Μιχελάκης στο Cretaone102,3: Χωρίς αλλαγή στην πολιτική μεταφορών, το Ηράκλειο θα παραμένει εγκλωβισμένο στο αυτοκίνητο

Ο Γενικός Γραμματέας του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης ζητά ένα νέο μοντέλο μετακινήσεων με προτεραιότητα στις δημόσιες συγκοινωνίες, στους πεζούς και στα ποδήλατα – «Η πόλη δεν χωράει άλλα αυτοκίνητα»

«Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει τίποτα στην Ελλάδα, όσα έργα και αν διαγκωνίζονται να κάνουν, αν δεν αλλάξουμε πολιτική μεταφορών», τόνισε ο Λευτέρης Μιχελάκης περιγράφοντας, τη βασική αιτία πίσω από το κυκλοφοριακό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει το Ηράκλειο, επισημαίνοντας ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των αυτοκινήτων ή στην κατάσταση των δρόμων, αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι μετακινήσεις.

Μιλώντας στο CretaOne 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη, ο γενικός γραμματέας του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής υποστηρίζει ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να επενδύει κυρίως στις οδικές υποδομές, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις μαζικές μεταφορές. Την ίδια ώρα, οι πολίτες εξαρτώνται όλο και περισσότερο από το ΙΧ, καθώς οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν καλύπτουν βασικές ανάγκες της καθημερινότητάς τους.

Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η ανάγκη ενός διαφορετικού μοντέλου κινητικότητας, με τον άνθρωπο και όχι το αυτοκίνητο στο κέντρο του σχεδιασμού. Από την ανεπαρκή σύνδεση του ΠΑΓΝΗ, του Πανεπιστημίου και της Βιομηχανικής Περιοχής μέχρι την κατάσταση του οδικού δικτύου και την έλλειψη χώρων στάθμευσης, ο κ. Μιχελάκης περιγράφει μια πόλη που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις μετακινήσεις αποσπασματικά.

Η πολιτική μεταφορών που έχει ως επίκεντρο το αυτοκίνητο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στη Μεσαρά για την απώλεια της Γεωργίας Δανδουλάκη

Ο κ. Λευτέρης Μιχελάκης θεωρεί ότι το κυκλοφοριακό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί όσο η πολιτική μεταφορών εξακολουθεί να δίνει προτεραιότητα στο ΙΧ. Όπως επισημαίνει, σημαντικοί οικονομικοί πόροι κατευθύνονται διαχρονικά στην κατασκευή οδικών έργων, ενώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν αναπτύσσονται με τον ίδιο τρόπο.

«Πολλά χρήματα έχουν καταλήξει σε όλη την Ελλάδα για να φτιάξουν οδικά έργα και μόνο οδικά έργα, απαξιώνοντας όλα τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς, όπως είναι ο σιδηρόδρομος, το μετρό, το τραμ και τα λεωφορεία», αναφέρει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αντίληψη ότι οι συγκοινωνίες πρέπει να λειτουργούν αποκλειστικά με εμπορικά κριτήρια αποτελεί βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξή τους. Απαντώντας στο επιχείρημα ότι ορισμένες γραμμές δεν διαθέτουν αρκετούς επιβάτες ώστε να δικαιολογείται η λειτουργία τους, υπογραμμίζει ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν δημιουργείται από τη μία ημέρα στην άλλη.

«Η μετακίνηση, το δικαίωμα στην κινητικότητα, δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δικαίωμα, είναι κοινωνικό αγαθό και ως κοινωνικό αγαθό θα πρέπει να το δούμε», τονίζει.

Ο ίδιος περιγράφει ένα διαφορετικό μοντέλο, στο οποίο οι μαζικές μεταφορές, το περπάτημα και το ποδήλατο θα αποτελούν τις βασικές επιλογές, ενώ το αυτοκίνητο θα έρχεται τελευταίο στην ιεράρχηση των μετακινήσεων.

«Το βασικό είναι να μετακινούμαστε μαζικά, να μετακινούμαστε με τα πόδια, με ποδήλατα και όλα αυτά τα μέσα, και τελευταίο να είναι το ΙΧ», σημειώνει.

Χωρίς συγκοινωνία προς ΠΑΓΝΗ, Πανεπιστήμιο και Βιομηχανική Περιοχή

Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι ο κ. Μιχελάκης για την ανεπάρκεια των δημόσιων συγκοινωνιών προς μεγάλους προορισμούς του Ηρακλείου, όπου καθημερινά μετακινούνται εργαζόμενοι, φοιτητές, ασθενείς και επισκέπτες.

Το ΠΑΓΝΗ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το ΙΤΕ, το ΕΛΜΕΠΑ και η Βιομηχανική Περιοχή συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό καθημερινών μετακινήσεων, χωρίς, όπως υποστηρίζει, να υπάρχει η αναγκαία συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση.

«Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει μαζική μεταφορά για αυτούς τους χώρους», αναφέρει, ζητώντας συχνότερα και τακτικότερα δρομολόγια, τα οποία δεν θα περιορίζονται μόνο στις ώρες αιχμής.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη Βιομηχανική Περιοχή, την οποία χαρακτηρίζει ουσιαστικά «μια άλλη πόλη μέσα στην πόλη», καθώς εκεί εργάζονται χιλιάδες άνθρωποι. Παρά τη σημασία της για την οικονομική δραστηριότητα της περιοχής, η σύνδεσή της με το υπόλοιπο Ηράκλειο εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα.

Ο ίδιος εκτιμά ότι μια ολοκληρωμένη μελέτη για τις μετακινήσεις προς τους συγκεκριμένους προορισμούς θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τον αριθμό των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν καθημερινά στους δρόμους.

«Αν κάναμε μια μελέτη για το πώς θα μετακινηθούν αυτοί οι άνθρωποι, πιστέψτε με, θα χωρούσαν πάρα πολλά λιγότερα οχήματα στον δρόμο, γιατί δεν θα ήταν ανάγκη να πηγαίνουν τόσα αυτοκίνητα», σημειώνει.

Όπως εξηγεί, η ενίσχυση των συγκοινωνιών θα εξοικονομούσε χρόνο και χρήματα για τους πολίτες, θα βελτίωνε την οδική ασφάλεια και θα περιόριζε την περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Επισκοπή: Περισσότεροι από 1.000 κάτοικοι και μόλις ένα δρομολόγιο την ημέρα

Το πρόβλημα της συγκοινωνιακής κάλυψης δεν περιορίζεται στο κέντρο του Ηρακλείου, αλλά επεκτείνεται και σε περιοχές που αναπτύσσονται οικιστικά και συγκεντρώνουν πλέον σημαντικό πληθυσμό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Επισκοπή, όπου, σύμφωνα με τον κ. Μιχελάκη, κατοικούν περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι, ενώ η απόσταση από το Ηράκλειο είναι περίπου 20 λεπτά με το αυτοκίνητο.

Παρά την ανάπτυξη του χωριού και την εγκατάσταση νέων οικογενειών, η συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.

«Αυτό το χωριό απέχει 20 λεπτά από το Ηράκλειο με το αυτοκίνητο και έχει ένα δρομολόγιο την ημέρα. Αναπτύσσεται καθημερινά, έχει πάνω από 1.000 κατοίκους και δεν έχει τακτική συγκοινωνία», αναφέρει.

Όπως εξηγεί, οι κάτοικοι χρειάζονται καθημερινά να μετακινηθούν για την εργασία τους, τις σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών τους, αλλά και για βασικές ανάγκες. Όταν δεν υπάρχει αξιόπιστη συγκοινωνιακή σύνδεση, το αυτοκίνητο γίνεται αναγκαστικά η μοναδική λύση.

Ο ίδιος απορρίπτει, μάλιστα, το επιχείρημα ότι τα περιορισμένα δρομολόγια οφείλονται στην έλλειψη επιβατικής κίνησης. «Το να εμπιστευτείς τη δημόσια συγκοινωνία χτίζεται. Είναι κάτι που θέλει τον χρόνο του. Αν καταδείξεις ότι ναι, είμαστε εδώ, θα σε παίρνουν», τονίζει.

Λακκούβες, έλλειψη πάρκινγκ και έργα χωρίς συνολικό σχέδιο

Πέρα από την απουσία επαρκών συγκοινωνιών, ο Λευτέρης Μιχελάκης θέτει στο επίκεντρο την κακή κατάσταση του οδοστρώματος, την έλλειψη χώρων στάθμευσης και την απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου κινητικότητας για το Ηράκλειο.

Περιγράφει μια καθημερινότητα κατά την οποία ακόμη και οι μικρές αποστάσεις απαιτούν αυξημένη προσοχή, εξαιτίας των λακκουβών, των συνεχών εκσκαφών και των πρόχειρων αποκαταστάσεων μετά τις εργασίες στους δρόμους.

«Αν δεν είσαι συγκεντρωμένος στον δρόμο, για να κατευθύνεις το σώμα σου ανάλογα με τη λακκούβα και την κλίση του οδοστρώματος, είναι πραγματικά πολύ οδυνηρό», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ως παράδειγμα προχειρότητας φέρνει την τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης, στη διακλάδωση προς τη Λυγαριά, μετά την Παντάνασσα και το Παλαιόκαστρο. Όπως σημειώνει, οι σηματοδότες τοποθετήθηκαν, αλλά δεν λειτουργούν, ενώ η κυκλοφορία ρυθμίζεται με κολωνάκια που εμποδίζουν τις αναστροφές.

«Είναι τραγικό. Μπήκαν τα φανάρια, αλλά δεν δουλεύουν», σχολιάζει, χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο σημείο ως παράδειγμα έργων που, όπως υποστηρίζει, δεν εντάσσονται σε έναν συνολικό σχεδιασμό.

«Δεν υπάρχει ένα ολιστικό σχέδιο κινητικότητας που στο κέντρο θα είναι ο άνθρωπος, θα είναι οι ανάγκες του ανθρώπου και γύρω από εκεί να χτίσουμε και την υπόλοιπη κινητικότητα», τονίζει.

«Η πόλη δεν χωράει άλλα αυτοκίνητα» – Η ανάγκη να αλλάξει η καθημερινότητα

Η εξάρτηση από το αυτοκίνητο, σύμφωνα με τον κ. Μιχελάκη, έχει πλέον διαμορφώσει όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η πόλη, αλλά και την καθημερινότητα των οικογενειών.

Οι γονείς αναλαμβάνουν διαρκώς τον ρόλο του οδηγού, μεταφέροντας τα παιδιά τους σε σχολεία και δραστηριότητες, καθώς δεν υπάρχουν πάντα οι κατάλληλες συγκοινωνιακές συνδέσεις για να μετακινούνται αυτόνομα.

«Δεν μπορείς να εκπαιδεύσεις ένα παιδί να παίρνει το λεωφορείο αν δεν μπορεί να βρει το λεωφορείο», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η κυκλοφοριακή αγωγή δεν μπορεί να περιορίζεται στη θεωρία, όταν οι πραγματικές υποδομές δεν επιτρέπουν στους νέους να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικά μέσα μεταφοράς.

Την ίδια ώρα, επισημαίνει ότι η οικιστική ανάπτυξη εκτός του αστικού ιστού δεν μπορεί να υποστηριχθεί χωρίς αξιόπιστες συγκοινωνίες. Μια οικογένεια δύσκολα θα επιλέξει να εγκατασταθεί σε μια περιοχή μακριά από το Ηράκλειο, εάν δεν έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει τις καθημερινές της ανάγκες χωρίς αυτοκίνητο.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο κ. Μιχελάκης αναφέρεται και στην ανάγκη προστασίας του ιστορικού κέντρου, επισημαίνοντας ότι η πόλη έχει διαμορφωθεί με τρόπο που αφήνει μεγάλο περιθώριο στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ακόμη και σε περιοχές που θα έπρεπε να έχουν διαφορετική λειτουργία.