Η Ελλάδα είχε κάποτε ένα επάγγελμα που σήμερα θα φαινόταν αδιανόητο – Ο άνθρωπος που πληρωνόταν για να ξυπνά ολόκληρες γειτονιές

Έμειναν γνωστοί ως knocker-uppers και συνδέθηκαν κυρίως με τη Βρετανία, αν και παρόμοιες υπηρεσίες υπήρξαν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

Πριν από το κινητό.

Πριν από το ηλεκτρονικό ξυπνητήρι.

Ακόμη και πριν ένα αξιόπιστο ξυπνητήρι γίνει προσιτό σχεδόν σε κάθε σπίτι, το να σηκωθεί κάποιος στην ώρα του μπορούσε να είναι πραγματικό πρόβλημα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Βικτώρια Δέλλα: Η πρώτη δημόσια εμφάνιση μετά τον θάνατο της μητέρας της, Γωγώς Μαστροκώστα

Και στην Ευρώπη της Βιομηχανικής Επανάστασης εμφανίστηκε μια λύση που σήμερα ακούγεται σχεδόν απίστευτη.

Άνθρωποι πληρώνονταν για να ξυπνούν άλλους ανθρώπους.

Τα «ανθρώπινα ξυπνητήρια»

Έμειναν γνωστοί ως knocker-uppers και συνδέθηκαν κυρίως με τη Βρετανία, αν και παρόμοιες υπηρεσίες υπήρξαν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η δουλειά τους ήταν απλή.

Περνούσαν πολύ νωρίς το πρωί από τα σπίτια των πελατών τους και χτυπούσαν τα παράθυρα μέχρι να βεβαιωθούν ότι είχαν ξυπνήσει.

Κάποιοι χρησιμοποιούσαν μακριά ξύλα ώστε να φτάνουν στα παράθυρα των επάνω ορόφων.

Άλλοι χρησιμοποιούσαν ακόμη και σωλήνες με τους οποίους εκτόξευαν μικρά αντικείμενα στα τζάμια.

Γιατί χρειαζόταν ένα τέτοιο επάγγελμα;

Η βιομηχανική εποχή έκανε την ακρίβεια στην ώρα πολύ σημαντικότερη.

Τα εργοστάσια λειτουργούσαν με συγκεκριμένες βάρδιες και οι εργαζόμενοι έπρεπε να παρουσιάζονται στην εργασία τους πολύ νωρίς.

Τα ξυπνητήρια υπήρχαν, αλλά για μεγάλο διάστημα δεν ήταν οικονομικά προσιτά σε όλους.

Έτσι δημιουργήθηκε μια αγορά για κάτι που σήμερα κάνει δωρεάν το κινητό μας.

Και ποιος ξυπνούσε αυτόν που ξυπνούσε τους άλλους;

Αυτό είναι ίσως το πιο παράξενο σημείο.

Πολλοί από αυτούς είχαν προσαρμόσει ολόκληρη την καθημερινότητά τους στη συγκεκριμένη εργασία και βρίσκονταν ήδη ξύπνιοι τις πολύ πρώτες πρωινές ώρες.

Ορισμένοι άρχιζαν τη δουλειά ακόμη και γύρω στις 3 το πρωί.

Η τεχνολογία τελικά τους εξαφάνισε

Καθώς τα μηχανικά ξυπνητήρια έγιναν φθηνότερα και περισσότερο διαδεδομένα, η ανάγκη για το επάγγελμα μειώθηκε.

Και μια δουλειά που κάποτε εξυπηρετούσε ολόκληρες εργατικές γειτονιές πέρασε στην ιστορία.

Σήμερα πατάμε μια ώρα στην οθόνη πριν κοιμηθούμε. Κάποτε, για την ίδια ακριβώς δουλειά, χρειαζόταν να ξυπνά ένας άλλος άνθρωπος πριν από εμάς.