Στο 8% ανέρχεται ο επιπολασμός της

«Μάθε περισσότερα και κάνε περισσότερα για τον διαβήτη στον χώρο εργασίας σου», είναι το κεντρικό μήνυμα των δράσεων ενημέρωσης που υλοποιεί η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία (ΕΔΕ), στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη (14 Νοεμβρίου 2025).

Φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη εστιάζει στο θέμα «Διαβήτης και ευεξία στο περιβάλλον εργασίας» και έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει το ευρύ κοινό, τους εργαζομένους και τους εργοδότες για τη δημιουργία εκείνων των συνθηκών στο εργασιακό περιβάλλον, όπου τα άτομα που ζουν με διαβήτη θα αισθάνονται ότι είναι ασφαλή και θα ενθαρρύνονται να προοδεύσουν -χωρίς να διακυβεύονται η υγεία ή οι φιλοδοξίες τους.

Ο πρόεδρος της ΕΔΕ, Κωνσταντίνος Μακρυλάκης, καθηγητής Παθολογίας – Μεταβολικών Νοσημάτων, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, Α΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική & Διαβητολογικό Κέντρο, ΓΝΑ «ΛΑΪΚΟ», έως πρόσφατα μέλος του Δ.Σ. της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη-Ευρωπαϊκό Tμήμα [International Diabetes Federation (IDF) Europe] αναφερόμενος στους εργαζομένους που ζουν με διαβήτη, επισημαίνει: «7 στους 10 ενήλικες (412 εκατομμύρια άτομα) που ζουν με διαβήτη παγκοσμίως βρίσκονται σε ηλικία εργασίας.

διαβήτης Πηγή: freepik

Επίσης, σύμφωνα με έρευνα της IDF, 3 στα 4 άτομα που ζουν με διαβήτη έχουν βιώσει άγχος, κατάθλιψη ή άλλη ψυχική συνθήκη λόγω της πάθησής τους, ενώ 4 στα 5 άτομα που ζουν με διαβήτη έχουν βιώσει επαγγελματική εξουθένωση εξαιτίας της πάθησης. Για εκατομμύρια εργαζομένους, ο διαβήτης είναι μια καθημερινή πραγματικότητα – αλλά στον χώρο εργασίας μπορεί συχνά να γίνει πηγή άγχους, στιγματισμού και φόβου. Παρά την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση, πολλά άτομα που ζουν με διαβήτη εξακολουθούν να δίνουν αγώνα για να ισορροπήσουν ανάμεσα στην υγεία τους και στις προσδοκίες της εργασίας τους, με αποτέλεσμα να αποκρύπτουν ή να δυσκολεύονται να μιλήσουν ανοιχτά για την κατάστασή τους. Αυτή η συνεχιζόμενη δυσκολία, όχι μόνο επηρεάζει την ψυχική τους ευεξία, αλλά περιορίζει και την επαγγελματική τους εξέλιξη».

Παράλληλα, ο κ. Μακρυλάκης τονίζει ότι η αποτελεσματική φροντίδα του διαβήτη στη χώρα μας απαιτεί ενίσχυση της εκπαίδευσης των επαγγελματιών Υγείας και άμεση στελέχωση των Διαβητολογικών Κέντρων και Ιατρείων. «Σήμερα, η υποστελέχωση σε πολλά από αυτά, καθώς και οι καθυστερήσεις στις διαδικασίες τοποθέτησης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, δυσχεραίνουν την παροχή ολοκληρωμένης φροντίδας προς τα άτομα που ζουν με διαβήτη. Η συνεχής επιμόρφωση των ιατρών και των ομάδων φροντίδας, η αναβάθμιση των υποδομών και η ενίσχυση της διεπιστημονικής συνεργασίας αποτελούν βασικές προϋποθέσεις, ώστε η διαχείριση του διαβήτη να γίνεται με σύγχρονα, τεκμηριωμένα και ασφαλή πρότυπα, προς όφελος των ασθενών και του συστήματος υγείας συνολικά».

Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας της ΕΔΕ Σταύρος Θ. Λιάτης, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, τέως διευθυντής ΕΣΥ, Διαβητολογικό Κέντρο, ΓΝΑ «ΛΑΪΚΟ», υπογραμμίζει ότι «η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη αποτελεί πρόσκληση στους εργοδότες, τους εργαζομένους και την παγκόσμια κοινότητα να μάθουν περισσότερα και να κάνουν περισσότερα για τον διαβήτη στον χώρο εργασίας. Στη χώρα μας, σύμφωνα με στοιχεία της 11ης έκδοσης του Άτλαντα Διαβήτη της IDF, 1 στους 9 ενήλικες (20-79 ετών) έχει διαγνωστεί με διαβήτη τα τελευταία χρόνια, γεγονός που πιστοποιεί ότι η νόσος αποτελεί ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα δημόσιας υγείας. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το ποσοστό επιπολασμού του διαβήτη, τυποποιημένo κατά ηλικία (20-79 ετών) ανέρχεται στο 8%, ενώ το ποσοστό των ατόμων που δεν το γνωρίζουν (20-79 ετών) σε 28,5%. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι το ψυχολογικό αλλά και το οικονομικό κόστος της αντιμετώπισης του διαβήτη και των επιπτώσεών του για τα άτομα και τις οικογένειές τους μεμονωμένα, αλλά και για την ελληνική κοινωνία, είναι τεράστιο».

Πηγή: protothema.gr

Σύνοψη άρθρου

Ο επιπολασμός του διαβήτη είναι 8%, με 1 στους 9 ενήλικες να ζουν με τη νόσο.
Η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη φέτος εστιάζει στη βελτίωση των συνθηκών για άτομα με διαβήτη στο εργασιακό περιβάλλον.
Έρευνες δείχνουν ότι 3 στα 4 άτομα με διαβήτη βιώνουν ψυχικές δυσκολίες λόγω της πάθησης, με μεγάλη επαγγελματική εξουθένωση.
Η βελτίωση της εκπαίδευσης γιατρών και η στελέχωση διαβητολογικών κέντρων είναι απαραίτητες για αποτελεσματική φροντίδα.