Κρήτη: Τρεις νέοι άνθρωποι σε βαριά τροχαία μέσα σε λίγα 24ωρα – Τι λέει ο Γιάννης Λιονάκης

Ο πρόεδρος του Εθελοντικού Συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων Κρήτης στο CretaOne 102,3 για την υπερεκτίμηση, την απειθαρχία και την πρόληψη σε οικογένεια, σχολείο και χώρο εργασίας

Δύο θανατηφόρα τροχαία σε Χανιά και Χερσόνησο μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, με θύματα νέους ανθρώπους, και ο σοβαρός τραυματισμός ακόμη ενός νέου που οδήγησε σε ακρωτηριασμό, επαναφέρουν τη συζήτηση για την οδική ασφάλεια στην Κρήτη.

Με αφορμή τα τρία αυτά περιστατικά, ο Γιάννης Λιονάκης, πρόεδρος του Εθελοντικού Συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων Κρήτης, μίλησε στο CretaOne 102,3 και στην Αντιγόνη Ανδρεάκη για τις συμπεριφορές που εμφανίζονται ξανά και ξανά πίσω από σοβαρά τροχαία με νέους ανθρώπους.

«Υπερεκτίμηση και απειθαρχία»

Ο Γιάννης Λιονάκης στάθηκε κυρίως σε δύο παράγοντες: την οδηγική υπερεκτίμηση και την απειθαρχία απέναντι στους κανόνες.

«Οδηγική υπερεκτίμηση από τη μία και απειθαρχία από την άλλη. Νομίζω ότι αυτά τα δύο στέλνουν στον τροχαίο θάνατο πολλούς από τους νέους μας», ανέφερε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

100 ελαιόδεντρα: Πόσα χρήματα μπορούν πραγματικά να αφήσουν σε έναν παραγωγό

Όπως εξήγησε, το πρόβλημα δεν ξεκινά τη στιγμή του δυστυχήματος.

«Όλο αυτό δεν έρχεται ξαφνικά. Έχει οικοδομηθεί ή δεν έχει οικοδομηθεί αυτό που πρέπει από πολύ νωρίς», είπε, συνδέοντας την οδηγική συμπεριφορά με την εκπαίδευση και τα πρότυπα που διαμορφώνονται ήδη από την οικογένεια και το σχολείο.

Οι συνέπειες, όπως σημείωσε, δεν περιορίζονται στους θανάτους.

«Μιλάμε για θάνατο, για πολυετείς νοσηλείες, για αναπηρίες που μένουν στο υπόλοιπο της ζωής των παιδιών. Είναι καταστάσεις που δεν πρέπει να ζει καμία οικογένεια», ανέφερε.

Η επικίνδυνη συμπεριφορά έχει συχνά προηγηθεί

Ο πρόεδρος του Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.ΤΑ. αναφέρθηκε και σε περιπτώσεις όπου η παραβατική συμπεριφορά έχει εμφανιστεί πριν από ένα σοβαρό τροχαίο.

Προειδοποιήσεις, παραβάσεις και ριψοκίνδυνες επιλογές στον δρόμο δεν είναι πάντα μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μπορεί να αποτελούν σημάδια μιας συμπεριφοράς που επαναλαμβάνεται.

«Υπάρχουν συμπεριφορές που έχουν εντοπιστεί. Κάποιος μπορεί να έχει ήδη προειδοποιηθεί ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο», είπε.

Για τον ίδιο, εκεί ακριβώς χρειάζεται να γίνεται η παρέμβαση και όχι μόνο μετά το δυστύχημα.

Πρόληψη σε οικογένεια, σχολείο και χώρο εργασίας

Ο Γιάννης Λιονάκης έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην πρόληψη, επισημαίνοντας ότι δεν αρκούν αποσπασματικές εκδηλώσεις και ημερίδες.

«Η οδική ασφάλεια θέλει άλλα πράγματα, με άλλο τρόπο», ανέφερε.

Όπως είπε, η πρώτη βάση είναι η οικογένεια.

«Η μία κατεύθυνση είναι στο σπίτι, από την οικογένεια, από τον πατέρα και τη μάνα».

Η δεύτερη είναι το σχολείο, με τον εκπαιδευτικό να έχει καθημερινή επαφή με τα παιδιά και τη δυνατότητα να μεταφέρει σταθερά μηνύματα οδικής ασφάλειας.

«Ο φυσικός δάσκαλος είναι αυτός που μπορεί κάθε μέρα να το μεταφέρει», σημείωσε.

Στην ίδια λογική ενέταξε και τον επαγγελματικό χώρο, όπου η ενημέρωση μπορεί να επαναλαμβάνεται με σταθερή συχνότητα.

«Συχνότητα, επικαιροποίηση, επανάληψη, επανάληψη, επανάληψη. Διάρκεια. Δεν αρκούν ομιλίες διάσπαρτες και ασύνδετες», είπε.

«Να μιλάμε στα παιδιά»

Ο Γιάννης Λιονάκης στάθηκε και στην καθημερινή παρέμβαση απέναντι σε επικίνδυνες συμπεριφορές.

Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά σε δύο νεαρούς που είδε χωρίς κράνος και στους οποίους μίλησε ο ίδιος.

«Να μιλάμε με τα παιδιά, αλλά και με τους διπλανούς μας», ανέφερε.