Γιατί υπάρχουν εκκλησίες στην Κρήτη χτισμένες κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά; – Ο λόγος που κάποτε το σημείο μόνο τυχαίο δεν ήταν

Μικρά ξωκλήσια εμφανίζονται σε βουνά, φαράγγια, χωράφια και απομονωμένες ακτές της Κρήτης – Σήμερα μοιάζουν αποκομμένα, όμως πολλά από αυτά βρίσκονται εκεί για πολύ συγκεκριμένο λόγο

Οδηγείς σε έναν επαρχιακό δρόμο της Κρήτης.

Και ξαφνικά το βλέπεις.

Ένα μικρό εκκλησάκι.

Κανένα χωριό δίπλα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κρήτη: Ένα «πλωτό παλάτι» ανοιχτά του Ρεθύμνου -Είναι το 10ο μεγαλύτερο yacht στον κόσμο (φώτο)

Κανένα σπίτι.

Μερικές φορές ούτε κανονικός δρόμος.

Και γεννιέται η αυτονόητη ερώτηση:

Γιατί το έχτισαν εκεί;

Το «πουθενά» του σήμερα δεν ήταν απαραίτητα πουθενά παλαιότερα

Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε.

Το σημερινό οδικό δίκτυο δεν είναι το παλιό.

Μια περιοχή που σήμερα μοιάζει απομονωμένη μπορεί κάποτε να βρισκόταν πάνω σε σημαντικό μονοπάτι.

Βοσκοί.

Αγρότες.

Ταξιδιώτες.

Κάτοικοι γειτονικών οικισμών.

Μπορούσαν να περνούν συστηματικά από ένα σημείο που σήμερα επισκέπτονται ελάχιστοι.

Άλλα ξωκλήσια εξυπηρετούσαν αγροτικές κοινότητες

Η ζωή στην ύπαιθρο δεν περιοριζόταν μέσα στα χωριά.

Άνθρωποι περνούσαν πολλές ώρες ή ημέρες σε καλλιέργειες, βοσκοτόπια και εποχικούς τόπους εργασίας.

Ένα μικρό εκκλησάκι μπορούσε να εξυπηρετεί ακριβώς αυτή την κοινότητα.

Κάποιες τοποθεσίες είχαν ιδιαίτερη σημασία

Πηγές.

Σπήλαια.

Κορυφές.

Παλαιότεροι τόποι λατρείας.

Μοναστηριακές εγκαταστάσεις.

Ή σημεία που συνδέθηκαν με κάποιο τοπικό γεγονός ή παράδοση.

Η επιλογή του τόπου μπορούσε επομένως να έχει θρησκευτική, ιστορική ή πρακτική σημασία.

Μερικές φορές εξαφανίστηκε ο οικισμός και έμεινε η εκκλησία

Αυτό δημιουργεί ίσως την πιο παράξενη εικόνα.

Ένας μικρός οικισμός μπορεί να εγκαταλείφθηκε.

Τα σπίτια να κατέρρευσαν.

Οι κάτοικοι να μετακινήθηκαν.

Το εκκλησάκι όμως να συντηρήθηκε λόγω της θρησκευτικής του σημασίας.

Και αιώνες αργότερα να μοιάζει σαν κάποιος να αποφάσισε ανεξήγητα να το χτίσει μόνο του στη μέση του τοπίου.

Μια μικρή εκκλησία μπορεί να είναι το τελευταίο ίχνος μιας παλιάς διαδρομής

Γι’ αυτό ένα απομονωμένο ξωκλήσι δεν πρέπει πάντα να το βλέπουμε με τον σημερινό χάρτη.

Ο δρόμος μπορεί να άλλαξε.

Το χωριό να χάθηκε.

Οι άνθρωποι να έφυγαν.

Η χρήση της γης να μεταμορφώθηκε.

Και κάπως έτσι, μια εκκλησία που σήμερα μοιάζει χτισμένη «στη μέση του πουθενά» μπορεί στην πραγματικότητα να βρίσκεται ακριβώς εκεί όπου κάποτε χτυπούσε ένα μικρό κομμάτι της καθημερινής ζωής της Κρήτης.