Πώς ξεχωρίζουμε το φρέσκο ελαιόλαδο από το περσινό – Τα σημάδια που πρέπει να προσέξουν οι καταναλωτές

Το άρωμα, η γεύση, η ημερομηνία συγκομιδής και οι συνθήκες αποθήκευσης δίνουν σημαντικές ενδείξεις για τη φρεσκάδα του ελαιολάδου – Γιατί το χρώμα δεν αποτελεί ασφαλές κριτήριο

Με την παραγωγή του νέου ελαιολάδου να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτή την περίοδο, αρκετοί καταναλωτές αναζητούν τρόπους για να ξεχωρίσουν το φρέσκο προϊόν από εκείνο της προηγούμενης ελαιοκομικής περιόδου. Η διαφορά, ωστόσο, δεν είναι πάντα εύκολα ορατή, καθώς το χρώμα και η εμφάνιση του ελαιολάδου δεν αρκούν για να αποκαλύψουν την ηλικία ή την ποιότητά του.

Υπάρχουν, όμως, ορισμένα χαρακτηριστικά που μπορούν να δώσουν χρήσιμες πληροφορίες. Το άρωμα, η γεύση, η ημερομηνία συγκομιδής και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο έχει αποθηκευτεί το προϊόν αποτελούν βασικά στοιχεία που αξίζει να προσέξουν οι καταναλωτές πριν προχωρήσουν στην αγορά του.

Το άρωμα και η γεύση αποκαλύπτουν τη φρεσκάδα

Ένα φρέσκο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο έχει συνήθως έντονο και ευχάριστο άρωμα, που θυμίζει φρεσκοκομμένο χορτάρι, φύλλα ελιάς, αγκινάρα ή άλλα φυτικά στοιχεία. Ανάλογα με την ποικιλία και την περίοδο συγκομιδής, μπορεί να εμφανίζει διαφορετικές αρωματικές αποχρώσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ρόδος: Έφοδος εισαγγελέων και αστυνομικών στον ΕΦΚΑ – Κατασχέθηκαν φάκελοι επιχειρήσεων

Στη γεύση, η φρεσκάδα μπορεί να συνοδεύεται από πικράδα και ένα χαρακτηριστικό κάψιμο στον λαιμό. Αυτά τα στοιχεία συνδέονται με την παρουσία φαινολικών ενώσεων, οι οποίες απαντώνται φυσικά στο ελαιόλαδο. Η έντασή τους, ωστόσο, διαφέρει ανάλογα με την ποικιλία, τον βαθμό ωρίμανσης του καρπού και τις συνθήκες παραγωγής.

Αντίθετα, ένα ελαιόλαδο που έχει υποστεί οξείδωση ή έχει αλλοιωθεί λόγω κακής αποθήκευσης μπορεί να παρουσιάζει δυσάρεστες οσμές, όπως μυρωδιά ταγγισμένου λίπους, μπαγιάτικων ξηρών καρπών ή κλεισούρας. Αυτά αποτελούν ενδείξεις υποβάθμισης της ποιότητάς του και όχι απλώς απόδειξη ότι πρόκειται για περσινό προϊόν.

Το χρώμα δεν δείχνει αν το ελαιόλαδο είναι φρέσκο

Μία από τις πιο διαδεδομένες αντιλήψεις είναι ότι το φρέσκο ελαιόλαδο πρέπει να έχει έντονο πράσινο χρώμα, ενώ το περσινό αποκτά πιο κιτρινωπή απόχρωση. Στην πραγματικότητα, το χρώμα δεν αποτελεί ασφαλές κριτήριο για την ηλικία ή την ποιότητα του προϊόντος.

Η απόχρωση επηρεάζεται από την ποικιλία της ελιάς, τον βαθμό ωρίμανσης του καρπού και τις χρωστικές ουσίες που περιέχει. Έτσι, ένα ποιοτικό ελαιόλαδο μπορεί να έχει από πράσινο έως χρυσοκίτρινο χρώμα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι παλιό ή ότι έχει υποστεί αλλοίωση.

Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί στην αξιολόγηση του ελαιολάδου χρησιμοποιούν ειδικά ποτήρια που περιορίζουν την επίδραση του χρώματος κατά τη γευσιγνωσία.

Η ημερομηνία συγκομιδής είναι πιο σημαντική από την ημερομηνία εμφιάλωσης

Για όσους θέλουν να γνωρίζουν αν αγοράζουν ελαιόλαδο της νέας ή της προηγούμενης ελαιοκομικής περιόδου, η ημερομηνία συγκομιδής αποτελεί ένα από τα πιο χρήσιμα στοιχεία.

Η ημερομηνία εμφιάλωσης δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την ημερομηνία παραγωγής. Ένα ελαιόλαδο μπορεί να έχει παραχθεί αρκετούς μήνες πριν και να εμφιαλωθεί σε μεταγενέστερο χρόνο. Επομένως, η αναγραφή της συγκεκριμένης ελαιοκομικής περιόδου ή της ημερομηνίας συγκομιδής, όταν υπάρχει, βοηθά τον καταναλωτή να σχηματίσει σαφέστερη εικόνα.

Αξίζει επίσης να ελέγχεται η ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας, καθώς και οι πληροφορίες για την προέλευση και την κατηγορία του προϊόντος.

Πώς επηρεάζει η αποθήκευση την ποιότητα του ελαιολάδου

Ακόμη και ένα ελαιόλαδο της πρόσφατης σοδειάς μπορεί να χάσει μέρος των ποιοτικών χαρακτηριστικών του, εάν δεν αποθηκευτεί σωστά. Το φως, η θερμότητα και η επαφή με τον αέρα επιταχύνουν την οξείδωσή του και επηρεάζουν αρνητικά το άρωμα και τη γεύση.

Για τη διατήρησή του, συνιστάται να φυλάσσεται σε καλά κλεισμένο δοχείο, κατά προτίμηση από σκούρο γυαλί ή ανοξείδωτο χάλυβα, σε δροσερό και σκοτεινό σημείο, μακριά από εστίες θερμότητας.

Επιπλέον, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η συχνή και παρατεταμένη έκθεση του ελαιολάδου στον αέρα. Η σωστή αποθήκευση συμβάλλει στη διατήρηση των αρωμάτων και των χαρακτηριστικών του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Τι πρέπει να προσέχουμε πριν αγοράσουμε ελαιόλαδο

Η επιλογή ενός καλού ελαιολάδου δεν πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στην εμφάνιση ή στην τιμή του. Οι καταναλωτές είναι χρήσιμο να αναζητούν σαφείς πληροφορίες για την ελαιοκομική περίοδο, την προέλευση και την κατηγορία του προϊόντος, ενώ καλό είναι να προτιμούν συσκευασίες που προστατεύουν το περιεχόμενο από το φως.

Το φρέσκο ελαιόλαδο μπορεί να διακρίνεται από τα πιο ζωντανά αρώματα και τη χαρακτηριστική γεύση του, ωστόσο η ηλικία του δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα μόνο με μια δοκιμή. Η συνολική ποιότητα αξιολογείται με οργανοληπτικά και χημικά κριτήρια, ενώ η σωστή συντήρηση παραμένει καθοριστική για τη διατήρησή της.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το περσινό ελαιόλαδο δεν είναι αυτομάτως ακατάλληλο ή κακής ποιότητας. Εφόσον έχει παραχθεί σωστά και έχει διατηρηθεί υπό κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να εξακολουθεί να έχει καλά χαρακτηριστικά. Αυτό που χρειάζεται να γνωρίζει ο καταναλωτής είναι πότε παράχθηκε, πώς αποθηκεύτηκε και σε τι κατάσταση βρίσκεται σήμερα.