Ο Ανδρουλάκης, ο Τσίπρας και στο βάθος ο «κανένας»

Δημοσκοπικός πονοκέφαλος για Ανδρουλάκη και Τσίπρα

Η δημοσκοπική εικόνα φέρνει χαμόγελα με το σταγονόμετρο και προβληματισμό με το κιλό. ΠΑΣΟΚ και Αλέξης Τσίπρας καταγράφουν επιδόσεις που γεννούν ερωτήματα, ενώ ένα σημαντικό κομμάτι των ψηφοφόρων δείχνει να μην πείθεται από τις εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης.

Στην πολιτική, οι αριθμοί έχουν ένα κακό συνήθειο: δεν χαρίζονται σε κανέναν. Και τα ευρήματα της Marc για λογαριασμό του ΑΝΤ1, μάλλον δεν προσφέρονται για πανηγυρισμούς ούτε στην πλευρά του Νίκου Ανδρουλάκη ούτε σε εκείνη του Αλέξη Τσίπρα.

Για τον πρώην πρωθυπουργό, η δημοσκοπική βελόνα φαίνεται να δυσκολεύεται να ξεκολλήσει από την περιοχή του 16%, χωρίς να διαμορφώνει, τουλάχιστον με βάση τα συγκεκριμένα στοιχεία, μια δυναμική που θα προκαλούσε πολιτικό συναγερμό στους αντιπάλους του.

Στη Χαριλάου Τρικούπη, από την άλλη, υπάρχει μια μικρή άνοδος, με το ΠΑΣΟΚ να φτάνει στο 12,5%. Μία μονάδα παραπάνω είναι ασφαλώς καλύτερη από μία μονάδα παρακάτω. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να μετατρέψει την αντιπολιτευτική παρουσία σε ισχυρό ρεύμα εξουσίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Βίντεο: Η γραβάτα του Μητσοτάκη που… έκανε εντύπωση στον Αντόνιο Κόστα

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην αξιολόγηση του ποιος ασκεί ουσιαστικότερα τον ρόλο της αντιπολίτευσης. Εκεί το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 16%, έναντι 9,2% της Ελληνικής Λύσης. Μόνο που υπάρχει και ένας αριθμός που επισκιάζει τους υπόλοιπους: το 39,5% επιλέγει την απάντηση «κανένα κόμμα». Με άλλα λόγια, η δυσαρέσκεια μπορεί να υπάρχει, αλλά η πολιτική εκπροσώπησή της παραμένει ζητούμενο.

Και αν τα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου αφήνουν περιθώρια για αισιοδοξία, οι προσωπικές αξιολογήσεις είναι σαφώς πιο απαιτητικές. Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται του Αλέξη Τσίπρα με 30,6% έναντι 14,2%. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ακολουθεί με 7,4%, πίσω ακόμη και από τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ η απόστασή του από τον Κυριάκο Βελόπουλο είναι μόλις δυόμισι μονάδες.

Με τέτοια δεδομένα, το ζήτημα για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς να ανεβάσει τα ποσοστά του κόμματος. Είναι να πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει πειστική επιλογή για την επόμενη μέρα. Γιατί άλλο να εμφανίζεσαι ως εναλλακτική λύση και άλλο να σε βλέπουν οι πολίτες ως πιθανό ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου.

Το πιο ενδιαφέρον εύρημα, πάντως, βρίσκεται μέσα στην ίδια τη δεξαμενή των δυνητικών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Το 30,1% αξιολογεί θετικά την κυβέρνηση, ενώ το 32,5% προτάσσει την πολιτική σταθερότητα έναντι της αλλαγής. Παράλληλα, το 47% αντιμετωπίζει θετικά την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο, έναντι 40% που την αξιολογεί αρνητικά.

Εδώ βρίσκεται και ο πραγματικός πονοκέφαλος για τη Χαριλάου Τρικούπη. Ένα τμήμα του ακροατηρίου που θα μπορούσε να στηρίξει το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να συμμερίζεται θέσεις και προτεραιότητες που συνδέονται με το κυβερνητικό αφήγημα. Το ερώτημα είναι πόσο εύκολο θα αποδειχθεί να μετατραπεί αυτή η δυνητική εκλογική δεξαμενή σε συμπαγή πολιτική βάση;

Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, η επανεμφάνιση στο πολιτικό προσκήνιο δεν αρκεί από μόνη της για να δημιουργήσει νέα δυναμική. Αν η δημοσκοπική του επίδοση παραμένει στάσιμη, τότε το ζητούμενο είναι αν μπορεί να πείσει ότι εκπροσωπεί κάτι περισσότερο από μια επιστροφή στο γνώριμο πολιτικό παρελθόν.