Αυτός είναι ο λόγος

Mερικές φορές, ακόμη και μετά από ένα πλούσιο μεσημεριανό γεύμα ή δείπνο, ξαφνικά υπάρχει η επιθυμία να φάτε κάτι νόστιμο. Και αυτό παρά το γεγονός ότι το αίσθημα της πείνας φαίνεται να απουσιάζει.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα πολύπλοκο σύστημα στο οποίο ένας αριθμός σημάτων είναι υπεύθυνος για το αίσθημα κορεσμού. Μεταδίδουν πληροφορίες στον εγκέφαλο ότι υπάρχει αρκετό φαγητό και ήρθε η ώρα να σταματήσουμε. Ωστόσο, μερικές φορές αυτά τα σήματα δεν λειτουργούν όπως αναμένεται. Ας καταλάβουμε ποιοι μηχανισμοί ρυθμίζουν το αίσθημα κορεσμού.

Μελέτες Αμερικανών επιστημόνων έχουν δείξει ότι ο κορεσμός εξαρτάται όχι μόνο από το στομάχι αλλά και τα έντερα. Όταν το στομάχι και τα έντερα είναι γεμάτα, οι υποδοχείς στέλνουν ένα σήμα στον εγκέφαλο και αισθανόμαστε πλήρεις.

Ορμόνες κορεσμού και ελέγχου ενέργειας

Χολοκυστοκινίνη, πεπτίδιο YY, και GLP-1 είναι ορμόνες που απελευθερώνονται όταν τα θρεπτικά συστατικά αλληλεπιδρούν με υποδοχείς στο γαστρεντερικό σωλήνα. Δεν ρυθμίζουν μόνο την όρεξη, αλλά και συμμετέχουν στην επεξεργασία των τροφίμων.

Η λεπτίνη, που εκκρίνεται από τα λιποκύτταρα, είναι υπεύθυνη για τη μακροπρόθεσμη ρύθμιση του ενεργειακού ισοζυγίου. Όσο περισσότερο λιπώδη ιστό έχει ένα άτομο, τόσο υψηλότερο είναι το επίπεδο λεπτίνης. Ωστόσο, τα υπέρβαρα άτομα μπορούν να αναπτύξουν αντίσταση στη λεπτίνη, γεγονός που μειώνει την ικανότητά της να σηματοδοτεί κορεσμό.

Γιατί εξακολουθείτε να θέλετε κάτι νόστιμο μετά το φαγητό;

Όταν τρώμε, ο εγκέφαλος αναλύει τα εισερχόμενα σήματα και αποφασίζει πότε είναι ώρα να σταματήσετε. Αλλά εάν η διατροφή σας δεν είναι ισορροπημένη – για παράδειγμα, έλλειψη πρωτεϊνών ή υγιεινών λιπών – το σώμα σας μπορεί να πιστεύει ότι υπάρχει αρκετή τροφή όσον αφορά στον όγκο. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει έλλειψη θρεπτικών ουσιών και η επιθυμία για σνακ επιστρέφει.

Είναι ενδιαφέρον ότι, ακόμη και με μια ισορροπημένη διατροφή, η επιθυμία για γλυκά ή σνακ μετά τα γεύματα μπορεί να εξηγηθεί όχι από τη φυσιολογία, αλλά από τα συναισθήματα.

Όταν το φαγητό γίνεται παρηγοριά

Οι ψυχολόγοι σημειώνουν ότι η επιθυμία για κάτι νόστιμο συνδέεται συχνά με μια συναισθηματική κατάσταση. Η πλήξη, το στρες, το άγχος ή η μοναξιά μπορούν να μας ωθήσουν να αναζητήσουμε παρηγοριά στο φαγητό. Αυτό αποτελεί μια σταθερή συνήθεια, η οποία με την πάροδο του χρόνου εξελίσσεται σε αυτόματη αντίδραση σε τυχόν αρνητικές εμπειρίες.

Πώς τα συναισθήματα επηρεάζουν τον κορεσμό

Επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές, ακόμη και η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) μπορούν να συνδεθούν με διατροφικές διαταραχές. Τέτοιες καταστάσεις προκαλούν ορμονικές αλλαγές που επηρεάζουν την όρεξη. Για παράδειγμα, η κορτιζόλη, η «ορμόνη του στρες», αυξάνει την επιθυμία κατανάλωσης τροφών υψηλής θερμιδικής αξίας.

Επιπλέον, οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία, όπως η στέρηση ή η συναισθηματική αστάθεια, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ευκαιριακής άμετρης κατανάλωσης φαγητού στην ενήλικη ζωή.

Εάν παρατηρήσετε μια ανεξέλεγκτη επιθυμία για σνακ ή υποψιάζεστε ότι οφείλεται σε συναισθηματικά προβλήματα, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.

Πηγή: newsbomb.gr