Γιατί ο «φραπές» έγινε τόσο ελληνικό ενώ ο καφές δεν προέρχεται από την Ελλάδα

Η ιστορία του ελληνικού φραπέ τοποθετείται στο 1957, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

Καφές, νερό, πάγος και ο χαρακτηριστικός αφρός.

Για δεκαετίες, αυτή η εικόνα ήταν σχεδόν συνώνυμη με το ελληνικό καλοκαίρι.

Κι όμως, ούτε ο καφές ούτε η λέξη «frappé» έχουν ελληνική προέλευση.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο γεννήθηκε το συγκεκριμένο ρόφημα είναι στενά δεμένος με την Ελλάδα.

Μια τυχαία στιγμή στη Θεσσαλονίκη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τροχαίο με μητέρα και βρέφος δύο μηνών στην Σητεία

Η ιστορία του ελληνικού φραπέ τοποθετείται στο 1957, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τουρισμού Θεσσαλονίκης, ο Δημήτρης Βακόνδιος ήθελε να ετοιμάσει στιγμιαίο καφέ, αλλά δεν είχε διαθέσιμο ζεστό νερό.

Χρησιμοποίησε κρύο νερό και shaker — και από αυτή την αυτοσχέδια λύση προέκυψε το αφρώδες κρύο ρόφημα που εξελίχθηκε στον φραπέ.

Από ένα τυχαίο ρόφημα σε ελληνική συνήθεια

Η πραγματική επιτυχία του φραπέ όμως δεν βρίσκεται μόνο στην ιστορία της δημιουργίας του.

Ταίριαξε στον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η ελληνική κουλτούρα του καφέ: ένα ποτήρι που μπορούσε να μένει στο τραπέζι για πολλή ώρα, μαζί με συζήτηση, παρέα και καλοκαιρινή ζέστη.

Έτσι ο φραπές έγινε πολύ περισσότερο από στιγμιαίος καφές με πάγο.

Έγινε μέρος μιας ολόκληρης κοινωνικής συνήθειας — και για δεκαετίες κυριάρχησε σε καφετέριες, παραλίες και ελληνικά σπίτια.

Ο καφές μπορεί να ταξίδεψε στην Ελλάδα από πολύ μακριά, αλλά μια τυχαία στιγμή στη Θεσσαλονίκη ήταν αρκετή για να δημιουργήσει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους «ελληνικούς» τρόπους να τον πίνουμε.