Η σορός του δύτη βρέθηκε την Τετάρτη (15.03.2026), σφηνωμένη στο λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου»

Η κάμερα που είχε επάνω του ο άτυχος δύτης κατέγραψε καρέ-καρέ τόσο τις προσπάθειές του να ανέβει στην επιφάνεια όσο και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, κατά τη διάρκεια κατάδυσης στο «Πηγάδι του Διαβόλου» στην Βουλιαγμένη.

Η σορός του δύτη βρέθηκε την Τετάρτη (15.03.2026), σφηνωμένη στο λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου», στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, σε βάθος 30 μέτρων. Παρά τις προσπάθειες του να βγει στην επιφάνεια της θάλασσας, δεν τα κατάφερε. Το ακόμη πιο σοκαριστικό της υπόθεσης είναι το γεγονός πως ο άτυχος άνδρας κατέγραψε στην κάμερα που κουβαλούσε, τα τελευταία του –γεμάτα αγωνία- λεπτά.

Ο 34χρονος, έχοντας μαζί του τον απαραίτητο εξοπλισμό, έπεσε για κατάδυση σε αυτό το επικίνδυνο σημείο, θέλοντας να καταγράψει την υποθαλάσσια περιήγησή του. Πληροφορίες του MEGA μάλιστα λένε πως καταγράφονται και όλες οι προσπάθειες του να βγει στην επιφάνεια.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο δύτης κατέβηκε σιγά – σιγά προς το «Πηγάδι», όταν ξαφνικά τον χτύπησαν θαλάσσια ρεύματα, με αποτέλεσμα να πέσει σε βράχια και να χάσει τον εξοπλισμό του.

Η σορός του άνδρα παραμένει εγκλωβισμένη στη σήραγγα, καθώς η επιχείρηση ανάσυρσης θεωρείται αρκετά δύσκολη και επικίνδυνη.

Ειδικά εκπαιδευμένα κλιμάκια αναμένεται να επιχειρήσουν το Σάββατο για την ανάσυρση της σορού χρησιμοποιώντας ειδικά μείγματα στις μπουκάλες οξυγόνου που θα τους βοηθήσουν να επιχειρήσουν σε τόσο μεγάλο βάθος.

Το «Πηγάδι του Διαβόλου» θεωρείται ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία για κατάδυση στην Αττική, τόσο για την μορφολογία του βυθού όσο και για τα θαλάσσια ρεύματα που υπάρχουν στο σημείο.

Υπάρχουν αναφορές πως συνδέεται ακόμα και με τη λίμνη της Βουλιαγμένης που επίσης παραμένει ανεξερεύνητη σε μεγάλο σημείο λόγω του υψηλού κινδύνου.

Το «Πηγάδι του Διαβόλου»

Στο δεύτερο λιμανάκι της περιοχής υπάρχει το «Πηγάδι του Διαβόλου», ένα στενό, κάθετο υποθαλάσσιο «φρέαρ», σε μικρή απόσταση από τα βράχια και σε αρχικό βάθος περίπου 11 μέτρων. Η διάμετρός του είναι γύρω στα 3 μέτρα, ενώ η κατάδυση φτάνει συνολικά κοντά στα 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα, ειδικά γύρω στα 16 μέτρα, όπου το ρεύμα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω και οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας που καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.

Το πηγάδι βρίσκεται στη μέση περίπου του όρμου. Ξεκινά ακριβώς εκεί που τελειώνουν οι βραχώδεις πλευρές και ξεκινά ο αμμώδης βυθός. Η θέση του σημαδεύεται από μία κόκκινη σημαδούρα δεμένη με σχοινί ως τον βυθό της θάλασσας.

Έχουν εξερευνηθεί μόνο περίπου 150 μέτρα της σήραγγας και σπηλαιολόγοι εκτιμούν ότι συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης, κάτι που ενισχύει τον μύθο και τη φήμη του σημείου.

Οι Αμερικανοί που έχασαν τη ζωή τους το 1978

Τον Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.

Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μία πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Το θρίλερ έκλεισε οριστικά το 2007, όταν οστά που είχαν βρεθεί έναν χρόνο νωρίτερα στη σήραγγα ταυτοποιήθηκαν με ανάλυση DNA ως τα λείψανα των τριών Αμερικανών δυτών.

Μετά το τραγικό αυτό συμβάν, τη δεκαετία του 1980 το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στην έξοδο του «πηγαδιού» προς τη σήραγγα, προκειμένου να αποτρέψει νέες καταδύσεις στο σπήλαιο υψηλού κινδύνου.

Στο σημείο υπάρχει σήμερα και η χαρακτηριστική επιγραφή του Χρήστου Μπαρούχα, συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή», η οποία λειτουργεί ως προειδοποίηση αλλά και υπενθύμιση της σκοτεινής ιστορίας του «Πηγαδιού του Διαβόλου».