με αναρτήσεις τους, πολλοί γονείς εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην διοργάνωση της συγκεκριμένης συναυλίας, καθώς υπάρχει οικονομικό αντίτιμο 15 ευρώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κατολισθήσεις στο Ηράκλειο: Αυξημένος κίνδυνος στη περιοχή της Κνωσού – Δείτε βίντεο

Η Άλμα Λάτα, η μητέρα της Κλαούντια, η οποία ήταν μία από τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών, μίλησε στο LIVE NEWS.

«Πόσο θα ήθελα σήμερα να σας ανακοινώσω πως οι δολοφόνοι της κόρης μου είναι στη φυλακή. Μόνο αυτό με νοιάζει, που δεν είναι φυλακή και είναι έξω. Τα Τέμπη δεν έχουν χρώμα, το χρώμα της καρδιάς μου, και όλων των μαμάδων που έχασαν τα παιδιά τους, είναι μαύρο. Ξέρει η κ. Καρυστιανού… Μαρία μου, σε παρακαλώ να χαμηλώσουμε τους τόνους, ξέρω πως πονάς πολύ όπως εγώ. Ξέρω πόσο πονάει ο Πλακιάς. Ξέρω πως ό,τι γίνεται είναι καλοπροαίρετο και από εμάς και από τον κ. Πλακιά. Σε παρακαλώ Μαρία μου, τα παιδιά μας κάνουν παρέα εκεί πάνω. Σήκωσε τα μάτια ψηλά και δες ότι τα παιδιά είναι στεναχωρημένα. Δεν είναι περήφανα που μαλώνουν οι μανούλες τους», είπε αρχικά και πρόσθεσε:

«Θα τους βάλουμε όλους φυλακή, όσους έκαψαν τα παιδιά μας. Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Κανείς δεν πρέπει να κυκλοφορεί με αυτά τα τρένα. Αυτό θα έπρεπε να είναι το θέμα της ημέρας και όχι να μαλώνουμε μεταξύ μας. Είμαστε μία οικογένεια, μία γροθιά. Τα οικονομικά θα τα καταφέρουμε, αλλά μόνο να μπουν φυλακή οι δολοφόνοι. Εγώ ζω στη Λάρισα και περνάω από το σπίτι του σταθμάρχη, που κάθεται βλέπει τηλεόραση και πίνει καφέ. Εγώ έχω χάσει το παιδί μου, πώς αισθάνομαι; Αυτά να μας απασχολούν. Μαρία μου, έλα να χαμηλώσουμε τους τόνους. Είμαστε μία οικογένεια και δεν θα μας χωρίσει κανείς. Έχασα την κόρη μου και θέλω τη δικαίωση. Μόνο αυτό με ενδιαφέρει».