Συνηθισμένο περιθώριο σφάλματος υπέρ των Δημοκρατικών

Πιθανότητα 96% στους Δημοκρατικούς να πάρουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και 78% τον έλεγχο της Γερουσίας, δίνει το ElectIt, το εξειδικευμένο μοντέλο προβλέψεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, στην εκτίμησή του, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η ψηφοφορία για τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.

Τι είναι το ElectIt

Το ElectIt είναι ένα ακαδημαϊκό project του πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή του πανεπιστημίου του Harvard Gary King, το οποίο χρησιμοποιεί προηγμένες στατιστικές μεθόδους για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων των εκλογών στις ΗΠΑ.

Οι προβλέψεις του ElectIt για τη Βουλή των Αντιπροσώπων

Ως προς τη Βουλή των Αντιπροσώπων, το βασικό σενάριο του Gary King δίνει 96% πιθανότητες στους Δημοκρατικούς για να λάβουν την πλειοψηφία εδρών.

«Η νίκη των Ρεπουμπλικάνων είναι τόσο πιθανή όσο το να βγει το 20 σε ένα ζάρι με είκοσι όψεις», αναφέρει η ομάδα του Gary King. Όπως αναφέρεται, το ενδεχόμενο να κάνουν την ανατροπή οι Ρεπουμπλικάνοι είναι 1 στις 26 εκλογικές αναμετρήσεις και την τελευταία φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο, ήταν στις εκλογές του 1952.

Αντίστοιχα, οι Δημοκρατικοί συγκεντρώνουν 78% πιθανότητες να πάρουν τον έλεγχο της Γερουσίας.

Η νίκη των Ρεπουμπλικάνων είναι τόσο πιθανή όσο το να απαντήσει κανείς σωστά σε μια ερώτηση πολλαπλής επιλογής με πέντε απαντήσεις. Σύμφωνα με την πρόβλεψή μας, με αυτές τις πιθανότητες, το αουτσάιντερ επικρατεί μία φορά περίπου στις 5 εκλογές. Η τελευταία φορά που ένας αουτσάιντερ κέρδισε με παρόμοιες πιθανότητες ήταν το 2022.

Για τις εκλογές, η ομάδα του Gary King, έχει επεξεργαστεί πέντε σενάρια, τα οποία δημιουργήθηκαν βάσει του μοντέλου, τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, και τα ιστορικά σφάλματα των εκλογικών προβλέψεων:

Σενάριο 1: Οι δημοσκοπήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό σωστές

Οι δημοσκοπήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό ακριβείς, σύμφωνα με τα ιστορικά αποτελέσματα των ετών 2022, 1994 και 1990. Η συναίνεση των ποσοτικών αναλυτών, οι αγορές προβλέψεων, οι εθνικές δημοσκοπήσεις, οι δημοσκοπήσεις σε εκλογικές περιφέρειες και πολιτείες, καθώς και τα μοντέλα θεμελιωδών δεικτών (τα οποία όλα συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ως προς την κατεύθυνση και το μέγεθος της εθνικής τάσης ,όπως παρατηρεί η ομάδα του Gary King) είναι σωστά στην εκτίμησή τους για την προεκλογική εκστρατεία, σύμφωνα με την οποία πρόκειται για τυπικές ενδιάμεσες εκλογές, όπου το κόμμα του προέδρου χάνει έδαφος στο νομοθετικό σώμα.

Δεδομένου του σχετικά ευνοϊκού για τους Δημοκρατικούς κλίματος και των ισχυρών υποψηφίων, οι Δημοκρατικοί ξεπερνούν τις προσδοκίες που υπαγορεύει η πολιτική γεωγραφία στη Γερουσία και τις προσπάθειες εκλογικής χειραγώγησης στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και κατακτούν τη Βουλή με μεγάλη πλειοψηφία περίπου 240 εδρών, ενώ κερδίζουν πολιτείες που τείνουν προς τους Ρεπουμπλικάνους σε ουδέτερο πολιτικό περιβάλλον, όπως η Αλάσκα και το Τέξας. Κερδίζουν επίσης είτε την Αϊόβα (ως αντίδραση στους δασμούς) είτε το Κάνσας, με έναν ισχυρό υποψήφιο, τον Άνταμ Χάμιλτον.

Τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών συνάδουν με τις προβλέψεις του μοντέλου του Gary King, με απόκλιση μικρότερη από ένα τέταρτο του ποσοστού από το 54,2% που προβλέπει το ElectIt για το Δημοκρατικό Κόμμα. Σε αυτό το σενάριο, οι Δημοκρατικοί κερδίζουν την πλειοψηφία τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία με πιθανότητα 0,89 (με απόλυτο αριθμό το 1).

Η διάμεση πρόβλεψη δίνει 242 έδρες στους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων και 53 έδρες στη Γερουσία. Από το 1950, το διάμεσο σφάλμα των δημοσκοπήσεων είναι 2 μονάδες προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, ενώ σε 3 από τις 19 ενδιάμεσες εκλογές το σφάλμα ήταν εντός 0,5 μονάδων (1990, 1994 και 2022). Δημοσκοπήσεις με την ίδια ακρίβεια όπως εκείνα τα έτη θα αρκούσαν για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

Σενάριο 2: Συνηθισμένο περιθώριο σφάλματος υπέρ των Δημοκρατικών

Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν με μεγάλη διαφορά: Υπάρχει ένα περιθώριο σφάλματος κανονικού μεγέθους που ευνοεί τους Δημοκρατικούς. Με τον όρο «κανονικό σφάλμα» εννοούμε ένα σφάλμα τυπικής απόκλισης, 2 ποσοστιαίων μονάδων.

Οι ψηφοφόροι που αποφάσισαν την τελευταία στιγμή, κλίνουν προς τους Δημοκρατικούς, με τον πληθωρισμό και τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση να συγκαταλέγονται μεταξύ των καθοριστικών παραγόντων. Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τελικά την εθνική ψηφοφορία με διαφορά περίπου 10 μονάδων, έναντι 8 που ήταν η αναμενόμενη πρόβλεψη. Κατακτούν τις αμφισβητούμενες έδρες των Ρεπουμπλικάνων στη Νέα Υόρκη, τη Βιρτζίνια, το Μιζούρι και την Πενσυλβάνια. Ο Μάικ Λόουλερ, ο Ρομπ Γούιτμαν και η Αν Βάγκνερ χάνουν.

Οι Δημοκρατικοί καταλήγουν με περίπου 253 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Γερουσία με περίπου 54 έδρες, διατηρώντας το Μίσιγκαν και κερδίζοντας το Τέξας και την Αϊόβα. Ο τίτλος των εφημερίδων το επόμενο πρωί: Οι Δημοκρατικοί κερδίζουν και τα δύο σώματα την μεγαλύτερη πλειοψηφία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 2008.

Το εθνικό ποσοστό ψήφων θα πρέπει να είναι περίπου 2 μονάδες πιο ευνοϊκό για τους Δημοκρατικούς σε σχέση με την πρόβλεψη του βασικού σεναρίου. Το μοντέλο προβλέπει ποσοστό 54,2% για τους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων, σε ένα σύστημα δύο κομμάτων. Όταν το εθνικό αποτέλεσμα είναι κατά 1,5 έως 2,5 μονάδες υπέρ των Δημοκρατικών σε σχέση με την βασικό πρόβλεψη (πιθανότητα 0,11), το μέσο ποσοστό ανέρχεται στο 55,2%, δηλαδή 2,0 μονάδες υπέρ των Δημοκρατικών σε σχέση με την πρόβλεψη του βασικού σεναρίου, και οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τόσο τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και τη Γερουσία με πιθανότητα 0,98. Από το 1950, το διάμεσο σφάλμα των δημοσκοπήσεων ήταν 2,0 μονάδες, και σε 4 από τις 19 ενδιάμεσες εκλογές παρατηρήθηκε σφάλμα τουλάχιστον τόσο μεγάλο υπέρ των Δημοκρατικών (1954, 1970, 1982 και 2010). Ένα σφάλμα κανονικού μεγέθους υπέρ των Δημοκρατικών θα αρκούσε για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

#ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ