Γιατί κάποιοι εξαφανίζονται όταν περνούν δύσκολα; Η ψυχολογία πίσω από την ξαφνική απομόνωση

Ωστόσο, η απόσυρση από τις κοινωνικές σχέσεις δεν έχει πάντοτε την ίδια εξήγηση

Υπάρχουν άνθρωποι που, όταν αντιμετωπίζουν μια δύσκολη περίοδο, αναζητούν αμέσως τη στήριξη των φίλων και της οικογένειάς τους. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που κάνουν ακριβώς το αντίθετο: σταματούν να απαντούν στα μηνύματα, αποφεύγουν τις συναντήσεις και απομακρύνονται ακόμη και από τους πιο κοντινούς τους ανθρώπους.

Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να προκαλέσει απορίες ή παρεξηγήσεις.

Όσοι βρίσκονται γύρω τους ενδέχεται να αισθανθούν ότι τους απορρίπτουν ή ότι δεν επιθυμούν πλέον την επικοινωνία.

Ωστόσο, η απόσυρση από τις κοινωνικές σχέσεις δεν έχει πάντοτε την ίδια εξήγηση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Στο Ιπποκράτειο διακομίζεται ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Γιώργος Κώτσηρας

Η ανάγκη για προσωπικό χώρο

Όταν κάποιος βρίσκεται υπό έντονη πίεση, μπορεί να αισθάνεται ότι δεν έχει την ενέργεια να συμμετέχει σε συζητήσεις και κοινωνικές δραστηριότητες.

Η προσωρινή απομάκρυνση μπορεί να λειτουργεί ως τρόπος περιορισμού των ερεθισμάτων.

Ορισμένοι άνθρωποι χρειάζονται χρόνο μόνοι τους για να οργανώσουν τις σκέψεις τους.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για τους άλλους.

Όταν το άγχος δυσκολεύει την επικοινωνία

Το έντονο άγχος μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση, την ενέργεια και τη διάθεση.

Ακόμη και η απάντηση σε ένα απλό μήνυμα μπορεί να μοιάζει με επιπλέον υποχρέωση.

Έτσι, ένας άνθρωπος μπορεί να αναβάλει την επικοινωνία, μέχρι η καθυστέρηση να γίνει τόσο μεγάλη ώστε να αισθάνεται αμηχανία να απαντήσει.

Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος απομάκρυνσης.

Ο φόβος ότι θα επιβαρύνουν τους άλλους

Κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα προβλήματά τους επειδή δεν θέλουν να αισθάνονται ότι αποτελούν βάρος.

Μπορεί να έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες μόνοι τους ή να πιστεύουν ότι πρέπει πάντοτε να δείχνουν δυνατοί.

Αυτή η στάση μπορεί να περιορίζει την αναζήτηση βοήθειας ακόμη και όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη.

Η απομόνωση δεν σημαίνει πάντοτε αδιαφορία

Η απουσία επικοινωνίας μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες.

Δεν είναι ασφαλές να συμπεραίνουμε ότι ένας άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται μόνο και μόνο επειδή δεν απαντά άμεσα.

Από την άλλη πλευρά, η προσωπική δυσκολία δεν αναιρεί την ανάγκη για σεβασμό και επικοινωνία στις σχέσεις.

Η κατανόηση των πιθανών αιτιών δεν σημαίνει ότι κάθε συμπεριφορά πρέπει να γίνεται αποδεκτή χωρίς όρια.

Πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε κάποιον που απομονώνεται;

Ένα σύντομο μήνυμα ενδιαφέροντος, χωρίς πίεση για άμεση απάντηση, μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα.

Αντί για επίμονες ερωτήσεις, συχνά βοηθά μια απλή διαβεβαίωση ότι υπάρχει διαθέσιμη υποστήριξη.

Μπορούμε επίσης να προτείνουμε μια συγκεκριμένη, πρακτική βοήθεια.

Είναι σημαντικό να σεβόμαστε την ανάγκη του άλλου για προσωπικό χώρο, χωρίς να αγνοούμε σημάδια σοβαρής δυσφορίας.

Πότε η απομόνωση γίνεται ανησυχητική;

Η προσωρινή ανάγκη για μοναχικότητα διαφέρει από τη μακροχρόνια κοινωνική απόσυρση.

Όταν η απομόνωση συνοδεύεται από έντονη θλίψη, σημαντικές αλλαγές στον ύπνο, απώλεια ενδιαφέροντος για καθημερινές δραστηριότητες ή δυσκολία λειτουργικότητας, μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη από επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Εάν υπάρχουν ενδείξεις άμεσου κινδύνου για την ασφάλεια του ατόμου, απαιτείται επείγουσα βοήθεια.

Το σημαντικότερο είναι να μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα

Οι άνθρωποι διαχειρίζονται τις δυσκολίες με διαφορετικούς τρόπους.

Κάποιοι μιλούν περισσότερο, άλλοι χρειάζονται χρόνο και άλλοι δυσκολεύονται ακόμη και να περιγράψουν όσα αισθάνονται.

Η ξαφνική απομάκρυνση δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη αδιαφορίας. Η υπομονή, η ειλικρινής επικοινωνία και ο σεβασμός στα προσωπικά όρια μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση μιας τέτοιας συμπεριφοράς.