Στα όριά τους οι εκπαιδευτικοί και στην Κρήτη – «Αρνούνται να δεχτούν διορισμούς επειδή δεν το αντέχει η τσέπη τους»

Τι δήλωσε στο Cretaone ο Γιώργος Μακράκης για το καθεστώς «ασφυξίας» και το μεγάλο βάρος που σηκώνουν οι εκπαιδευτικοί κάθε χρόνο στις πλάτες τους

Χαμηλοί μισθοί, συνεχείς μετακινήσεις, ανασφάλεια και ψυχική πίεση χωρίς υποστήριξη είναι αυτά που περιγράφουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ένας εκπαιδευτικός σήμερα στη χώρα μας.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο Cretaone, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος», κ. Γιώργος Μακράκης ανέδειξε το πρόβλημα της επαγγελματικής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών, αλλά και τα βάρη που σηκώνουν στις πλάτες τους οι εκπαιδευτικοί, υποστηρίζοντας ότι είναι πρόκειται για φαινόμενα που τα τελευταία χρόνια παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις.

«Πολλοί εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να ζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους για χρόνια, συντηρώντας συχνά δύο σπίτια, γεγονός που επιβαρύνει τόσο την οικονομική όσο και την ψυχική τους κατάσταση», δηλώνει χαρακτηριστικά.

«Δεν μας εκπλήσσει πλέον το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι αρνούνται διορισμούς, ιδιαίτερα σε περιοχές με αυξημένο κόστος διαβίωσης, όπως η Κρήτη, καθώς αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα οικονομικά», προσθέτει.

Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας πως «στο Ηράκλειο καταγράφονται σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί που να επιλέγουν τη συγκεκριμένη πόλη».

«Συγκεκριμένα από τα μέσα Νοέμβρη δεν έχει προσληφθεί κανένας δάσκαλος στο Ηράκλειο».

Πρόκειται για ένα φαινόμενο, όπως λέει, που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, αλλά τώρα διευρύνεται χρόνο με το χρόνο. Ο κ. Μακράκης συμπληρώνει πως υπάρχει μια αυξητική τάση να μη δηλώνουν κάποιες περιοχές της χώρας ή και ακόμα και να αρνούνται τη θέση ή να διαλέγουν άλλο επαγγελματικό προσανατολισμό».

φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πένθος στην οικογένεια του ΠΑΣΟΚ – «Έφυγε» πρόωρα η αγαπητή Αριστέα Καζάκου

Ψυχική πίεση χωρίς στήριξη

Οι εργασιακές συνθήκες στο σχολείο επηρεάζουν άμεσα την ψυχική υγεία των εκπαιδευτικών, οι οποίοι παλεύουν καθημερινά χωρίς ουσιαστική υποστήριξη από την πολιτεία.

Παρά τις αυξημένες ανάγκες, σύμφωνα με τον κ. Μακράκη, απουσιάζουν σταθερές δομές ψυχοκοινωνικής στήριξης από τα σχολεία, όπως ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί σε καθημερινή βάση ενώ την ίδια στιγμή, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην ανάγκη ουσιαστικής οικονομικής και κοινωνικής στήριξης των εκπαιδευτικών.

«Δεν υπάρχει κεντρική στήριξη από την πλευρά της Κυβέρνησης, του Υπουργείου Παιδείας ή του Υπουργείου Οικονομικών», αναφέρει ο κ. Μακράκης.

Ωστόσο, όπως τόνισε, έχουν υπάρξει δειλά-δειλά κάποιες αποσπασματικές περιπτώσεις που σχετίζονται με κοινωνικές κατοικίες, όπως σε μικρούς δήμους της χώρας, για παράδειγμα, στον Δήμο Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυμνο που διέμεινε για πρώτη φορά εκπαιδευτικός πληρώνοντας μόλις 50 ευρώ το μήνα».

Σύμφωνα με τον κ. Μακράκη, είναι αναγκαία η επέκταση του θεσμού της κοινωνικής κατοικίας στους μεγάλους δήμους, με κεντρική κρατική χρηματοδότηση και υλοποίηση μέσω περιφερειών και δήμων. Μάλιστα, όπως ανέφερε, «έχουν ήδη γίνει σχετικές πρωτοβουλίες στην Περιφέρεια Κρήτης, με στόχο την αξιοποίηση διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων και την εκπόνηση μελετών για τη δημιουργία αντίστοιχων δομών».

«Παρόλο που αυτές οι παρεμβάσεις παραμένουν μεμονωμένες και δεν ανταποκρίνονται πλήρως στους στόχους και τις ανάγκες που επιδιώκουν οι εκπαιδευτικοί, αποτελούν ένα θετικό βήμα που μπορεί να λειτουργήσει ως βάση για μια πιο ολοκληρωμένη και ευρεία εφαρμογή στο μέλλον», επισημαίνει.

Εκτός ελέγχου η κατάσταση στα σχολεία – «Φοβόμαστε πλέον να κάνουμε μια παρατήρηση στους μαθητές»

Ο κ. Μακράκης δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις αυξημένες προκλήσεις του σχολικού περιβάλλοντος σήμερα επιβεβαιώνοντας το πόσο έχουν αλλάξει οι συνθήκες εργασίας στα σχολεία σε σχέση με το παρελθόν, κάτι που οφείλεται σύμφωνα με τον ίδιο στην έλλειψη επαρκούς θεσμικού πλαισίου, στις κοινωνικές αλλαγές, στα διαφορετικά ερεθίσματα και στις νέες συμπεριφορές μαθητών και γονέων, που καθιστούν την καθημερινότητα των εκπαιδευτικών πιο απαιτητική και ψυχολογικά επιβαρυντική.

Συγκεκριμένα, υπογράμμισε πως «η πολιτεία δεν έχει προσαρμοστεί επαρκώς στις σύγχρονες κοινωνικές αλλαγές πχ τα διαφορετικά ερεθίσματα, οι διαφορετικές συμπεριφορές, καθώς και τη μεταβαλλόμενη νοοτροπία τόσο των μαθητών όσο και των γονέων και κατά συνέπεια δεν έχει αναπτύξει ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που να προστατεύει τον εκπαιδευτικό απέναντι σε τέτοιου είδους προκλήσεις».

Παράλληλα τόνισε πως ο ρόλος του εκπαιδευτικού, ως δημόσιου λειτουργού, φαίνεται να έχει υποβαθμιστεί τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά. Οι εκπαιδευτικοί, λοιπόν, καλούνται να ανταπεξέλθουν κυρίως με τις δικές τους δυνάμεις, διαχειριζόμενοι μια ολοένα και πιο σύνθετη πραγματικότητα.

«Το ζήτημα της εξουθένωσης, της ψυχικής υγείας και της έλλειψης στήριξης δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς αλλά συνολικά την ποιότητα της εκπαίδευσης και τη λειτουργία του σχολείου ως βασικού πυλώνα της κοινωνίας», κατέληξε ο κ. Μακράκης.