Μητέρα έγινε ντετέκτιβ για να σώσει το ΑΜΕΑ παιδί της που κακοποιούσαν οι φροντιστές

Η γυναίκα έκανε καταγγελία στην αστυνομία

Μια μητέρα που φορούσε γύψο και περπατούσε με τη βοήθεια πι αναγκάστηκε να γίνει ντετέκτιβ, για να αποκαλύψει την κακοποίηση που βίωνε το ΑΜΕΑ παιδί της, το οποίο κακοποιούσαν οι φροντιστές του.

Η Ασπασία Σαριδάκη μιλώντας στη τηλεόραση, ανέφερε ότι όλα ξεκίνησαν όταν έσπασε το πόδι της. Τότε, δεν μπορούσε να μετακινηθεί με αποτέλεσμα το παιδί της να είναι κλεισμένο στο σπίτι. Έτσι, έψαξε και βρήκε ένα κέντρο υποστήριξης παιδιών ΑΜΕΑ.

Το παιδί πηγαινοερχόταν στη δομή για τρεις μήνες και όλα έμοιαζαν ιδανικά, ειδικά από τη στιγμή που οι υπεύθυνοι έστελναν φωτογραφίες, στις οποίες η μικρή χαμουγελούσε. Η μητέρα όμως, διαισθανόταν ότι κάτι πήγαινε λάθος.

Μπροστά στη φαινομενική ευτυχία της κόρης της, δεν έδωσε σημασία στη διαίσθησή της, μέχρι που παρατήρησε κάτι. Η κόρη της παρότι μαυρίζει πανεύκολα στον ήλιο, για 10 μέρες πήγαινε καθημερινά στη παραλία για μπάνιο, αλλά χωρίς να πάρει χρώμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΕΛΓΑ: Στους λογαριασμούς των δικαιούχων 6,6 εκατ. ευρώ – Ποιοι παραγωγοί πληρώθηκαν

Η μητέρα λοιπόν, παίρνοντας κυάλια και παρά το γεγονός ότι περπατούσε με ιδιαίτερη δυσκολία, βρήκε την παραλία που επισκέπτονταν η δομή, στήθηκε για ώρες και τότε είδε την κακοποίηση. Οι φροντιστές έβαζαν λίγα-λίγα τα παιδιά να βραχούν στη θάλασσα για περίπου ένα λεπτό και αμέσως τα φωτογράφιζαν, ώστε να φαίνεται πως διασκεδάζουν. Στη συνέχεια τα οδηγούσαν πίσω στο πούλμαν, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία με τα επόμενα.

Η γυναίκα έκανε καταγγελία στην αστυνομία, ενώ λίγους μήνες αργότερα έμαθε από τις ειδήσεις ότι το συγκεκριμένο κέντρο υποστήριξης κατηγορήθηκε από άλλους γονείς για κακοποίηση των παιδιών που φαινομενικά φρόντιζε.

Η συγκλονιστική μαρτυρία της

Ακολουθεί η μαρτυρία της Ασπασίας Σαριδάκη στο OPEN:

«Χτύπησα και χειρουργήθηκα, οπότε το παιδί μου ήταν πολύ καιρό μέσα στο σπίτι. Έψαχνα να βρω ένα κέντρο που να μπορεί να προσφέρει τη μεταφορά του παιδιού από και προς το σπίτι. Έτσι, βρήκα αυτό.

Στη διάρκεια των τριών μηνών είχα αρκετές ενδείξεις, αλλά δεν σας κρύβω ότι υπήρχε πάντα μια δικαιολογία. Ενστικτωδώς κάτι που έλεγε ότι δεν πάει καλά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου πάντα έλεγα ότι το παιδί ήταν τουλάχιστον εκτός σπιτιού, γιατί ήταν κλεισμένο μέσα ενάμιση χρόνο. Ταυτόχρονα, λάμβανα φωτογραφίες με την κόρη μου να είναι ευτυχισμένη, να είναι στη θάλασσα να κάνει τα μπάνια της.

Αυτό που μου κίνησε την περιέργεια, ήταν το καλοκαίρι στη διάρκεια του καλοκαιρινού καμπ, όταν τα παιδιά πήγαιναν σε καθημερινή βάση και έκαναν μπάνιο στη θάλασσα, παρατήρησα ότι ενώ το παιδί μου μαυρίζει πολύ έντονα και μέσα σε 2-3 μέρες γίνεται κατάμαυρη είχαν περάσει 10 μέρες και ήταν κάτασπρη.

Επειδή ήταν η περίοδος που ήμουν σε ανάρωση στη γύψο, κάλεσα ένα ταξί και πήρα σβάρνα όλες τις παραλίες για να δω από τις φωτογραφίες που είχα την παραλία που γίνεται το καμπ. Τη βρήκα, πήγα στήθηκα εκεί από τις 7 το πρωί για να μη δώσω στόχο, επειδή ήμουν ένα γύψο και ένα πι, οπότε θα έδινα στόχο. Είχα κανονικά κυάλια και είδα να συμβαίνει το εξής σοκαριστικό. Κατά τις 12 ήρθαν δύο πούλμαν και είδα τις δύο κυρίες που έχουν τη δομή, να κατεβάζουν τρία τρία τα παιδιά για ούτε ένα λεπτό στη θάλασσα. Τα έσπρωχναν να τα βγάλουν φωτογραφία, να την στείλουν σε εμάς τους αδαείς γονείς που ήμασταν στον κόσμο μας, ότι τα παιδιάς περνάνε υπέροχα.

Στο διάστημα των τριών ωρών γινόταν αυτό. Τα υπόλοιπα ήταν μέσα στο πούλμαν, χωρίς αρκοντίσιον, χωρίς τίποτα»