Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χρονιά μεγάλης καρποφορίας σε αρκετές περιοχές της Κρήτης

Η Κρήτη ετοιμάζεται να μπει ξανά στην περίοδο που χωράφια, ελαιουργεία και χωριά κινούνται στους ρυθμούς της ελιάς.

Μόνο που φέτος υπάρχει ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς παραγωγούς περισσότερο ακόμη και από το πόσο καρπό έχουν τα δέντρα:

Αξίζει οικονομικά να μαζευτούν όλες οι ελιές;

Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για χρονιά μεγάλης καρποφορίας σε αρκετές περιοχές της Κρήτης. Την ίδια στιγμή όμως, το κόστος συγκομιδής και κυρίως η εύρεση εργατών δημιουργούν σημαντική πίεση. Πρόσφατο κρητικό ρεπορτάζ αναφέρει ημερομίσθια που μπορούν να φτάσουν ακόμη και τα 80 ευρώ, ενώ επισημαίνει τον κίνδυνο να μείνει μέρος της παραγωγής ασυγκόμιστο.

Δεν αρκεί να έχεις πολλά κιλά ελιές

Το πρώτο λάθος στον υπολογισμό είναι να κοιτάξει κάποιος μόνο πόσα κιλά καρπού υπάρχουν πάνω στα δέντρα.

Ο παραγωγός τελικά πουλά λάδι — και τα κιλά ελιάς δεν μετατρέπονται πάντα στην ίδια ποσότητα ελαιολάδου.

Η ελαιοπεριεκτικότητα επηρεάζεται από την ποικιλία, την ωρίμανση, τις καιρικές συνθήκες και την κατάσταση του καρπού.

Έτσι, δύο χωράφια που δίνουν τον ίδιο αριθμό κιλών ελιάς μπορεί να δώσουν διαφορετική ποσότητα λαδιού.

Ας κάνουμε έναν απλό λογαριασμό

Ας υποθέσουμε ότι μια ομάδα χρειάζεται δύο εργάτες με ημερομίσθιο 80 ευρώ.

Μόνο τα εργατικά είναι:

2 × 80 = 160 ευρώ την ημέρα.

Αν προστεθούν καύσιμα, μεταφορά, εξοπλισμός και τα υπόλοιπα έξοδα της συγκομιδής, το πραγματικό ημερήσιο κόστος ανεβαίνει περισσότερο.

Αν, για παράδειγμα, από 100 κιλά ελιές προκύψουν 20 κιλά ελαιόλαδο, τότε τα 500 κιλά καρπού θα έδιναν θεωρητικά περίπου 100 κιλά λαδιού.

Αυτό όμως είναι παράδειγμα και όχι σταθερός κανόνας απόδοσης.

Και μετά έρχεται η τιμή του λαδιού

Εδώ κρίνεται μεγάλο μέρος του λογαριασμού.

Η ακαθάριστη αξία της παραγωγής μπορεί να υπολογιστεί πολύ απλά:

κιλά λαδιού × τιμή παραγωγού.

Από αυτό το ποσό όμως πρέπει να αφαιρεθούν τα έξοδα.

Και δεν είναι μόνο το μάζεμα.

Υπάρχουν καλλιεργητικές εργασίες ολόκληρης της χρονιάς, λίπανση, κλάδεμα, φυτοπροστασία όπου απαιτείται, άρδευση σε ορισμένους ελαιώνες, καύσιμα, εξοπλισμός, μεταφορά και ελαιοποίηση.

Δεν υπάρχει ένας αριθμός για όλη την Κρήτη

Ένα επίπεδο χωράφι όπου χρησιμοποιούνται σύγχρονα μέσα συγκομίζεται διαφορετικά από έναν παλιό ελαιώνα σε πλαγιά.

Άλλο κόστος έχει ο παραγωγός που διαθέτει δικό του εξοπλισμό και οικογενειακή εργασία και άλλο εκείνος που πρέπει να πληρώσει ολόκληρο συνεργείο.

Γι’ αυτό δεν υπάρχει ένας μαγικός αριθμός κιλών που κάνει κάθε κρητικό χωράφι κερδοφόρο.

Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο λάδι μένει μετά τα έξοδα

Ένας παραγωγός μπορεί να βλέπει ένα δέντρο γεμάτο ελιές και να θεωρεί ότι βλέπει κέρδος.

Μέχρι να αρχίσει να προσθέτει τα έξοδα.

Η φετινή μεγάλη καρποφορία είναι ασφαλώς θετική είδηση. Όμως στο τέλος δεν θα κρίνει το εισόδημα μόνο πόσες ελιές υπάρχουν πάνω στα δέντρα. Θα το κρίνει πόσο λάδι θα δώσουν, πόσο θα πουληθεί και — κυρίως — πόσο θα κοστίσει μέχρι να φτάσει από το χωράφι στο ελαιοτριβείο.