Καπετανάκης στο CretaOne 102,3 για τη «Παιδική Χαρά»: «Εμπορευματοποιούν τον ανθρώπινο πόνο» – Στο μικροσκόπιο οι δωρεές και οι έλεγχοι στις ΜΚΟ

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου ζητά αυστηρότερη εποπτεία των οργανώσεων που συγκεντρώνουν χρήματα μέσω διαδικτύου – Πώς οι εκκλήσεις για παιδιά με καρκίνο φτάνουν σε χιλιάδες πολίτες, τι πρέπει να ελέγχουν οι δωρητές και γιατί κινδυνεύει να πληγεί η εμπιστοσύνη στους συλλόγους ασθενών

«Κατά καιρούς γινόμαστε μάρτυρες προσπαθειών που έχουν σκοπό να εμπορευματοποιήσουν τον ανθρώπινο πόνο». Με αυτή τη φράση ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ), Γιώργος Καπετανάκης, σχολίασε στο CretaOne 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη τις αποκαλύψεις για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», που ερευνάται για φερόμενη εξαπάτηση πολιτών με πρόσχημα τη στήριξη παιδιών με καρκίνο.

«Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας διαταράσσεται»

Ο Γιώργος Καπετανάκης εξήγησε γιατί η Ομοσπονδία αποφάσισε να τοποθετηθεί δημόσια για την υπόθεση.

«Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας διαταράσσεται μέσα από τέτοιες ενέργειες», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η επίκληση του παιδικού καρκίνου κινητοποιεί ιδιαίτερα έντονα την αλληλεγγύη των πολιτών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ελευθερία Σιφναίου: Πέθανε το γνωστό μοντέλο – Θλίψη στον χώρο της μόδας

Όμως, όταν η διάθεση για προσφορά γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, οι επιπτώσεις αγγίζουν και τους ανθρώπους που εργάζονται εθελοντικά, συχνά για χρόνια, στο πλευρό ασθενών και οικογενειών.

Η βοήθεια που προσφέρουν οι σύλλογοι, όπως εξήγησε, δεν εξαντλείται στη συγκέντρωση χρημάτων. Περιλαμβάνει ψυχοκοινωνική στήριξη, πρακτική εξυπηρέτηση και προσωπική φροντίδα, ιδιαίτερα όταν μια οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή ασθένεια.

Ποιος ελέγχει τα χρήματα; Τα μητρώα και η εποπτεία των συλλόγων

Μια οργάνωση μπορεί να συγκεντρώνει χρήματα από ολόκληρη τη χώρα μέσα από αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος ελέγχει τη δραστηριότητά της, τα οικονομικά στοιχεία και τον τελικό προορισμό των δωρεών.

Ο πρόεδρος της ΕΛΛΟΚ διευκρίνισε ότι υπάρχουν ήδη μητρώα οργανώσεων και εποπτικές διαδικασίες, οι οποίες όμως χρειάζεται να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και να καλύπτουν διαφορετικές μορφές φορέων.

«Οι περισσότεροι σύλλογοι ασθενών με καρκίνο έχουν ως εποπτικούς φορείς είτε τις Περιφέρειες είτε τους Δήμους, μέσω των υπηρεσιών Πρόνοιας. Κάθε χρόνο υποβάλλουν όλα τα στοιχεία που αφορούν τα έσοδα, τα έξοδα και τη λειτουργία τους και γίνεται έλεγχος από τις υπηρεσίες αυτές», εξήγησε.

Κατά τον ίδιο, χρειάζεται να εξεταστεί αν αντίστοιχες υποχρεώσεις πρέπει να επεκταθούν και σε άλλες κατηγορίες οργανώσεων, ώστε να μην υπάρχουν δραστηριότητες συγκέντρωσης χρημάτων χωρίς επαρκή εποπτεία.

Η «Παιδική Χαρά» και η δύναμη των social media

Η διαδικτυακή παρουσία της «Παιδικής Χαράς» αποτέλεσε ιδιαίτερο σημείο της παρέμβασής του.

Ο κ. Καπετανάκης επισήμανε ότι, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η συγκεκριμένη οργάνωση δεν στηριζόταν κυρίως σε δράσεις με φυσική παρουσία σε μια τοπική κοινωνία, αλλά απευθυνόταν σε πολίτες σε ολόκληρη τη χώρα.

«Οι δράσεις του συγκεκριμένου φορέα γίνονταν διαδικτυακά. Δεν αφορούσαν κάποια τοπική κοινωνία. Πιο πολύ είχαν στόχο, απ’ ό,τι φαίνεται, μια πανελλήνια προσέγγιση μέσα από συγκεκριμένα κανάλια», ανέφερε.

Αυτό το μοντέλο δραστηριότητας δυσκολεύει τον άτυπο κοινωνικό έλεγχο που υπάρχει σε μικρότερους, τοπικούς συλλόγους, όπου οι πολίτες γνωρίζουν τα πρόσωπα, τις δράσεις και το έργο τους.

Η μεγάλη απήχηση μιας διαδικτυακής έκκλησης, ωστόσο, δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση αξιοπιστίας.

«Να ζητάμε περισσότερα στοιχεία πριν δώσουμε χρήματα»

Ο πρόεδρος της ΕΛΛΟΚ προέτρεψε τους πολίτες να ελέγχουν σε ποιον απευθύνονται, ιδιαίτερα όταν μια έκκληση για δωρεές βασίζεται σε έντονα συγκινησιακό περιεχόμενο.

«Όταν βλέπουμε κάποια συγκινησιακή προσέγγιση, πρέπει να κρατάμε μια απόσταση και να ζητάμε περισσότερα στοιχεία πριν προβούμε σε αυτή την πράξη», υπογράμμισε.

Δεν θεωρεί, πάντως, ότι η απάντηση είναι να σταματήσουν οι πολίτες να προσφέρουν.

«Αυτά τα φαινόμενα δεν θα τελειώσουν. Θα υπάρχουν και στο μέλλον με άλλες μορφές», προειδοποίησε.

Η μεγαλύτερη προσοχή, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να συνοδεύεται από διαφάνεια και ουσιαστικούς ελέγχους, ώστε να προστατεύονται τόσο οι δωρητές όσο και οι οργανώσεις που επιτελούν πραγματικό κοινωνικό έργο.

Περίπου 300 παιδιά με καρκίνο τον χρόνο – Πού χρειάζονται πραγματικά βοήθεια οι οικογένειες

Ο Γιώργος Καπετανάκης παρέθεσε και ένα στοιχείο για τον παιδικό καρκίνο στην Ελλάδα: περίπου 300 παιδιά διαγιγνώσκονται με τη νόσο κάθε χρόνο, σύμφωνα με όσα ανέφερε.

Εξήγησε ότι οι ανάγκες αυτών των οικογενειών είναι συχνά μεγάλες, αλλά δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη χρηματοδότηση της ιατρικής θεραπείας.

Μια οικογένεια από την Κρήτη ή τη Φλώρινα μπορεί να χρειαστεί να μετακινηθεί στην Αθήνα για αρκετούς μήνες, να πληρώνει διαμονή και καθημερινά έξοδα, ενώ ένας από τους γονείς ενδέχεται να αναγκαστεί να σταματήσει προσωρινά να εργάζεται.

«Είναι διαφορετικό το να έχει το παιδί πρόσβαση σε θεραπεία από το να έχει οικονομική ανάγκη η οικογένειά του», διευκρίνισε.