Νέα μελέτη: Παιδιά που έχουν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής έχουν διαφορoποίηση στο DNA

Τα παιδιά που έχουν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης ενδέχεται να φέρουν ένα ανεπαίσθητο χαρακτηριστικό στο DNA που σχετίζεται με τα λεγόμενα «γονίδια που μετακινούνται», σύμφωνα με μια μελέτη

Ερευνητές στην Κίνα ανέλυσαν δείγματα αίματος από 75 παιδιά — 33 που είχαν συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης και 42 που είχαν συλληφθεί χωρίς θεραπεία γονιμότητας.

Εστίασαν στο LINE-1, μια κινητή αλληλουχία DNA που μπορεί να αντιγράψει τον εαυτό της και να εισάγει νέα αντίγραφα σε άλλα σημεία του γονιδιώματος.

Τα παιδιά που συλλήφθηκαν μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης παρουσίαζαν ελαφρώς υψηλότερες ποσότητες DNA LINE-1.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πένθος για την οικογένεια του δημοσιογράφου Κώστα Μπογδανίδη

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης 11 γονιδιωματικές θέσεις όπου οι εισαγωγές του LINE-1 διέφεραν μεταξύ των ομάδων και 14 θέσεις όπου διέφεραν οι διαγραφές του LINE-1.

Ορισμένες από αυτές βρίσκονταν κοντά σε γονίδια που είχαν προηγουμένως συσχετιστεί με μεταβολικές, καρδιαγγειακές, νευρολογικές και καρκινικές παθήσεις.

Σε τρεις οικογένειες όπου οι ερευνητές συνέκριναν ένα παιδί που είχε συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης με ένα αδελφάκι του που είχε συλληφθεί χωρίς θεραπεία γονιμότητας, το παιδί που είχε συλληφθεί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης παρουσίαζε περισσότερο DNA LINE-1 και στις τρεις περιπτώσεις.

Η διαφορά φάνηκε πιο έντονη στα κορίτσια, αν και η μελέτη ήταν πολύ μικρή για να διαπιστωθεί εάν αυτή η διαφορά μεταξύ των φύλων είναι αξιόπιστη.

Οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν καμία σαφή διαφορά μεταξύ της συμβατικής εξωσωματικής γονιμοποίησης και της ICSI, όπου ένα μόνο σπερματοζωάριο εγχέεται σε ένα ωάριο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η εξωσωματική γονιμοποίηση προκαλεί επιβλαβείς γενετικές μεταλλάξεις ή κάνει τα παιδιά να είναι σε κακή υγεία.

Η ομάδα δεν μέτρησε αν τα γειτονικά γονίδια συμπεριφέρονταν διαφορετικά ούτε παρακολούθησε τα παιδιά για να διαπιστώσει αν εμφανίστηκαν προβλήματα υγείας.

Επίσης, δεν διέθεταν DNA και από τους δύο γονείς, οπότε δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν αν οι διαφορές στο LINE-1 προέκυψαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας γονιμότητας ή ήταν κληρονομικές.

Η εγκυμοσύνη, η ίδια η υπογονιμότητα ή άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν.

Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενδέχεται να αφήνει ένα διακριτικό γονιδιωματικό αποτύπωμα που αξίζει να διερευνηθεί σε οικογενειακές μελέτες.