Εξαιρετικά σπάνιο δελφίνι με «αντίχειρες» εμφανίστηκε στην Ελλάδα

Άφωνοι έμειναν οι επιστήμονες

Ερευνητές παρατήρησαν ένα δελφίνι με μια αξιοσημείωτη φυσική ανωμαλία, «αντίχειρες» σκαλισμένους στα πτερύγια του. Το εύρημα αυτό, που έγινε στα ανοικτά των ακτών της Ελλάδας, αποτελεί μια σημαντική πρωτιά στη θαλάσσια βιολογία και θέτει υπό αμφισβήτηση την κατανόησή μας για τα υδρόβια θηλαστικά.

Το ασυνήθιστο δελφίνι εντοπίστηκε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος κατά τη διάρκεια καλοκαιρινών ερευνών με σκάφος. Ο Αλέξανδρος Φραντζής, ο πρόεδρος του ερευνητικού ινστιτούτου, χαρακτήρισε τη συνάντηση ως μια αρκετά σπάνια παρατήρηση. Στις τρεις δεκαετίες που μελετά δελφίνια στην ανοιχτή θάλασσα και τα παρακολουθεί κατά μήκος των ελληνικών ακτών, αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση που καταγράφηκε τέτοια μορφολογία πτερυγίου.

Ο κ. Φραντζής το παρατήρησε να κολυμπάει, να πηδάει και να συμμετέχει σε παιχνιδιάρικες δραστηριότητες με το κοπάδι του. Το δελφίνι που απαθανατίστηκε από την κάμερα στον Κορινθιακό Κόλπο εμφανίστηκε χωρίς να εμποδίζεται από τα χαρακτηριστικά πτερύγιά του. Η περιοχή αυτή είναι γνωστή για τη μοναδική κοινωνία μικτών ειδών δελφινιών, προσφέροντας ένα συναρπαστικό περιβάλλον για μια τέτοια ανακάλυψη.

Ο Κορινθιακός Κόλπος φιλοξενεί περίπου 1.300 ριγωτά δελφίνια, συμπεριλαμβανομένου αυτού με τις προεξοχές που μοιάζουν με αντίχειρες. Η ομάδα αυτή είναι απομονωμένη από τον υπόλοιπο πληθυσμό των δελφινιών της Μεσογείου, ένας παράγοντας που μπορεί να έπαιξε ρόλο σε αυτή τη σπάνια γενετική εκδήλωση. Σύμφωνα με το Live Science, ο κ. Φραντζής προτείνει ότι το ιδιόμορφο σχήμα των πτερύγων θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα της συνεχούς ενδογαμίας εντός αυτής της απομονωμένης ομάδας, που οδήγησε στην έκφραση σπάνιων και ακανόνιστων γονιδίων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στο Ηράκλειο: «Έφυγε» ο Γιάννης Ηλιάκης – Πένθος για τη Βαγγελιώ Σχοιναράκη

Υποστηρίζοντας αυτή την υπόθεση, η Lisa Noelle Cooper, ειδική στα θηλαστικά, συμφώνησε ότι η φυσική ανωμαλία του δελφινιού είναι πιθανότατα γενετικό ελάττωμα. Η προοπτική αυτή ευθυγραμμίζεται με την κατανόηση ότι οι απομονωμένοι πληθυσμοί μπορεί μερικές φορές να παρουσιάζουν μοναδικά γενετικά χαρακτηριστικά λόγω της περιορισμένης γενετικής ποικιλότητας.