Γιατί οι εκατομμυριούχοι του θαλάσσιου τουρισμού προσπερνούν την Κρήτη; – Το παρασκήνιο πίσω από τα έργα-μαμούθ

Ο λιμενολόγος Δημήτρης Ρομπογιαννάκης μιλά στο Cretaone 102.3 για τα εκατομμύρια που «χάνει» η Κρήτη, τα νέα χρονοδιαγράμματα της Μαρίνας Ηρακλείου και την ανάπλαση που φέρνει παραλίες στην καρδιά της πόλης

«Δυστυχώς, η γραφειοκρατία είναι τεράστια και οι υπηρεσίες υποστελεχωμένες. Είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο όπου το ελληνικό κράτος πρέπει να βοηθήσει τους ανθρώπους να προχωρήσουν τις επενδύσεις τους».

Με αυτά τα λόγια ο πολιτικός μηχανικός και λιμενολόγος Δημήτρης Ρομπογιαννάκης αποτύπωσε στο CretaOne 102.3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη την ωμή πραγματικότητα γύρω από τις θαλάσσιες υποδομές της Κρήτης.

Αν επιχειρήσει κανείς ένα σύντομο σκρόλ στο διαδίκτυο, θα συναντήσει πηχαίους τίτλους για τη Μαρίνα Ηρακλείου. Πρόκειται για ένα θέμα που κρατά από το 2010 και επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τροχαίο στα Χανιά: Πεζή παρασύρθηκε από ΙΧ έξω από το Δημαρχείο

Το βασικό ερώτημα είναι το «γιατί» κολλάει ένα τέτοιο αναπτυξιακό εγχείρημα. Ωστόσο, η ουσιαστική απάντηση ενός επιστήμονα επικεντρώνεται στο «πώς» μπορεί να προχωρήσει η διαδρομή της υλοποίησης.

Το έργο-ναυαρχίδα των 100+ εκατ. ευρώ και το πραγματικό χρονοδιάγραμμα

Η Παγκρήτια Μαρίνα Ηρακλείου αποτελεί ένα project που εκκρεμεί από το 2003 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Πρόκειται για μια επένδυση που ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια ευρώ μέσω ΣΔΙΤ. Η δυναμικότητά της φτάνει από 827 έως 1.000 σκάφη, διαθέτοντας 20.000 τετραγωνικά μέτρα χερσαίας ζώνης.

«Το καλοκαίρι υποβλήθηκε στο Υπουργείο Τουρισμού η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ). Είναι το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να χωροθετήσουμε αυτή τη μαρίνα», εξήγησε ο κ. Ρομπογιαννάκης.

«Μιλάμε για μια υποδομή λιμενική περίπου στις 20.000 μέτρα για να οικοδομήσεις τις εγκαταστάσεις αναψυχής. Είναι το μεγαλύτερο project στην Κρήτη και το τρίτο μεγαλύτερο στην Ελλάδα», συμπλήρωσε.

Η διαδρομή όμως απαιτεί υπομονή. «Αν είμαστε τυχεροί, σε έξι μήνες μπορεί το θέμα να μπει στην αρμόδια επιτροπή», ανέφερε ο λιμενολόγος.

Στη συνέχεια, ο φάκελος θα περάσει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για τη διαβούλευση. «Σε ένα χρόνο από τώρα ελπίζουμε να πάμε σε ΦΕΚ. Μετά, η κατασκευή από τον επενδυτή χρειάζεται 3 με 5 χρόνια», κατέληξε.

Το «αγκάθι» της γραφειοκρατίας και το σοκ της Κροατίας

Η υποστελέχωση των κρατικών δομών αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο. Το Υπουργείο Τουρισμού στερείται εξειδικευμένων μηχανικών στο κομμάτι των λιμενικών υποδομών, με αποτέλεσμα να καθυστερούν δραματικά οι έλεγχοι.

«Δεν έχουν μηχανικούς, δεν μπορούν να τα ελέγξουν. Υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα σε αυτό», σημείωσε ο κ. Ρομπογιαννάκης.

Η κατάσταση αυτή κρατά «εγκλωβισμένες» 6 προτάσεις ιδιωτών για τουριστικά καταφύγια, δυναμικότητας 50 έως 100 σκαφών, που έχουν υποβληθεί τα τελευταία δύο χρόνια.

«Υπάρχουν επενδυτές οι οποίοι έχουν συγκεκριμένη χρηματοδότηση από τράπεζα και δεν μπορούν να προχωρήσουν στην υλοποίηση γιατί καθυστερεί η αδειοδότηση», τόνισε ο λιμενολόγος.

«Βλέπουμε ότι οι επενδυτές σταμάτησαν τις αυθαιρεσίες του παρελθόντος γιατί εμπιστεύονται το νομοθετικό πλαίσιο. Αν όμως απογοητευτούν, θα κοιτάξουν πάλι πίσω», προειδοποίησε.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση επενδυτή στη Σητεία. Μετά από 16 χρόνια αναμονής για ένα project 150 θέσεων, εγκατέλειψε την προσπάθεια.

«Μου είπε ότι δεν μπορεί να περιμένει άλλο και πήγε στην Κροατία. Εκεί αντίστοιχα έργα αδειοδοτούνται σε έξι μήνες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Είναι αδιανόητο. Οι νόμοι αλλάζουν συνέχεια, οι παλιοί υπάλληλοι που έχουν εμπειρία φεύγουν και μένουμε πάρα πολύ πίσω», πρόσθεσε.

Η τεράστια οικονομική προοπτική του θαλάσσιου τουρισμού

Παρά τις καθυστερήσεις, ο θαλάσσιος τουρισμός διαθέτει τεράστια δυναμική που μένει ανεκμετάλλευτη.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 1η θέση στη Μεσόγειο στα ενοικιαζόμενα σκάφη. Διαθέτει έναν στόλο περίπου 900 σκαφών, την ώρα που η Ιταλία κυμαίνεται στα 500.

«Ο θαλάσσιος τουρίστας δαπανά έως και 5 φορές περισσότερα χρήματα από τον τουρίστα που διαμένει σε ξενοδοχείο», υπογράμμισε ο κ. Ρομπογιαννάκης.

«Είναι άνθρωποι που νοικιάζουν σκάφη με πλήρωμα ή σκίπερ. Βγαίνουν έξω, ψωνίζουν από τα μπακάλικα των νησιών και τρώνε στις τοπικές ταβέρνες. Διοχετεύουν τα χρήματά τους απευθείας στην τοπική αγορά», εξήγησε.

Το «Τρίπτυχο» και οι άμεσες λύσεις δικτύωσης

Η συνολική ανάπτυξη του τομέα στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες.

Ο πρώτος αφορά τις λιμενικές υποδομές. Ο δεύτερος τα υδατοδρόμια, όπου παρατηρείται μεγάλη καθυστέρηση. Ο τρίτος τα καταδυτικά πάρκα.

«Στην Κρήτη βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη 10 καταδυτικά πάρκα και 7 ελεύθερα θαλάσσια αξιοθέατα. Μπορούν να βάλουν το νησί στον χάρτη του ποιοτικού τουρισμού», σημείωσε ο κ. Ρομπογιαννάκης.

Παράλληλα, υπάρχουν άμεσες και ήπιες λύσεις δικτύωσης των υφιστάμενων λιμανιών.

«Η Κρήτη έχει αλιευτικά καταφύγια που μπορούν πολύ εύκολα να φιλοξενήσουν τέτοια σκάφη. Αρκεί μια απλή παροχή, όπως οι πλωτές προβλήτες με pillar», τόνισε.

Ένα επιτυχημένο παράδειγμα είναι η Σητεία. «Τοποθετήθηκαν τρεις πλωτές προβλήτες και διπλασιάστηκε η δυναμικότητα του λιμανιού. Φιλοξενεί πλέον 120 με 150 σκάφη σε σύγχρονες εγκαταστάσεις», ανέφερε.

Ανάπλαση στον Κόλπο Δερματά: Παραλίες στην καρδιά της πόλης

Παράλληλα με τα μεγάλα λιμενικά έργα, σε τροχιά υλοποίησης μπαίνει και η αντιδιαβρωτική προστασία στον Κόλπο του Δερματά στο Ηράκλειο.

Τα τεύχη δημοπράτησης έχουν ολοκληρωθεί, η χρηματοδότηση είναι εξασφαλισμένη και οι εργασίες αναμένεται να εκκινήσουν σύντομα.

«Σε έξι μήνες πιστεύω πως θα συζητάμε για την έναρξη του έργου. Είναι ένα απτό παράδειγμα που θα δώσει δύο νέες παραλίες μπροστά στο κέντρο του Ηρακλείου», σημείωσε.

«Δυνατότητες και εργαλεία υπάρχουν, όπως και η ιδιωτική πρωτοβουλία. Δεν πρέπει όμως να αφήνουμε τα πράγματα στον αυτόματο πιλότο», κατέληξε ο κ. Ρομπογιαννάκης.