Πόρισμα «φωτιά» για εργασιακό εκφοβισμό στον Δήμο Ηρακλείου – Θα υπάρξουν συνέπειες;

Θα υπάρξουν συνέπειες ή θα «πέσει στα μαλακά» το διευθυντικό στέλεχος του Δήμου;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται ψίθυροι για δύσκολες συνθήκες εργασίας σε υπηρεσίες της  αυτοδιοίκησης. Αυτή τη φορά, όμως, η υπόθεση φαίνεται να ξεπερνά τα συνηθισμένα και να αγγίζει τα όρια ενός συστηματικού εργασιακού εκφοβισμού, με φόντο συγκεκριμένη Διεύθυνση του Δήμου Ηρακλείου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σοβαρές καταγγελίες που διατυπώθηκαν από εργαζόμενους οδήγησαν στη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ), η οποία όχι μόνο πραγματοποιήθηκε, αλλά κατέληξε σε ένα πολυσέλιδο πόρισμα που ξεπερνά τις 176 σελίδες.

Στις σελίδες αυτές, όπως λέγεται, αποτυπώνεται ένα ιδιαίτερα βαρύ κλίμα! Από τις καταθέσεις υπαλλήλων, υπηρεσιακών στελεχών αλλά και αιρετών, περιγράφονται συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται ως αυταρχικές, απαξιωτικές και επαναλαμβανόμενες!

Το ενδιαφέρον και ταυτόχρονα ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Αντιθέτως, φαίνεται πως δημιουργήθηκε μια «κανονικότητα» (κατα)πίεσης, που οδήγησε σημαντικό αριθμό εργαζομένων να ζητήσουν μετακίνηση σε άλλες υπηρεσίες!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Η πινακίδα στον νέο ΒΟΑΚ που σε στέλνει… στη «Λακωνία»

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Τέτοιες υποθέσεις δεν είναι απλώς υπηρεσιακές. Έχουν ξεκάθαρη πολιτική διάσταση. Ποιος γνώριζε και πότε; Υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια που αγνοήθηκαν; Και κυρίως πώς είναι δυνατόν μια τέτοια κατάσταση να εξελίσσεται επί μακρόν χωρίς ουσιαστική παρέμβαση;

Το φαινόμενο βέβαια, δεν είναι αποκομμένο από τη γενικότερη εικόνα. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι περίπου το 40% των περιστατικών εργασιακού εκφοβισμού καταγράφονται στον δημόσιο τομέα, όπου η μονιμότητα συχνά λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία προστατεύει τους εργαζόμενους, ενώ από την άλλη μπορεί να επιτρέψει τη διαιώνιση παθογενειών χωρίς άμεσες συνέπειες.

Ιδιαίτερα στις υψηλόβαθμες θέσεις του Δημοσίου, όπου οι ισορροπίες είναι λεπτές και ο ανταγωνισμός συχνά αδυσώπητος, οι εντάσεις δεν περιορίζονται σε υπηρεσιακές διαφωνίες. Αντίθετα, μετατρέπονται εύκολα σε μηχανισμούς πίεσης και ελέγχου, με φόντο ιεραρχικές εξουσίες, προσωπικές στρατηγικές και σε ορισμένες περιπτώσεις, πολιτικές «πλάτες».

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η πλειονότητα τέτοιων περιστατικών δεν φτάνει ποτέ στη Δικαιοσύνη. Ο φόβος, η απομόνωση και κυρίως η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς λειτουργούν αποτρεπτικά. Και έτσι, πολλές ιστορίες μένουν στα γραφεία, στους διαδρόμους και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις.

Στην περίπτωση του Ηρακλείου, ωστόσο, το κουβάρι φαίνεται να έχει αρχίσει να ξετυλίγεται. Το πόρισμα υπάρχει και οι μαρτυρίες έχουν καταγραφεί.

Και πλέον το βάρος μεταφέρεται στη διοίκηση και στην πολιτική ηγεσία της Λότζια για το εάν το εν λόγω διευθυντικό στέλεχος πέσει τελικά στα… «μαλακά»!