Ο Μανόλης Βεληβασάκης συνάντησε τον Ψαραντώνη στο Γάζι και μαζί ξαναγύρισαν σε τριάντα χρόνια φιλίας, μουσικής και αναμνήσεων που ο χρόνος δεν κατάφερε να σβήσει

Κάποιες φορές η πιο σημαντική είδηση δεν είναι ένα γεγονός που θα κάνει θόρυβο. Είναι μια απλή επίσκεψη. Ένα χέρι που θα σφίξει ένα άλλο, μια κουβέντα που θα ξαναφέρει πίσω χρόνια ολόκληρα, μια ανάμνηση που θα ζωντανέψει ξανά.

Κάπως έτσι μοιάζει η συνάντηση του Μανόλη Βεληβασάκη με τον Ψαραντώνη.

Δύο άνθρωποι που πήραν διαφορετικούς δρόμους στη ζωή, αλλά κουβαλούν μέσα τους τον ίδιο τόπο, τις ίδιες ρίζες και μια φιλία που άντεξε στον χρόνο.

Ο ένας ταξίδεψε στις μεγάλες κορυφές του κόσμου. Ο άλλος έκανε τη λύρα του να ταξιδέψει την Κρήτη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Και τώρα, σε μια ήσυχη στιγμή στο Γάζι, όλα αυτά τα μεγάλα μοιάζουν να μικραίνουν. Μένει μόνο η ανθρώπινη πλευρά. Ο φίλος που επισκέπτεται τον φίλο του. Οι παλιές ιστορίες. Τα πειράγματα. Οι αναμνήσεις. Εκείνες οι στιγμές που δεν χρειάζονται φωτογραφίες και μεγάλες κουβέντες για να μείνουν μέσα μας.

Και υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό στην εικόνα του βιβλίου που περνά από τα χέρια του Βεληβασάκη στα χέρια του Ψαραντώνη.

Ένα βιβλίο για τις κορυφές του κόσμου βρίσκεται μπροστά σε έναν άνθρωπο που έχει κατακτήσει τις δικές του κορυφές με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Με τη λύρα του, τη φωνή του και εκείνη τη μοναδική ψυχή που δεν διδάσκεται και δεν αντιγράφεται.

Ίσως, τελικά, αυτή να είναι και η πιο όμορφη πλευρά της ζωής.

Να περνούν τα χρόνια, να αλλάζουν οι δρόμοι, να έρχονται επιτυχίες, ταξίδια, δυσκολίες και αποστάσεις, αλλά να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που όταν τους ξανασυναντάς αισθάνεσαι πως δεν πέρασε ούτε μία μέρα.

Και στο τέλος της διαδρομής, όταν τα πολλά και τα μεγάλα έχουν πια μικρή σημασία, αυτό που μένει είναι οι άνθρωποι.

Οι φίλοι.

Οι αναμνήσεις.

Και μια επίσκεψη που μπορεί να αξίζει περισσότερο από χίλιες λέξεις.

#ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Προσθέστε το cretaone.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google