Του Αργύρη Κατσαμάνη – Το κυρίαρχο στοιχείο της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας για τον κλάδο μας ή αυτή την μεταρρύθμιση που αφορά το σύνολο της δικαιοσύνης αυτό που μοιράζονται όλες οι αναλύσεις πολλές φορές με αδυσώπητα επικριτικούς τόνους, είναι η αποδοκιμασία που υψώνεται από κάθε γωνία, όχι μόνο εναντίον της κυβερνητικής πρωτοβουλίας, αλλά προς την ίδια την συλλογική μας εκπροσώπηση την συνδικαλιστική μας οργάνωση!

Και σωστά!

Το πραγματικό ζήτημα που διακυβεύεται είναι η ανεξαρτησία, η αποτελεσματικότητα αλλά και η ίδια η αποστολή της δικαιοσύνης αφού αμφισβητείται ή παραβιάζεται στο εσωτερικό της…

Και όλα αυτά όχι από την κυβέρνηση. να το ξαναπούμε, αυτό όχι από την κυβέρνηση – δεν το λέω για να την εξαιρέσω της ευθύνης, έχει αντικειμενική ευθύνη σε κάθε περίπτωση – όλες αυτές οι κακοποιητικές παρεμβάσεις για μας ήταν έμπνευση και επιβολή από τους ηρωικούς, πρωταγωνιστές των αντισυστημικών μαχών, αυτοί που μας παρουσιάζονταν ως οι μόνοι κάτοχοι της «αλήθειας» των ηθικών αρχών των δημοκρατικών δικαιωμάτων της εργασιακής απελευθέρωσης… αυτοί που μάχονταν για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλο το κόσμο και την ειρήνη των λαών ανά τη γη!

Πλέον είναι μονόδρομος για μας, είναι υπόθεση κοινής δέσμευσης να προχωρήσουμε και να ανακτήσουμε τη αξιοπιστία μας που χάνεται… Να απορρίψουμε αυτή τη ψυχική στάση αυτό το είδος της προσέγγισης που βλέπει μόνο εκδίκηση… ή την αναμέτρηση μέσω εξευτελιστικών «τιμωρητικών» λύσεων και προτάσεων, που στοχεύουν στην υπονόμευση των θεμελίων του συστήματος, στην υπονόμευση της προσωπικής και υπηρεσιακής μας αξιοπρέπειας…

Ποια είναι η διέξοδος;

Μα η άμεση τροποποίηση των στρεβλώσεων τουλάχιστον αυτών που σε πρώτη ανάγνωση συμφωνούν τα 3/4 του δικαστικού σώματος… ναι είμαι βέβαιος ότι εάν αυτό το νομοσχέδιο ετίθετο σε ψηφοφορία εντός του Δικαστικού σώματος θα απερίπτετο με συντριπτική πλειοψηφία.

Είναι η μοναδική μεταρρύθμιση που δεν έχει την έγκριση ουδενός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους… μα κυριολεκτικά ουδενός!

Σ’ αυτόν τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι πληθαίνουν οι φωνές που κτυπούν τον κώδωνα του κινδύνου, που αντιστέκονται που βάζουν φραγμό, που θυμούνται ότι είναι ανάγκη για τη δημοκρατία να υπερασπιζόμαστε τους θεσμούς και την αξία τους σήμερα όπως κάθε φορά… που αγωνίζονται για ένα δικαστικό σώμα απαλλαγμένο από προσωπικές φιλοδοξίες από αλαζονικές συμπεριφορές από αυταρχισμούς και εταιρικά ένστικτα..!

Ο αγώνας συνεχίζεται τίποτε δεν έχει κριθεί!

* Ειρηνοδίκης Μέλος Εφετειακής Ανατολικής Κρήτης