Βαρύ πένθος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης από τον θάνατο του 30χρονου Ορφέα

Ήταν γιος της Υποδιευθύντριας της ΜΟΔΥ ΕΛΚΕ του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μαρίας Πετρουλάκη

Στο πένθος έχει βυθιστεί το Πανεπιστήμιο Κρήτης από τον θάνατο του Ορφέα Πρωτοψάλτη, γιου της Υποδιευθύντριας της ΜΟΔΥ ΕΛΚΕ του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μαρίας Πετρουλάκη.

Σε ψήφισμά του, «το Τμήμα Ιστορίας & Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης αποχαιρετά με οδύνη τον απόφοιτό του Ορφέα Πρωτοψάλτη, και θα τον θυμάται πάντα για τη λαμπερή παρουσία του στις αίθουσες διδασκαλίας, που ζωντάνευαν από το κοφτερό μυαλό του και το κέφι του για σπουδές και έρευνα, και για την δυναμική πολιτική του σκέψη και πράξη μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Το Τμήμα εκφράζει τα πιο βαθιά συλλυπητήριά του και στέκεται ολόψυχα δίπλα στη μητέρα του, τη φίλη και συνεργάτιδα Μαρία Πετρουλάκη, και στους οικείους του.»

Για την απώλεια του Ορφέα αναφέρθηκε με ανάρτησή του και ο καθηγητής του Τμήματος Κώστας Βλασόπουλος, εκφράζοντας τη βαθιά του θλίψη. «Πόσους φοιτητές μας θα χάσουμε φέτος; Δεν το χωράει ο νους μου, παιδιά με τόσο ταλέντο και προσωπικότητα και φεύγουν πριν καλά καλά τριανταρήσουν. Τι να πει κανείς, καλό ταξίδι Ορφέα….»

Ανακοινώσεις για τον θάνατό του εξέδωσαν επίσης διάφορες συλλογικότητες, μεταξύ των οποίων και το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, το οποίο αναφέρει:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΒΟΑΚ – «Ξαναχτυπάει» η ιδιοκτήτρια που είχε φτάσει μέχρι το Αστυνομικό Τμήμα: «Το έργο παραδίδεται αλλά με τον ψυχολογικό πόλεμο που βιώνουμε τι γίνεται»;

«Καλό ταξίδι Ορφέα μας..
Ο Ορφέας Πρωτοψάλτης-Πετρουλάκης υπήρξε ένα θαυμάσιο αγόρι, ένα δικό μας παιδί.
Μας άφησε στα τριάντα του, χτυπημένος από έναν ογκώδους κτηνωδίας όγκο.
Γεννημένος από τη Μαρία και τον Μιχάλη, μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του, μεγάλωσε με τη ζωογόνο και φωτεινή αγάπη της μάνας του.
Στη σύντομη ζωή του βίωσε και έκανε πολλά πράγματα, αγάπησε και αγαπήθηκε. Στέλεχος της Ταξικής Αντεπίθεσης, διαβασμένος, μαχητικός και με πλούσια συναισθήματα, υπήρξε ένας ολοκληρωμένος αναρχοκομμουνιστής.
Ορφέα, θα σε θυμόμαστε με αγάπη όσο ζούμε.
Κουράγιο Μαρία μας.»