Δύο γενιές νοσηλευτών συναντιούνται

Τι λέει η παλιά γενιά νοσηλευτών στους νεότερους;

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή σήμερα 12 Μαίου, η οποία αποτελεί φόρο τιμής για τους ανθρώπους που κρατούν όρθια τα νοσοκομεία, δύο γενιές νοσηλευτών συναντιούνται και αποκαλύπτουν τι σημαίνει να είσαι νοσηλευτής ή νοσηλεύτρια.

Πρόκειται για δύο ανθρώπους από διαφορετικές γενιές του νοσηλευτικού χώρου, οι οποίοι μίλησαν στο Cretaone για την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από το επάγγελμα του νοσηλευτή στη χώρα μας.

Από την μία πλευρά, η κ. Αφροδίτη, συνταξιούχος αλλά για τουλάχιστον τριάντα χρόνια στο επάγγελμα, περιγράφει ένα επάγγελμα που, παρά την εξέλιξη της επιστήμης και την εφαρμογή νέων πρωτοκόλλων και συστημάτων λειτουργίας στα νοσοκομεία, εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από εξαντλητικές βάρδιες, έντονη σωματική και ψυχική καταπόνηση και έλλειψη ουσιαστικής αναγνώρισης από το κράτος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στην Ιεράπετρα: Έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Μπελιμπασάκης

«Η δουλειά είναι πολύ δύσκολη, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνεις. Αλλιώς αντέχεις στα 20 και αλλιώς στα 50. Οι βάρδιες εξαντλούν το σώμα και την ψυχή», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Οι νοσηλευτές βρισκόμαστε καθημερινά δίπλα στον ασθενή μέσα σε δύσκολες και συχνά επικίνδυνες συνθήκες, ωστόσο δεν μας εκτιμούν όπως μας αξίζει, έπρεπε να ήμασταν οι πρώτοι αλλά μας αντιμετωπίζουν σαν τους τελευταίους».

Η ίδια εξηγεί πως «δεν υπάρχουν οικονομικά κίνητρα στον κλάδο, αντιθέτως έχουν μειωθεί κιόλας, καθώς υπερωρίες, νυχτερινά και εξαιρέσιμα δεν πληρώνονται επαρκώς πλέον».

«Αν γύριζα πίσω τον χρόνο, δεν θα επέλεγα ξανά τη νοσηλευτική, διότι ενώ μου αρέσει το αντικείμενο, το σύστημα έχει καταστρέψει τον κλάδο, οδηγώντας πολλούς νοσηλευτές, όπως κι εμένα, σε επαγγελματική εξουθένωση και οριστική απομάκρυνση από τη νοσηλευτική», δηλώνει χαρακτηριστικά.

«Η νοσηλευτική είναι λειτούργημα, δεν είναι απλώς επάγγελμα, η οποία καταστρέφεται και υποβαθμίζεται από το σύστημα, οπότε πρέπει να αναβαθμιστεί για να προσελκύσει νέα άτομα που θα δουλεύουν σε υγιείς συνθήκες», καταλήγει.

Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή: Κουρασμένοι στην πρώτη γραμμή, ξεχασμένοι από το σύστημα – Όσα άλλαξαν και όσα παραμένουν ίδια στο ΕΣΥ

«Η νέα γενιά νοσηλευτών βλέπει το εξωτερικό ως μονόδρομο για καλύτερες συνθήκες»

Από την άλλη πλευρά, η Φιλαρέτη, ανήκει στη νέα γενιά νοσηλευτών που τώρα βγαίνει στην αγορά εργασίας, ωστόσο, όπως φαίνεται, ολοένα και περισσότερο απομακρύνονται από τη χώρα για να κυνηγήσουν ένα καλύτερο μέλλον στον κλάδο.

«Επιλέγεται από πολλούς νέους νοσηλευτές και νοσηλεύτριες το εξωτερικό ως μια προοπτική καλύτερης ζωής και επαγγελματικής εξέλιξη, καθώς οι μισθοί είναι καλύτεροι και τα συστήματα υγείας πιο οργανωμένα», υπογραμμίζει.

«Πολλοί νοσηλευτές της γενιάς μου φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής», όπως σημειώνει, ενώ συνεχίζει λέγοντας πως «όσοι επιλέγουν να παραμείνουν στην Ελλάδα το κάνουν είτε για να στηρίξουν τον τόπο τους είτε επειδή επιθυμούν να βρίσκονται κοντά στην οικογένειά τους».

Παρά τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις του επαγγέλματος, οι νεότεροι νοσηλευτές εξακολουθούν να επιλέγουν το επάγγελμα από αγάπη για την επιστήμη, τον άνθρωπο και την προσφορά.

«Προσωπικά μου αρέσει η βιολογία του ανθρώπου αλλά και η κοινωνική πλευρά της νοσηλευτικής, γι’ αυτό και παραμένω στο χώρο, αλλά σίγουρα δεν έχω αποκλείσει την επιλογή του εξωτερικού», αναφέρει.

Τι λέει η παλιά γενιά στους νεότερους;

Οι παλιοί νοσηλευτές προτρέπουν συχνά τα νέα παιδιά να βρουν νέες διεξόδους απασχόλησης και παράλληλα τους συστήνουν να δοκιμάσουν την εμπειρία της εργασίας εκτός Ελλάδας, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες και περισσότερες προοπτικές αλλά δεν είναι λίγοι κι αυτοί που τους συμβουλεύουν ακόμη και να αποχωρήσουν από τον κλάδο.

Το μόνο σίγουρο από αυτή την συνάντηση είναι ότι η ανάγκη στήριξης και αναβάθμισης της νοσηλευτικής στην Ελλάδα κρίνεται επιτακτική, ώστε οι άνθρωποι του κλάδου που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στον ασθενή να μπορούν να εργάζονται με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και προοπτική.