Γιώργος Βουλγαράκης: «Αν ήμουν ο Λαζαρίδης θα είχα παραιτηθεί» – «Άλλο το ποινικό, άλλο το ηθικό»

Ο πρώην Υπουργός αναλύει στο Cretaone 102,3 ,γιατί η υπόθεση έχει κλείσει νομικά, αλλά παραμένει πολιτικά και ηθικά ανοιχτή – Τι λέει για μεταμέλεια, επιστροφή χρημάτων και κυβερνητική εικόνα

«Αν ήμουν Λαζαρίδης, θα είχα παραιτηθεί», δήλωσε ο Γιώργος Βουλγαράκης, μιλώντας στο Cretaone 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη, τοποθετούμενος εκτενώς για την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη, επιχειρώντας να βάλει σαφή όρια ανάμεσα στη νομική πραγματικότητα και την πολιτική ευθύνη.

«Ποινικά δεν υπάρχει θέμα – έχει παραγραφεί»

«Ποινικά ο Λαζαρίδης είναι ατιμώρητος, έχει παραγραφεί», ανέφερε, ξεκαθαρίζοντας πως από τη στιγμή που έχει παρέλθει ο χρόνος δίωξης, «δεν υπάρχει αδίκημα» που να μπορεί να σταθεί σήμερα στα δικαστήρια.

Μάλιστα, υπογράμμισε ότι αυτό σημαίνει και κάτι ακόμη πιο συγκεκριμένο: «όταν δεν υπάρχει αδίκημα, δεν υπάρχει και βλάβη καταλογιστέα», άρα δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί και οικονομική απαίτηση εις βάρος του με τους όρους που συζητούνται δημόσια.

«Δεν υπάρχει αχρεωστήτως καταβληθέν με τη στενή έννοια»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σεισμική δόνηση με το «καλημέρα» στην Κρήτη

Ο πρώην υπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα των χρημάτων, επισημαίνοντας ότι η δημόσια συζήτηση έχει συγχύσει έννοιες.

«Το αχρεωστήτως καταβληθέν που λέγεται, δεν στέκει έτσι απλά όταν έχει παραγραφεί η υπόθεση», σημείωσε, εξηγώντας ότι η νομική βάση για επιστροφή δεν είναι τόσο αυτονόητη όσο παρουσιάζεται.
Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι η συζήτηση αυτή γίνεται συχνά «για λόγους εντυπώσεων».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην επίκληση μεταμέλειας, εξηγώντας με νομικούς όρους γιατί δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση.

«Για να είναι ειλικρινής η μεταμέλεια πρέπει να γίνει πριν το αποτέλεσμα και να είναι πλήρης», είπε, διευκρινίζοντας ότι «δεν μπορείς να πας μετά, αφού έχει κλείσει η υπόθεση, και να πεις το διορθώνω».
Όπως τόνισε, «εδώ δεν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις», άρα η συζήτηση περί μεταμέλειας είναι περισσότερο πολιτική παρά νομική.

«Έπρεπε να το πει από την αρχή – εκεί είναι η αντίφαση»

Σημαντική κριτική άσκησε και στον τρόπο που διαχειρίστηκε επικοινωνιακά την υπόθεση.

«Αυτά που είπε στη δεύτερη ανάρτηση έπρεπε να τα πει από την αρχή», τόνισε, τονίζοντας ότι η καθυστερημένη παραδοχή δημιουργεί πολιτική αναξιοπιστία.

«Πρώτα λες δεν υπάρχει θέμα και μετά λες να επιστρέψω τα χρήματα – εκεί είναι η αντίφαση», σημείωσε με νόημα.

«Το πρόβλημα του Λαζαρίδη είναι ηθικό», δήλωσε ο πρώην Υπουργός, εξηγώντας ότι ακόμη κι αν κάποιος μπορεί να επικαλεστεί ότι παρήγαγε έργο ή ότι είχε ουσιαστικά προσόντα, αυτό δεν αναιρεί την αρχική πράξη: «όταν αναλαμβάνεις μια θέση χωρίς τα τυπικά προσόντα, αυτό είναι παράνομο – έχει κριθεί».

Πολιτικό vs Ηθικό: «Άλλο τι σε πιάνει ο νόμος και άλλο τι αντέχει πολιτικά»

Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της συζήτησης στο Cretaone και στην Αντιγόνη Ανδρεάκη,ο πρώην υπουργός διαχώρισε ρητά τις δύο διαστάσεις: «Άλλο το ποινικό και άλλο το ηθικό», είπε, τονίζοντας ότι η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στο αν υπάρχει καταδίκη.

Όπως εξήγησε, «ο νόμος μπορεί να μην σε πιάνει, αλλά η πολιτική σε κρίνει αλλιώς», επισημαίνοντας ότι η αξιοπιστία και η εικόνα ενός πολιτικού προσώπου κρίνονται σε διαφορετικό επίπεδο από τα δικαστήρια.

«Δεν μπορείς να είσαι υπουργός με αυτό το βάρος»

Αναφερόμενος ευθέως στη θέση του Μακάριου Λαζαρίδη, ήταν σαφής: «Δεν μπορείς να είσαι υπουργός με αυτό το φορτίο», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες εκκρεμότητες «δημιουργούν πρόβλημα στην κυβέρνηση και στην εικόνα της».

«Αν ήμουν Λαζαρίδης, θα είχα παραιτηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Βουλγαράκης.

Όπως εξήγησε, ακόμη και στην περίπτωση που δεν υφίσταται ποινική ευθύνη λόγω παραγραφής, αυτό δεν σημαίνει ότι ένας πολιτικός μπορεί να αγνοεί το βάρος που δημιουργείται σε επίπεδο αξιοπιστίας και δημόσιας εικόνας. Τόνισε μάλιστα ότι η παρουσία σε κυβερνητική θέση με μια τέτοια εκκρεμότητα «φορτίζει» όχι μόνο το ίδιο το πρόσωπο, αλλά και συνολικά την κυβέρνηση, δημιουργώντας σκιές που επηρεάζουν την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η αποχώρηση θα μπορούσε να λειτουργήσει αποσυμπιεστικά, τόσο για τον ίδιο τον εμπλεκόμενο όσο και για το πολιτικό σύστημα.