Γιατί δεν τρώμε τα αυγά γαλοπούλας;

Τα αυγά γαλοπούλας είναι απολύτως βρώσιμα και αρκετά νόστιμα, αλλά δεν σερβίρονται πουθενά

Όταν μιλάμε για αυγά, σχεδόν πάντα εννοούμε αυγά κότας. Περιστασιακά μπορεί να δούμε αυγά πάπιας ή ορτυκιού σε κάποιο γκουρμέ εστιατόριο, αλλά ποτέ αυγά γαλοπούλας. Αν λάβουμε υπόψη ότι οι γαλοπούλες είναι πουλερικά που γεννούν αυγά και το κρέας τους μοιάζει με του κοτόπουλου, φαίνεται λογικό ότι και τα αυγά τους θα είναι παρόμοια, γράφει το upworthy.

Αυτό ισχύει. Τα αυγά γαλοπούλας είναι μεγαλύτερα, έχουν πιο σκληρό κέλυφος και, απ’ ό,τι λένε όσοι τα έχουν δοκιμάσει, μοιάζουν με τα αυγά κότας, απλώς είναι λίγο πιο κρεμώδη και πιο πλούσια σε γεύση.

Γιατί λοιπόν δεν τα προτιμάμε;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Καιρός: «Πορτοκαλί» συναγερμός για το κρύο – Τι αναφέρει το έκτακτο δελτίο επιδείνωσης από την ΕΜΥ για την Κρήτη

Αρχικά, το μέγεθός τους τα καθιστά δύσκολα στη διαχείριση, τη συσκευασία και την αποθήκευση. Επιπλέον, οι γαλοπούλες δεν είναι τόσο παραγωγικές όσο οι κότες. Οι κότες γεννούν σχεδόν καθημερινά, ενώ οι γαλοπούλες το πολύ δύο φορές την εβδομάδα. Είναι επίσης πιο ακριβό να εκτρέφεις γαλοπούλες, οπότε η τιμή ενός αυγού γαλοπούλας φτάνει περίπου τα 2,50 ευρώ.

Ωστόσο, μερικοί που έχουν φάει αυγά γαλοπούλας μοιράστηκαν τις εντυπώσεις τους:

• «Τρώω αυγά γαλοπούλας εδώ και χρόνια. Είναι μεγαλύτερα, το κέλυφος πιο χοντρό, αλλά έχουν υπέροχη γεύση»
• «Έχω φτιάξει pancakes με αυγά γαλοπούλας και ήταν τα καλύτερα pancakes που έχω φάει ποτέ»
• «Έχω γαλοπούλες. Γεννούν εποχιακά, συνήθως από Μάρτιο ως Αύγουστο. Γεννούν περίπου 60 αυγά το χρόνο. Είναι περίπου διπλάσια σε όγκο από τα αυγά κότας. Τέλεια για ομελέτες. Δύσκολο να σπάσουν, έχουν πιο χοντρή μεμβράνη και κέλυφος»
• «Μεγάλωσα σε φάρμα τη δεκαετία του ’50. Τρώγαμε πολλά αυγά γαλοπούλας. Είχαμε περίπου δώδεκα θηλυκές, οπότε υπήρχαν αρκετά»
• «Τα πεθερικά μου μάς δίνουν αυγά γαλοπούλας στις γιορτές. Έχουν μεγάλη φάρμα και πουλάνε τα αυγά τους στη λαϊκή αγορά»
• «Έχω μία γαλοπούλα για κατοικίδιο. Την κρατάω γιατί είναι φοβερή παρέα. Καμιά φορά, τους ζεστούς μήνες, μου αφήνει πρωινό στην αυλή»