Η Αφρική είναι το δικό μου «Άγιο Όρος»: Συγκλονίζει ο Άρης Μαρκάκης για την επικίνδυνη αποστολή στις αρχέγονες φυλές της Αιθιοπίας

Ο Διευθυντής της Χερρονασίου Σχολής μιλά στο CretaOne 102.3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη για το ταξίδι-πρόκληση στην κοιλάδα του Όμο, τα σκληρά έθιμα και τα παιδιά που «δείχνουν τον δρόμο»

Μια συγκλονιστική εμπειρία ζωής από την καρδιά της αφρικανικής σαβάνας μετέφερε μιλώντας στην εκπομπή του CretaOne 102.3 και στην Αντιγόνη Ανδρεάκη ο Διευθυντής του Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Juniors Academy – Χερρονασιος Σχολή «Ανδρέας Γιαννόπουλος», Άρης Μαρκάκης.

Μετά από πέντε ταξίδια στην αφρικανική ήπειρο, ο κ. Μαρκάκης βρέθηκε φέτος επικεφαλής μιας ομάδας 12 Ελλήνων –συμπεριλαμβανομένων έντεκα συμπολιτών μας από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τη Λάρισα και την Κρήτη– σε μια πρωτόγνωρη και επικίνδυνη αποστολή στην κοιλάδα του Όμο στη νότια Αιθιοπία.

«Με τη βοήθεια του Θεού πραγματοποιήσαμε πραγματικά ένα ταξίδι πρόκληση για όλους μας στην νότια Αιθιοπία, στην κοιλάδα του Όμου… ένα ταξίδι το οποίο άφησε μέσα μας ένα πάρα πάρα πολύ δυνατό αποτύπωμα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μαρκάκης, προσθέτοντας ότι από όλες τις εμπειρίες του στην Αφρική, αυτή καταλαμβάνει την πρώτη θέση.

Ένα «ζωντανό μουσείο» στην άκρη του κόσμου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Αποκάλυψη για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη: Ποια ουσία από όσες ανιχνεύθηκαν στις τοξικολογικές εξετάσεις οδήγησε στον θάνατό του

Η κοιλάδα του Όμο αποτελεί ένα από τα τελευταία ζωντανά μουσεία της ανθρώπινης ιστορίας, γεγονός που οδήγησε την UNESCO να την εντάξει στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η ομάδα των 12 ταξιδιωτών διέσχισε άγρια και απροσπέλαστα τοπία με τρία τζιπ και τη βοήθεια ντόπιων οδηγών, καθώς δεν υπάρχουν δρόμοι. «Τα πάντα είναι πρωτόγονα, όπως ήταν όταν παραλάβαμε αυτόν τον τόπο και αυτόν τον πλανήτη», σημείωσε, υπογραμμίζοντας τις εξαιρετικά δύσκολες κλιματικές και εδαφικές συνθήκες.

Το εγχείρημα έκρυβε σοβαρούς κινδύνους, καθώς οι φυλές της περιοχής διαθέτουν αυστηρούς κανόνες και πολεμικές παραδόσεις. «Πρέπει να σεβαστείς απόλυτα την κουλτούρα τους και τις ιδιοτροπίες τους ούτως ώστε όλα να κυλήσουν ομαλά… όλα κρέμονται σε μία κλωστή. Αν κάτι δεν πάει καλά, μιλάμε για άλλες καταστάσεις που δεν θα ήθελε κανείς να αντιμετωπίσει», εξήγησε ο ίδιος. Η αποστολή ήρθε σε επαφή με οκτώ διαφορετικές φυλές (όπως οι Μουρσί, οι Χάμερ, οι Κάρο, οι Μπάνα, οι Άρι, οι Μπόντι, οι Κόνσο και οι Αρμπόρε), βιώνοντας από κοντά τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής τους.

Σκληρά έθιμα και πρωτόγονες τελετές

Οι συμμετέχοντες έγιναν μάρτυρες σκληρών και εντυπωσιακών εθίμων. Στη φυλή Χάμερ, η αποστολή παρακολούθησε την τελετή ενηλικίωσης των εφήβων αγοριών, τα οποία πηδούν ολόγυμνα πάνω από ταύρους προκειμένου να αποδείξουν ότι είναι έτοιμοι να παντρευτούν και να κάνουν οικογένεια. Στο ίδιο τελετουργικό λαμβάνει χώρα και ο διαδεδομένος ξυλοδαρμός των γυναικών από τους έφηβους άνδρες ως ένδειξη υποταγής.

Παράλληλα, στη φυλή Μουρσί, τα κορίτσια ηλικίας 14-15 ετών υποβάλλονται σε παραδοσιακές παρεμβάσεις με την αφαίρεση δοντιών και τη διάνοιξη του κάτω χείλους για την τοποθέτηση των χαρακτηριστικών πήλινων δίσκων, οι οποίοι συμβολίζουν την ομορφιά και την κοινωνική τους θέση. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της εκπομπής, ο κ. Μαρκάκης δώρισε στην Αντιγόνη Ανδρεάκη έναν γνήσιο πήλινο δίσκο από τη φυλή Μουρσί.

Το μάθημα ζωής από τα παιδιά και η ιστορία με το νερό

Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του επικεφαλής της αποστολής κατέχουν τα παιδιά των τοπικών φυλών. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, την έλλειψη τροφής, νερού, ρούχων και φαρμάκων, τα παιδιά προσέγγισαν την ομάδα με χαμόγελα και αγκαλιές. «Αυτά τα παιδιά… το πόσο ευτυχισμένα, χαμογελαστά και ζωντανά είναι, αποτελούν τροφή για σκέψη σε σχέση με τα δικά μας τα παιδιά, τη δικιά μας κουλτούρα και τον δυτικό πολιτισμό», τόνισε ο κ. Μαρκάκης.

Ο ίδιος συγκίνησε περιγράφοντας ένα περιστατικό στη φυλή Χάμερ, όταν αντίκρισε ένα παιδί να πίνει λάσπη από ένα σπασμένο πήλινο δοχείο. Ανοίγοντας το σακίδιό του, τους πρόσφερε καθαρό νερό σε μπουκάλια: «Δεν το κατάπιναν, το νερό το κρατούσαν στο στόμα τους ώστε να το γευτούν, γιατί δεν είχαν ξαναγευτεί τέτοιο νερό καθαρό».

Η εκπαιδευτική παράδοση και το «Άγιο Όρος» της Αφρικής

Πέρα από την εξερευνητική του πτυχή, το ταξίδι αυτό εντάσσεται σε μια ευρύτερη φιλοσοφία προσφοράς. Η Χερρονασιος Σχολή «Ανδρέας Γιαννόπουλος» εφαρμόζει πρωτοποριακές και καινοτόμες εκπαιδευτικές μεθόδους, διατηρώντας παράλληλα μια μακρά παράδοση αλληλεγγύης.

Εκπαιδευτικοί του ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου ταξιδεύουν κάθε χρόνο στην Αφρική με στόχο να στηρίξουν τοπικές κοινότητες, αφήνοντας ουσιαστική βοήθεια και κομμάτι της ψυχής τους. Φέτος, ωστόσο, το εγχείρημα απέκτησε έναν πιο ακραίο και επικίνδυνο χαρακτήρα.

Κλείνοντας, ο Άρης Μαρκάκης αποκάλυψε ποιος είναι ο προσωπικός του προορισμός ψυχικής ανάτασης: «Γνωρίζω πάρα πολύ κόσμο και ακούω πάρα πολύ κόσμο που κάθε χρόνο επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Εγώ αυτό που θέλω να δηλώσω είναι ότι για μένα το Άγιον Όρος μου είναι η Αφρική… Εκεί βρίσκω τον Θεό και εκεί αντιλαμβάνομαι το πόσο ταπεινή και προσγειωμένη θα πρέπει να είναι η ζωή μας».