Υπάρχει ένα αντίπαλο δέος της Τουρκίας που την πανικοβάλλει: Ο Κρητικός Ελλήσποντος!!

Χ. Κηπουρός: “κ. Πρωθυπουργέ, αντί για αποστέωση της Γεωστρατηγικής Τουρκίας,

εσείς συσσωρεύετε ήττες στη Γεωπολιτική Ελλάδα! Και όμως. Καθορίζοντας τα 12 μίλια, έστω και τώρα, στο -πλάτους 26 μιλίων- Στενό Κάσου Κρήτης, μένουν 2 μίλια κι ένας Ελλήσποντος: Αυτός που αξίζει ίσαμε Βόσπορο μαζί και Δαρδανέλια”!

Αυθεντική θεωρία από τη Θράκη

Γράφω εν πολλοίς καινούργια πράγματα. Η πολιτική αυτή θεωρία δεν αποτελεί «φορεμένο ρούχο» εισαγόμενων αναλύσεων, αλλά αυθεντική διακονία στο Νέο, με σεβασμό στην ιερότητα της Δημοκρατίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι τίτλοι στα κείμενά μου είναι 12λεξοι. Ξεκινώντας ως Αντίλογος από την αγαπημένη μου Θράκη απέναντι στη συμπλεγματική Αθήνα, η πρόταση αυτή μετουσιώθηκε από αντίλογο σε Λόγο.

Το Νεότερο Ανατολικό Ζήτημα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Απαγχονίστηκε κτηνοτρόφος στα Τρίκαλα – Είχε καεί η στάνη του το προηγούμενο βράδυ

Η Ανατολική Μεσόγειος ζει την εποχή του Νεότερου Ανατολικού Ζητήματος, με κατεξοχήν πρώτο και χειρότερο, το Τουρκικό. Και επειδή, ανεξαρτήτως των πολιτικών της Ε. Ε. ή των ΗΠΑ ή όποιων άλλων, η Ιστορία και η Γεωγραφία συνεχίζουν, με τη συνδρομή της UNCLOS, να διάκεινται υπέρ του Ελληνισμού, συμβαίνουν και θα συμβούν, προβλέπω, τα εξής:

Τα 6 ελληνικά στενά και ο Κρητικός Ελλήσποντος

Η Ελλάδα έχει 6 διεθνή θαλάσσια στενά στον Αιγαιομεσογειακό χώρο, που όχι μόνο δεν έχουν εναλλακτικές διαδρομές, όπως τα άλλα Μεσογειακά Στενά, Μεσσήνη, Μπονιφάτσιο και Μινόρκα, αλλά με την μεταξύ τους θέσπιση των 12 μιλίων, βάζουν κάτω, τα λεγόμενα Τουρκικά Στενά. Ειδικά το Στενό Κάσου Κρήτης, πλάτους 26 μιλίων, αφαιρουμένων των 12 συν 12 μιλίων, η απομένουσα θαλάσσια ζώνη των 2 μιλίων είναι όσο το μέσον πλάτος του Θρακικού Ελλήσποντου.

Η κυριαρχία της Γεωπολιτικής και της Γεωοικονομίας

Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι η Πολιτική και η Οικονομία έχουν παραχωρήσει σημαντικό

τους κομμάτι στην Γεωπολιτική και στη Γεωοικονομία, στο γήπεδο αυτών των εννοιών παίζεται το όλο παιχνίδι. Αν ο Στράβων έλεγε ότι η Γεωγραφία είναι η σκηνή, επάνω στην οποία παίζεται η Ιστορία, σήμερα έχουν προστεθεί επιπλέον παίκτες. Η Γεωπολιτική και η Γεωοικονομία μετά από μια αρχική περίοδο αμφισβητήσεων, έχουν αναπτυχθεί αντί της Πολιτικής και της Οικονομίας.

Η Ελλάδα ως Κεντρική Πλατεία της Οικουμένης

Οι παγκόσμιοι θαλάσσιοι διάδρομοι BRI και IMEC που ο καθένας για δικούς του λόγους, στρέφει την κεφαλή προς άλλη κατεύθυνση από την Τουρκία, συμπράττουν με την Ιστορία και τη Γεωγραφία μετατρέποντας την Ελλάδα και τον Ελληνισμό σε Κεντρική πλατεία της Οικουμένης.

Η γραπτή μου πρόβλεψη του 2002: “Από την πρωτεύουσα που την έκαναν χώρα, στη χώρα που θα την κάνουμε πρωτεύουσα”, όταν γράφτηκε στο βιβλίο “Αγώνας για τη Γεωοικονομική Δημοκρατία”, όπως και οι προβλέψεις στο βιβλίο “Σημειώσεις Πολιτικής Γεωοικονομίας”, ψυχανεμίζονταν τις σημερινές εξελίξεις γιατί υπήρχε πλήθος από ενδείξεις. Και κυρίως οι αντενδείξεις όλων όσων καθοδηγούσαν τη χώρα της εποχής εκείνης, στα φρουτάκια της Σοφοκλέους και στην ψευδαίσθηση του μεγαλείου των Ολυμπιακών.

Το Φαλαινάριο του Θεού και ο τουρκικός πανικός

Κατά τα άλλα μια χώρα που υπήρξε κυρίαρχη στη παγκόσμια ναυτιλία, από την εποχή ακόμη των μονόξυλων της Αρχαίας Καλυδώνας της Αιτωλίας και συνεχίζει μέχρι σήμερα, είδε να προστίθενται πέραν του γεωπολιτισμικού της Αθηναϊκού κληροδοτήματος, η οικολογικότερη περιοχή του κόσμου που διατρέχεται από την Ελληνική Τάφρο Λευκάδας Καστελόριζου ενώ φιλοξενεί το “Φαλαινάριο του Θεού”. Αν σε όλα αυτά συμπεριληφθεί η UNCLOS, αντιλαμβάνεται ο καθείς την συνέχεια που έπεται. Ποιο Μοντρέ και ποια τηλεδιοίκηση της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτά είναι τα μικρότερα δώρα της Ιστορίας. Μόνο ο Ελλήσποντος Κάσου Κρήτης αξίζει ίσαμε Βόσπορο μαζί και Δαρδανέλια. Πόσο μάλλον όταν προστεθούν οι υπόλοιποι πέντε.

Ο Αιώνιος Αθηναϊκός Συμπλεγματισμός

Το μόνο λυπηρό είναι ότι απέναντι στον Αιώνιο Κεμαλισλαμισμό, βρίσκεται ο Αιώνιος Αθηναϊκός συμπλεγματισμός. Αυτόν εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν ο πρώτος. Ο οποίος παρόλα αυτά δεν έχει μαζί του ούτε στο ελάχιστο τις υπερδυνάμεις της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Απεναντίας τις έχει απέναντι. Και ας επιμένουν γεωπολιτικοί αναλυτές για την αξία της Γεωστρατηγικής Τουρκίας.

Η «Γαλάζια Πατρίδα», τα θαλάσσια πάρκα και τα τουρκολιβυκά ψευδομνημόνια αποδεικνύονται απλώς η έκφραση του τουρκικού πανικού και της προσπάθειας της Άγκυρας να σώσει ό,τι σώζεται από την πολυδιαφημισμένη γεωστρατηγική της αξία. Οι απειλές για την τεχνική πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου είναι απλώς ένας κρίκος στην αλυσίδα της ανησυχίας της. Είναι η αφορμή. Η κύρια αιτία κρύβεται στην τεράστια αξία των υδάτινων στηλών αυτού του Διεθνούς θαλάσσιου Στενού του Κρητικού Ελλήσποντου.

Ο τρισδιάστατος Μεσογειοφύλακας

Λέω λοιπόν ότι αυτό το καμάρι της Πελαγόεσσας Κρήτης, ο Κρητικός Ελλήσποντος, δεν είναι μόνο το μέγεθος των θαλασσών που συνδέει, αλλά και το ότι συνιστά έναν πανίσχυρο Μεσογειοφύλακα. Όταν η Μεσόγειος Θάλασσα των 2,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι σχεδόν 6 φορές μεγαλύτερη από τον Εύξεινο και περίπου 12 φορές μεγαλύτερη από το Αιγαίον Αρχιπέλαγος, γίνεται αντιληπτό ότι ο έλεγχος αυτής της τεράστιας λεκάνης κρίνεται εδώ.

Ο Κρητικός Ελλήσποντος, η δική μας απάντηση στο τουρκικό «Τσανάκκαλε» των Δαρδανελίων, είναι ο απόλυτος φρουρός της Μεσογείου. Και αν το πλάτος τους στην απομένουσα θαλάσσια ζώνη εξισώνεται, ο Κρητικός Ελλήσποντος υπερτερεί συντριπτικά σε τρισδιάστατο εκτόπισμα, καθώς είναι 20 φορές βαθύτερος από τον Θρακικό Ελλήσποντο!

Επίλογος: Το μεγάλο «ΟΧΙ» των ιδεών

Η Ιστορία και η Γεωγραφία προτίθενται να διανείμουν τα φύλλα της νίκης στον Ελληνισμό. Αρκεί η ίδια αγωγή που συστήνουν οι ψυχαναλυτές στους συμπλεγματικούς ασθενείς, το να αρχίσουν δηλαδή να λένε «ΟΧΙ», να εφαρμοστεί στην Αθήνα. Να σταματήσει να λειτουργεί ως παθητικός people pleaser, να σταματήσει να συσσωρεύει ήττες, να κατεβάσει τα χαρτιά και να ανακηρύξει το τελικό γεωστρατηγικό ματ. Η συγκυρία φέρνει τούτη την ανάγκη στο προσκήνιο εν όψει της επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Τότε που το μεγάλο «ΟΧΙ» απέναντι στον φασισμό το τραγούδησε η συμπατριώτισσα από την Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης Σοφία Βέμπο. Σήμερα, απέναντι στον Αιώνιο Αθηναϊκό Συμπλεγματισμό και την απραξία του, είναι πάλι η Θράκη Ρωμανία που έρχεται να «τραγουδήσει» ξανά το «ΟΧΙ» —αυτή τη φορά όχι με νότες, αλλά με ιδέες.