Κρήτη: Πεζοπορία γεμάτη συγκίνηση στη Θρυπτή – Αφιερωμένη στη μνήμη του Μανώλη Σκουλούδη

Περίπου 20 μέλη και φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου διέσχισαν μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων μέσα στο καταπράσινο δάσος της Θρυπτής, τιμώντας τη μνήμη ενός αγαπημένου συνορειβάτη τους

Μια ξεχωριστή πεζοπορική εξόρμηση, γεμάτη όμορφες εικόνες, αναμνήσεις και συγκίνηση, πραγματοποίησε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου στο δάσος της Θρυπτής. Περίπου 20 συμμετέχοντες ακολούθησαν μια εντυπωσιακή διαδρομή μέσα από πευκοδάση, ξωκλήσια και μονοπάτια, με τη φετινή εξόρμηση να έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Μανώλη Σκουλούδη, ενός ανθρώπου που άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ορειβατική παρέα.

Η διαδρομή των 15 χιλιομέτρων, με 650 μέτρα υψομετρικής διαφοράς, αποτέλεσε παράλληλα μια ευκαιρία για τους συμμετέχοντες να ανακαλύψουν τις φθινοπωρινές ομορφιές της κρητικής φύσης, αλλά κυρίως να θυμηθούν έναν αγαπημένο φίλο που έφυγε πρόωρα από τη ζωή. Μέσα από την περιγραφή του Συλλόγου αναδεικνύεται πως η ορειβασία δεν είναι μόνο η κατάκτηση μιας κορυφής, αλλά οι ανθρώπινες σχέσεις, η συντροφικότητα και οι αναμνήσεις που μένουν ζωντανές στον χρόνο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Δημήτρης Καλλιβωκάς: Στη ΜΕΘ σε κρίσιμη κατάσταση ο σπουδαίος ηθοποιός μετά από ατύχημα στο σπίτι

Ακολουθεί η ανακοίνωση του συλλόγου:

Το δάσος της Θρυπτής είναι πάντα μια τοποθεσία μαγική με πολλούς κρυμμένους θησαυρούς, ό,τι εποχή κι αν πας. Και μόνο γι’ αυτό η πεζοπορία της Κυριακής 8 Νοεμβρίου 2026 του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου ήταν ιδιαίτερη για τους περίπου είκοσι συμμετέχοντες. Αλλά και για έναν άλλο λόγο: επειδή ήταν αφιερωμένη στον αγαπημένο μας συνορειβάτη, Μανώλη Σκουλούδη, που έφυγε νωρίς. Ας τα δούμε λοιπόν ένα-ένα.

Από τη βόρεια στη νότια πλευρά της Θρυπτής

Από την πλατεία της Θρυπτής παίρνουμε κατεύθυνση όλο νότια από τον επαρχιακό δρόμο κι αργότερα το σηματοδοτημένο μονοπάτι ανάμεσα από τα πεύκα με τις μυρωδιές τους να αναδύονται και να ‘σου φτιάχνουν τη μέρα’. Οι βροχές, που φέτος άρχισαν νωρίς, έχουν κάνει το δάσος έναν παράδεισο με μανιταράκια, λουλουδάκια κι άγρια χόρτα. Φτάνοντας στο διάσελο αντικρίζουμε το νότιο κρητικό πέλαγος, ενώ ο δυνατός βοριάς μας σπρώχνει με ριπές. Όμως κατεβαίνοντας θα κοπάσει πάλι! Στο εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού της ενορίας του Αγίου Ιωάννη Ιεράπετρας, θα κάνουμε την πρώτη στάση για κολατσιό θαυμάζοντας τη θέα ως πέρα στον Γούδουρα. Μετά θα ακολουθήσει μια κάπως ζόρικη, ελεύθερη ανηφόρα μέσα από φρύγανα και θάμνα, που κρύβουν μικρά αγριολούλουδα.

Και πάλι πίσω!

Στο αμέσως επόμενο διάσελο αποχαιρετούμε τα νότια και βρισκόμαστε εκτεθειμένοι πάλι στον βοριά και τα αφρισμένα παράλια του κόλπου του Μιραμπέλλου. Τα δέντρα, που αντιστέκονται χρόνια τώρα στο σφυροκόπημα του αέρα, σκύβουν λυγισμένα. Παίρνουμε μια εξίσου ελεύθερη κατηφόρα. Κάτω απ’ τα φρύγανα εντοπίζουμε τους πρώτους κατακόκκινους αγκισαρίτες (lactarius) για τους οποίους φημίζεται η περιοχή. Ντόπιοι με αυτοσχέδια πλαστικά δοχεία ανηφορίζουν και επιδεικνύουν τους θησαυρούς τους! «Πολύ πράμα φέτος, αλλά και πολλοί οι μανιταροσυλλέκτες»!

Από εκκλησάκι σε εκκλησάκι!

Περνάμε σε τοπίο με εναλλαγές πότε πεύκα πότε θάμνα, που και που κανένα ρυάκι και τέλος στον άλλο χωματόδρομο, που θα μας οδηγήσει στον Αϊ Δημήτρη στο Καμινάκι. Άλλη στάση εδώ και μετά πάλι από χωματόδρομους ανάμεσα στα πεύκα στο τελευταίο εκκλησάκι της πορείας: την Αγία Άννα της Θρυπτής, χωμένη μέσα στο δάσος. «Όλο σε εκκλησάκια πάτε, βλέπουμε», μας είπαν πρόσφατα στην ραδιοφωνική εκπομπή-αφιέρωμα της Μαρίας Περυσινάκη και του Γιώργου Βιδάκη στο citizen radio του Αγίου Νικολάου. Αλήθεια είναι! Μα είναι κι αυτά τα ξωκλήσια μέρος της κρητικής φύσης, τόσο δεμένα με το τοπίο, μέρος της παράδοσης μας μαρτυρούν τον μόχθο των προγόνων μας, πολλές φορές ακόμα, όπως σήμερα, οριοθετούν τις διαδρομές μας.

Από την Αγία Άννα παίρνουμε άλλον χωματόδρομο, που μας οδηγεί στον χείμαρρο του Μάστορα, τα νερά του οποίου χύνονται στο φαράγγι του Χα και στον ομώνυμο καταρράκτη. Φέτος έχει την τιμητική του: κολύμπες και ρυάκια ξεχειλίζουν από παντού. Μετά θα ακολουθήσουμε το γνωστό μονοπάτι Ε4 που θα μας οδηγήσει πίσω στον οικισμό.

Για τον Μανώλη

Στην επιστροφή η αβάρετη αρχηγός θα μας φιλέψει καρυδόπιτα φτιαγμένη απ’ τα χεράκια της, την οποία τιμήσαμε δεόντως. Την ευχαριστούμε λοιπόν πολύ την αρχηγό, Σοφία Σιδηροπούλου, τη Σοφία μας, που ξεκίνησε δειλά-δειλά απ’ τον σύλλογο κι έφτασε να γίνει ολοκληρωμένη οδηγός, από τους πιο διαβασμένους και ικανούς του ορειβατικού κόσμου της Κρήτης. Που δεν ξεχνάει την ομάδα, παρά τα προβλήματα υγείας που την ταλανίζουν τον τελευταίο καιρό, μια μαχήτρια πραγματικά, με θετικό τρόπο σκέψης. Επίσης δεν ξεχνά τους φίλους της και θυμάται ότι αυτή η διαδρομή ήταν η πρώτη του Μανώλη του Σκουλούδη με τον Σύλλογο στις 4 Νοεμβρίου του 18. Ζητούσε εδώ και καιρό να την κάνει κι έδωσε ο Θεός και τα κατάφερε. Τώρα τι να πούμε για τον Μανώλη; Εκπαιδευτικός της Πρωτοβάθμιας στα σχολεία της Ιεράπετρας, ιδιαίτερα αγαπητός στα παιδιά, συμπληρώνει η Σοφία και δεν έχουμε λόγο να μην την πιστέψουμε, καθώς και στον Σύλλογο ο Μανώλης ήταν μια ήρεμη δύναμη, πάντα με χαμόγελο, δεκτικός στο χιούμορ. Μοίραζε τις Κυριακές του εναλλάξ στην πεζοπορία και στην οικογένειά του, που υπεραγαπούσε, «να μη μένει κανένας παραπονεμένος». Πολλές φορές έτυχε να μείνει πίσω, για να συνοδέψει άτομα που είχαν κουραστεί, θυσιάζοντας την «Κυριακή» του και ποτέ δεν δυσανασχέτησε. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει κι ας είναι καλά η οικογένειά του να τον θυμάται με αγάπη. Ευχαριστούμε την αδερφή του, Κλειώ, και την ανιψιά του, Δέσποινα, που μας έκαναν την τιμή να περπατήσουν σήμερα μαζί μας και τα κατάφεραν και μια χαρά!

Ήταν μια ιδιαίτερη Κυριακή με όμορφες εικόνες από τη φύση αλλά και νοσταλγία και συγκίνηση, γιατί είδαμε ξανά πρόσωπα αγαπημένα μετά από καιρό και θυμηθήκαμε κι άλλα που χάσαμε. Γιατί η ορειβασία δεν είναι μόνο άθλημα και ρεκόρ, είναι πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι, οι φίλοι, η παρέα. Μαζί τους μια πεζοπορία 15 χλμ με 650 υψομετρική, όπως η σημερινή, κυλάει σαν νεράκι, αποτυπώνεται γερά στη μνήμη κι αφήνει αναμνήσεις μιας ζωής!

Περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφίες, βίντεο και χάρτη διαδρομής στο blog του συλλόγου: https://orsian.blogspot.com/2026/11/blog-post_08.html

Το βίντεο της εξόρμησης